Leksykon wskazań
na literę „Z”

Wskazania na „Z”, strona 14 z 36

• zaburzenia okresu pokwitania

  Zaburzenia okresu pokwitania obejmują szerokie spektrum nieprawidłowości związanych z rozwojem płciowym i dojrzewaniem. Najczęściej spotykane zaburzenia to opóźnione lub przedwczesne dojrzewanie płciowe, zaburzenia miesiączkowania oraz pierwotny lub wtórny brak miesiączki. Okres pokwitania u dziewcząt zazwyczaj rozpoczyna się między 8. a 13. rokiem życia, a u chłopców między 9. a 14. rokiem życia. Za opóźnione dojrzewanie uznaje się brak cech płciowych drugorzędowych do 13. roku życia u dziewcząt i 14. roku życia u chłopców.

• zaburzenia czynności męskich gruczołów płciowych

  Zaburzenia czynności męskich gruczołów płciowych to szeroka kategoria problemów obejmujących nieprawidłowe funkcjonowanie jąder, najądrzy, gruczołu krokowego, pęcherzyków nasiennych oraz innych struktur układu rozrodczego mężczyzny. Najczęstsze zaburzenia w tej grupie to hipogonadyzm (niedobór testosteronu), zapalenie gruczołu krokowego, łagodny rozrost prostaty (BPH), zaburzenia płodności oraz zaburzenia erekcji.

• zmiana zapalna skóry

  Zmiana zapalna skóry to ogólny termin obejmujący wiele stanów dermatologicznych charakteryzujących się zaczerwienieniem, obrzękiem, ciepłem i bólem dotkniętej okolicy. Może ona wynikać z wielu przyczyn, w tym infekcji (bakteryjnych, wirusowych lub grzybiczych), reakcji alergicznych, chorób autoimmunologicznych, czy też czynników drażniących. Zmiany zapalne mogą mieć charakter ostry lub przewlekły i różnią się zarówno objawami klinicznymi, jak i przebiegiem.

• zapalenie migdałków i gardła

  Zapalenie migdałków (angina) i gardła to powszechne infekcje górnych dróg oddechowych, najczęściej wywoływane przez patogeny bakteryjne (głównie paciorkowce beta-hemolizujące grupy A) lub wirusowe. Charakteryzują się bólem gardła, trudnościami w przełykaniu, powiększeniem migdałków z obecnością nalotu ropnego, powiększeniem węzłów chłonnych szyjnych oraz podwyższoną temperaturą ciała.

• zapobieganie refluksowemu zapaleniu przełyku

  Zapobieganie refluksowemu zapaleniu przełyku (GERD) stanowi istotny element postępowania klinicznego, mający na celu nie tylko zmniejszenie objawów, ale także zapobieganie powikłaniom, takim jak zwężenia, metaplazja Barretta czy nowotwory przełyku. Profilaktyka powinna obejmować zarówno modyfikację stylu życia, jak i odpowiednio dobrane leczenie farmakologiczne.

• zanokcica

  Zanokcica to stan zapalny wału paznokciowego, czyli tkanki otaczającej paznokieć. Może wystąpić zarówno na palcach rąk, jak i stóp, choć częściej dotyka palców dłoni. Główną przyczyną jest infekcja bakteryjna, najczęściej spowodowana przez Staphylococcus aureus, rzadziej przez Streptococcus lub Pseudomonas. Czynnikami sprzyjającymi rozwojowi zanokcicy są mikrourazy skóry wokół paznokcia, obgryzanie paznokci, agresywny manicure, a także ekspozycja na środowisko wilgotne (np. u osób pracujących w wodzie).

• zaburzenie czynności lewej komory po ostrym zawale mięśnia sercowego

  Zaburzenie czynności lewej komory po ostrym zawale mięśnia sercowego to poważne powikłanie, które występuje u znacznego odsetka pacjentów po przebytym zawale. W wyniku niedokrwienia i martwicy mięśnia sercowego dochodzi do upośledzenia kurczliwości lewej komory, co może prowadzić do niewydolności serca, zaburzeń rytmu oraz zwiększonego ryzyka nagłego zgonu sercowego. Stopień dysfunkcji zależy od rozległości zawału, czasu od wystąpienia objawów do reperfuzji oraz wcześniejszego stanu mięśnia sercowego.

• zaburzenia czynności lewej komory po ostrym zawale mięśnia serca

  Zaburzenia czynności lewej komory po ostrym zawale mięśnia serca stanowią poważne powikłanie, które bezpośrednio wpływa na rokowanie pacjenta. Dochodzi do nich w wyniku martwicy kardiomiocytów i zaburzenia kurczliwości mięśnia sercowego. Zaburzenia te mogą objawiać się jako dysfunkcja skurczowa, prowadząca do zmniejszenia frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF), lub jako dysfunkcja rozkurczowa, skutkująca zaburzeniami napełniania lewej komory.

• zespół bólowy związany ze zmianami w kręgosłupie

  Zespół bólowy związany ze zmianami w kręgosłupie to powszechny problem zdrowotny dotyczący znacznej części populacji. Obejmuje on ból wynikający z degeneracji krążków międzykręgowych, zmian zwyrodnieniowych stawów międzykręgowych, zwężenia kanału kręgowego, dyskopatii czy przepuklin krążka międzykręgowego. Zmiany te mogą występować w dowolnym odcinku kręgosłupa, jednak najczęściej dotyczą odcinka lędźwiowego i szyjnego.

• żylak kończyny dolnej

  Żylaki kończyn dolnych to nieprawidłowe, poszerzone i poskręcane żyły powierzchowne, które najczęściej dotyczą żył odpiszczelowych lub odstrzałkowych. Powstają na skutek niewydolności zastawek żylnych, co prowadzi do zastoju krwi i wzrostu ciśnienia w naczyniach żylnych. Główne czynniki ryzyka obejmują predyspozycje genetyczne, płeć żeńską, wielokrotne ciąże, otyłość, przewlekłe stanie, wiek oraz przebyte zakrzepowe zapalenie żył.

• zaburzenie dotyczące wątroby i dróg żółciowych w przebiegu zwłóknienia torbielowatego

  Zaburzenie dotyczące wątroby i dróg żółciowych w przebiegu zwłóknienia torbielowatego (mukowiscydozy) to częste powikłanie tej genetycznej choroby wielonarządowej. Występuje u około 30-40% pacjentów z mukowiscydozą i może rozwijać się już we wczesnym dzieciństwie. Zmiany patologiczne obejmują zastój żółci, włóknienie wątroby, które może prowadzić do marskości i nadciśnienia wrotnego.

• zespół paranoidalny

  Zespół paranoidalny, znany również jako zaburzenie urojeniowe, charakteryzuje się występowaniem utrwalonych, systematyzowanych urojeń, najczęściej o charakterze prześladowczym lub wielkościowym, przy zachowaniu względnie prawidłowego funkcjonowania poznawczego poza obszarem objętym urojeniami. Pacjenci zazwyczaj zachowują logiczne myślenie, jednak interpretują rzeczywistość w sposób zaburzony, przypisując zwykłym zdarzeniom szczególne, często zagrażające znaczenie.

• zakażenie otrzewnej

  Zakażenie otrzewnej (peritonitis) to stan zapalny błony otrzewnowej wyścielającej jamę brzuszną i pokrywającej narządy wewnętrzne. Do zakażenia dochodzi najczęściej w wyniku przedostania się bakterii do jamy otrzewnej poprzez perforację narządów przewodu pokarmowego (np. wrzód trawienny, zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie uchyłków), uszkodzenie narządów podczas urazu lub zabiegów chirurgicznych, a także w przebiegu dializy otrzewnowej.

• zakażenie w ginekologii

  Zakażenia w ginekologii obejmują szerokie spektrum stanów zapalnych i infekcyjnych dotyczących układu rozrodczego kobiety. Najczęściej spotykane to zapalenie pochwy (vaginitis), zapalenie szyjki macicy (cervicitis), zapalenie błony śluzowej macicy (endometritis), zapalenie przydatków (PID – pelvic inflammatory disease) oraz zakażenia pooperacyjne. Czynnikami etiologicznymi mogą być bakterie tlenowe i beztlenowe, grzyby, pierwotniaki, wirusy oraz patogeny przenoszone drogą płciową.

• zakażenie w położnictwie

  Zakażenia w położnictwie obejmują szerokie spektrum stanów chorobowych występujących u kobiet w ciąży, podczas porodu lub w okresie połogu. Najczęstsze z nich to zakażenia dróg moczowych, zakażenia dróg rodnych, zakażenia rany poporodowej, zapalenie błony śluzowej macicy (endometritis) oraz posocznica połogowa. Mogą one być spowodowane zarówno przez bakterie (najczęściej Escherichia coli, paciorkowce grupy B, Staphylococcus aureus), jak i wirusy czy grzyby.

• zakażenie szpiku

  Zakażenie szpiku kostnego, znane również jako zapalenie szpiku i kości (osteomyelitis), to poważna infekcja dotycząca kości i szpiku kostnego. Najczęściej rozwija się na skutek przedostania się drobnoustrojów chorobotwórczych do kości poprzez krwioobieg, bezpośrednie zakażenie w wyniku urazu lub operacji, lub też przez szerzenie się infekcji z okolicznych tkanek. Głównym czynnikiem etiologicznym zakażeń szpiku jest Staphylococcus aureus, choć mogą je wywoływać również inne bakterie, grzyby czy prątki gruźlicy.

• zapobieganie ciąży

  Zapobieganie ciąży, czyli antykoncepcja, to stosowanie metod mających na celu zapobieganie nieplanowanej ciąży. Jest ważnym elementem zdrowia reprodukcyjnego, umożliwiającym świadome planowanie rodziny. Zapobieganie ciąży może być realizowane różnymi metodami – hormonalnymi, barierowymi, wkładkami wewnątrzmacicznymi czy metodami naturalnymi.

• zaburzenie czynności tarczycy

  Zaburzenia czynności tarczycy obejmują szerokie spektrum schorzeń, które dotyczą nieprawidłowej produkcji hormonów tarczycowych. Najczęściej występujące zaburzenia to niedoczynność tarczycy (hipotyroza) oraz nadczynność tarczycy (hipertyroza). W niedoczynności tarczyca produkuje zbyt małe ilości hormonów, co prowadzi do spowolnienia metabolizmu, zmęczenia, zwiększenia masy ciała, obniżenia temperatury ciała oraz problemów z koncentracją. Z kolei nadczynność charakteryzuje się nadmierną produkcją hormonów, powodując przyspieszenie metabolizmu, utratę wagi, nerwowość, nadmierną potliwość oraz kołatanie serca.

• zapobieganie odrzuceniu przeszczepu po allogenicznej transplantacji szpiku

  Zapobieganie odrzuceniu przeszczepu po allogenicznej transplantacji szpiku to kluczowy element procesu terapeutycznego, mający na celu zapewnienie prawidłowego przyjęcia się przeszczepionych komórek macierzystych u biorcy. Odrzucenie przeszczepu może nastąpić, gdy układ immunologiczny biorcy rozpoznaje przeszczepione komórki jako obce i atakuje je, co prowadzi do niepowodzenia transplantacji. Zjawisko to występuje częściej przy niezgodności antygenów HLA między dawcą a biorcą.

• zapobieganie odrzuceniu przeszczepu po przeszczepieniu narządów miąższowych

  Zapobieganie odrzuceniu przeszczepu po przeszczepieniu narządów miąższowych (takich jak nerki, wątroba, serce, płuca) stanowi podstawowy element opieki potransplantacyjnej. Proces odrzucania przeszczepu wynika z naturalnej reakcji układu immunologicznego biorcy, który rozpoznaje przeszczepiony narząd jako ciało obce i uruchamia przeciwko niemu odpowiedź immunologiczną. Skuteczna immunosupresja jest kluczowa dla długoterminowego powodzenia transplantacji.

• znieczulenie do zabiegu chirurgicznego

  Znieczulenie do zabiegu chirurgicznego jest procesem farmakologicznego zniesienia czucia bólu, świadomości oraz odruchów obronnych pacjenta w celu umożliwienia bezpiecznego przeprowadzenia operacji. W zależności od rodzaju i zakresu zabiegu, stanu klinicznego pacjenta oraz preferencji zespołu anestezjologicznego stosuje się różne techniki znieczulenia: ogólne (narkoza), regionalne (przewodowe) lub miejscowe.

• znieczulenie miejscowo-regionalne w chirurgii stomatologicznej

  Znieczulenie miejscowo-regionalne w chirurgii stomatologicznej to technika eliminacji bólu w określonym obszarze jamy ustnej podczas wykonywania zabiegów stomatologicznych. Polega na podaniu leku znieczulającego miejscowo, który blokuje przewodnictwo nerwowe w regionie poddawanym zabiegowi. Wskazania do tego typu znieczulenia obejmują ekstrakcje zębów, resekcje wierzchołków korzeni, zabiegi implantologiczne, oraz inne inwazyjne procedury w obrębie jamy ustnej.

• zespół niespokojnych nóg wynikający z niewydolności nerek wymagającej dializy

  Zespół niespokojnych nóg (ZNN, ang. Restless Legs Syndrome, RLS) w kontekście niewydolności nerek wymagającej dializy to szczególny przypadek neurologicznego zaburzenia sensoryczno-motorycznego. U pacjentów dializowanych występuje on znacznie częściej niż w populacji ogólnej, dotykając nawet 20-40% osób poddawanych hemodializie. Objawia się nieprzyjemnymi doznaniami w kończynach dolnych, najczęściej opisywanymi jako mrowienie, ciągnięcie, pełzanie lub pieczenie, które nasilają się wieczorem i w nocy oraz podczas odpoczynku, zmuszając chorego do poruszania nogami.

• zakażenie gonokokami

  Zakażenie gonokokami (rzeżączka) to choroba przenoszona drogą płciową wywołana przez bakterię Neisseria gonorrhoeae. Charakteryzuje się zapaleniem błony śluzowej układu moczowo-płciowego, które u mężczyzn objawia się zazwyczaj ropnym wyciekiem z cewki moczowej oraz bolesnym oddawaniem moczu. U kobiet infekcja może przebiegać bezobjawowo lub powodować upławy, krwawienia międzymiesiączkowe oraz ból w podbrzuszu.

• zapobieganie nowym epizodom maniakalnym u pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym typu I, u których występują głównie epizody maniakalne i którzy odpowiadają na leczenie arypiprazolem

  Zapobieganie nowym epizodom maniakalnym u pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym typu I stanowi kluczowy element długoterminowej strategii terapeutycznej. Choroba afektywna dwubiegunowa typu I charakteryzuje się występowaniem naprzemiennych epizodów maniakalnych (podwyższonego nastroju, zwiększonej energii i aktywności) oraz depresyjnych, przy czym u niektórych pacjentów dominują epizody maniakalne.

• zarzucanie kwaśnej treści pokarmowej

  Zarzucanie kwaśnej treści pokarmowej, znane również jako refluks żołądkowo-przełykowy (GERD), to stan patologiczny, w którym dochodzi do nieprawidłowego cofania się treści żołądkowej do przełyku. Objawia się najczęściej zgagą, pieczeniem w klatce piersiowej, kwaśnym lub gorzkim posmakiem w ustach oraz uczuciem cofania się pokarmu. Schorzenie to występuje, gdy dolny zwieracz przełyku (LES) nie zamyka się prawidłowo, pozwalając na wsteczny przepływ treści żołądkowej.

• zakażenia stopy cukrzycowej

  Zakażenia stopy cukrzycowej stanowią powikłanie cukrzycy, które rozwija się na skutek uszkodzenia nerwów obwodowych oraz naczyń krwionośnych. Manifestują się one występowaniem owrzodzeń, które mogą ulegać zakażeniu bakteryjnemu, a w skrajnych przypadkach prowadzić do martwicy tkanek i konieczności amputacji. Zakażenia te najczęściej dotyczą pacjentów z długotrwałą, źle kontrolowaną cukrzycą.

• zakażenie układu płciowego

  Zakażenie układu płciowego obejmuje szerokie spektrum chorób dotyczących narządów płciowych, które mogą być spowodowane przez bakterie, wirusy, grzyby lub pasożyty. Do najczęstszych infekcji należą: rzęsistkowica, zakażenia drożdżakowe, chlamydioza, rzeżączka oraz zakażenia wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) i wirusem opryszczki pospolitej (HSV).

• zespół nadreaktywnego pęcherza

  Zespół nadreaktywnego pęcherza (ang. overactive bladder, OAB) to schorzenie charakteryzujące się występowaniem parć naglących na mocz, z towarzyszącą lub nie nietrzymaniem moczu, zwykle z częstomoczem i nokturią. Występuje u około 16-17% dorosłej populacji, częściej u kobiet, a jego częstość wzrasta z wiekiem.

• znieczulenie do cięcia cesarskiego

  Znieczulenie do cięcia cesarskiego to procedura anestezjologiczna stosowana podczas operacyjnego zakończenia ciąży. Głównym celem jest zapewnienie pacjentce braku odczuwania bólu przy jednoczesnym zachowaniu bezpieczeństwa matki i dziecka. Wyróżnia się dwa główne rodzaje znieczulenia: regionalne (podpajęczynówkowe, zewnątrzoponowe lub łączone) oraz znieczulenie ogólne.

• zespół miasteniczny

  Zespół miasteniczny, znany także jako miastenia gravis, to przewlekła choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się osłabieniem i szybkim męczeniem się mięśni poprzecznie prążkowanych. W tym schorzeniu przeciwciała atakują receptory acetylocholinowe na połączeniu nerwowo-mięśniowym, zaburzając przekazywanie impulsów nerwowych do mięśni. Objawy typowo nasilają się podczas aktywności fizycznej i zmniejszają po odpoczynku.

• znieczulenie złożone

  Znieczulenie złożone to technika anestezji, która łączy w sobie co najmniej dwa różne rodzaje znieczulenia w celu uzyskania optymalnego efektu terapeutycznego przy minimalizacji działań niepożądanych. Najczęściej polega na połączeniu znieczulenia ogólnego z regionalnym (np. znieczulenie podpajęczynówkowe, zewnątrzoponowe lub blokady nerwów obwodowych). Stosowane jest głównie podczas rozległych zabiegów operacyjnych, szczególnie w obrębie jamy brzusznej, klatki piersiowej, ortopedii oraz ginekologii.

• zapobieganie przedwczesnemu wzrostowi stężenia hormonu luteinizującego

  Zapobieganie przedwczesnemu wzrostowi stężenia hormonu luteinizującego (LH) jest istotnym elementem leczenia niektórych zaburzeń endokrynologicznych, zwłaszcza w kontekście kontrolowanej hiperstymulacji jajników podczas procedur wspomaganego rozrodu. Przedwczesny wzrost LH może prowadzić do przedwczesnej owulacji, co zmniejsza skuteczność procedur in vitro i może skutkować anulowaniem cyklu leczenia.

• zgaga i zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej do przełyku w chorobie refluksowej przełyku

  Zgaga i zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej do przełyku to główne objawy choroby refluksowej przełyku (GERD). Jest to przewlekła choroba spowodowana nieprawidłowym funkcjonowaniem dolnego zwieracza przełyku, który nie zamyka się prawidłowo, pozwalając na cofanie się kwasu żołądkowego do przełyku. Objawy mogą nasilać się po obfitych posiłkach, w pozycji leżącej, podczas schylania się lub w nocy.

• zapobieganie krwotokowi poporodowemu

  Zapobieganie krwotokowi poporodowemu stanowi kluczowy element opieki okołoporodowej. Krwotok poporodowy (PPH – postpartum hemorrhage) definiuje się jako utratę krwi powyżej 500 ml po porodzie drogami naturalnymi lub powyżej 1000 ml po cięciu cesarskim w ciągu 24 godzin od porodu. Jest to jedno z najpoważniejszych powikłań położniczych, będące główną przyczyną śmiertelności matek na całym świecie.

• zapobieganie poporodowej atonii macicy

  Zapobieganie poporodowej atonii macicy (hipotoniczności macicy) jest kluczowym elementem opieki położniczej, mającym na celu uniknięcie jednego z najpoważniejszych powikłań porodu – krwotoku poporodowego. Atonia macicy występuje, gdy mięsień macicy nie kurczy się prawidłowo po porodzie, co uniemożliwia zamknięcie naczyń krwionośnych w miejscu łożyska i prowadzi do nadmiernego krwawienia.

• zatrzymane poronienie

  Zatrzymane poronienie (missed abortion) to stan, w którym dochodzi do obumarcia zarodka lub płodu, ale nie następuje jego samoistne wydalenie z jamy macicy. Pacjentka najczęściej nie wykazuje typowych objawów poronienia, takich jak krwawienie czy ból. Diagnoza zwykle stawiana jest podczas rutynowego badania USG, gdy stwierdza się brak czynności serca płodu lub nieprawidłowy rozwój zarodka przy zachowanym worku ciążowym.

• zwiększona częstość oddawania moczu

  Zwiększona częstość oddawania moczu (poliuria) to stan, w którym pacjent odczuwa potrzebę oddawania moczu częściej niż zwykle, co może prowadzić do oddawania dużych ilości moczu w ciągu doby (powyżej 3 litrów). Jest to objaw, który może towarzyszyć wielu schorzeniom, takim jak cukrzyca, zakażenia dróg moczowych, przerost prostaty, choroby nerek, a także być skutkiem ubocznym niektórych leków czy nadmiernego spożycia płynów.

• zapalenie żołądka i jelit

  Zapalenie żołądka i jelit, znane również jako gastroenteritis, to stan charakteryzujący się zapaleniem błony śluzowej żołądka i jelit, prowadzący do objawów takich jak nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, a czasem także gorączka. Najczęstszymi przyczynami są infekcje wirusowe (zwłaszcza norowirusy i rotawirusy), bakteryjne (Salmonella, Campylobacter, E. coli) lub pasożytnicze. Może być również wywołane przez toksyny, niektóre leki czy pokarmy.

• zapalenie mózgu

  Zapalenie mózgu to stan zapalny tkanki mózgowej, który może być wywołany przez czynniki infekcyjne (wirusy, bakterie, grzyby, pasożyty) lub autoimmunologiczne. Do najczęstszych przyczyn należą infekcje wirusowe, w tym wirusem Herpes simplex, wirusem kleszczowego zapalenia mózgu, wirusem Zachodniego Nilu czy wirusami z grupy enterowirusów. Objawy obejmują gorączkę, silny ból głowy, sztywność karku, nadwrażliwość na światło, nudności, wymioty, zaburzenia świadomości, drgawki oraz deficyty neurologiczne.

• zapobieganie napadom migreny

  Zapobieganie napadom migreny (profilaktyka migreny) to kluczowy element kompleksowego leczenia pacjentów cierpiących na nawracające, uciążliwe bóle głowy. Terapia profilaktyczna jest zazwyczaj zalecana, gdy napady migreny występują co najmniej 4 razy w miesiącu, znacząco obniżają jakość życia pacjenta lub gdy leczenie doraźne jest nieskuteczne lub przeciwwskazane.

• zapobieganie powtórnemu zawałowi mięśnia sercowego

  Zapobieganie powtórnemu zawałowi mięśnia sercowego to kluczowy element opieki nad pacjentem po przebytym incydencie wieńcowym. Ryzyko ponownego zawału jest najwyższe w pierwszym roku po incydencie i wynosi około 5-10%. Wtórna profilaktyka zawału obejmuje kompleksowe podejście farmakologiczne oraz modyfikację stylu życia.

• zakażenie dolne drogi oddechowe

  Zakażenia dolnych dróg oddechowych obejmują infekcje części układu oddechowego poniżej krtani, takie jak zapalenie oskrzeli, zapalenie oskrzelików i zapalenie płuc. Te infekcje są znaczącym problemem zdrowotnym, dotykającym miliony osób rocznie, szczególnie dzieci, osób starszych i pacjentów z obniżoną odpornością.

• zakażenie ośrodkowy układ nerwowy

  Zakażenie ośrodkowego układu nerwowego to poważny stan chorobowy obejmujący infekcje mózgu, rdzenia kręgowego i opon mózgowo-rdzeniowych. Najczęstsze postaci to zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (meningitis), zapalenie mózgu (encephalitis) oraz ropień mózgu. Zakażenia te mogą być wywoływane przez bakterie, wirusy, grzyby lub pasożyty, a ich objawy obejmują gorączkę, silny ból głowy, sztywność karku, nudności, wymioty, nadwrażliwość na światło i dźwięki, a w cięższych przypadkach zaburzenia świadomości i drgawki.

• zespół pourazowej ostrej niewydolności oddechowej

  Zespół pourazowej ostrej niewydolności oddechowej (post-traumatic acute respiratory distress syndrome, ARDS) to ciężkie, zagrażające życiu powikłanie, które rozwija się w wyniku bezpośrednich urazów płuc lub jako następstwo uogólnionej reakcji zapalnej organizmu po urazie wielonarządowym. Charakteryzuje się nagłym wystąpieniem duszności, hipoksemii opornej na tlenoterapię oraz obustronnych nacieków w obrazie radiologicznym płuc, przy braku cech niewydolności lewokomorowej serca.

• zapalenie nadkłykcia bocznego kości ramiennej

  Zapalenie nadkłykcia bocznego kości ramiennej, znane również jako łokieć tenisisty, to schorzenie objawiające się bólem w okolicy bocznej części łokcia. Powstaje wskutek przeciążenia przyczepów ścięgien mięśni prostowników nadgarstka do nadkłykcia bocznego kości ramiennej, co prowadzi do stanu zapalnego i mikrouszkodzeń. Dotyczy najczęściej osób w wieku 30-50 lat, wykonujących powtarzalne ruchy nadgarstka i przedramienia, nie tylko tenisistów, ale również osób pracujących fizycznie, muzyków czy osób korzystających intensywnie z komputera.

• zgaga i zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej w chorobie refluksowej przełyku

  Zgaga i zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej to główne objawy choroby refluksowej przełyku (GERD). Występują one, gdy kwaśna treść żołądkowa cofa się do przełyku z powodu nieprawidłowego funkcjonowania dolnego zwieracza przełyku. Pacjenci najczęściej zgłaszają pieczenie za mostkiem, które może promieniować do szyi i gardła, szczególnie po obfitych posiłkach, w pozycji leżącej lub podczas schylania się.

• zapalenie jajowodów

  Zapalenie jajowodów (salpingitis) to stan zapalny obejmujący jajowody, zazwyczaj będący częścią zespołu zapalenia narządów miednicy mniejszej (PID). Schorzenie to występuje najczęściej u kobiet w wieku rozrodczym i może być spowodowane zakażeniami bakteryjnymi, takimi jak Chlamydia trachomatis, Neisseria gonorrhoeae, a także bakteriami beztlenowymi czy Mycoplasma genitalium. Zapalenie jajowodów może rozwinąć się po menstruacji, porodzie, poronieniu, zabiegach ginekologicznych lub jako powikłanie nieleczonych zakażeń przenoszonych drogą płciową.

• zaburzenia seksualne pochodzenia nieorganicznego

  Zaburzenia seksualne pochodzenia nieorganicznego to dysfunkcje dotyczące seksualności, które nie wynikają z organicznych (fizycznych) zmian w organizmie. Są to zaburzenia psychogenne, związane z czynnikami psychologicznymi, takimi jak lęk, stres, depresja, konflikty w związku czy traumatyczne doświadczenia seksualne. Mogą one obejmować zaburzenia pożądania seksualnego, zaburzenia podniecenia, zaburzenia orgazmu oraz zaburzenia związane z bólem podczas stosunku.

• zapalenie odbytnicy i esicy

  Zapalenie odbytnicy i esicy (proctosigmoiditis) to stan zapalny dotyczący końcowych odcinków przewodu pokarmowego – odbytnicy oraz esicy. Najczęściej występuje jako manifestacja nieswoistych chorób zapalnych jelit, szczególnie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (WZJG), rzadziej choroby Leśniowskiego-Crohna. Choroba może również mieć etiologię infekcyjną lub być wywołana radioterapią miednicy.