rak piersi z obecnością receptorów hormonalnych bez obecności receptora ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu 2
Wskazanie

Rak piersi z obecnością receptorów hormonalnych (HR+) bez obecności receptora ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu 2 (HER2-) stanowi najczęstszy podtyp raka piersi, obejmujący około 70% wszystkich przypadków. Charakteryzuje się ekspresją receptorów estrogenowych (ER) i/lub progesteronowych (PR) przy jednoczesnym braku nadekspresji lub amplifikacji genu HER2. Ten profil molekularny determinuje zarówno przebieg choroby, jak i możliwości terapeutyczne.

W leczeniu HR+/HER2- raka piersi podstawową strategią jest hormonoterapia, która ma na celu blokowanie wpływu estrogenów na komórki nowotworowe. W Polsce stosowane są różne grupy leków hormonalnych. Selektywne modulatory receptora estrogenowego (SERM) to m.in. tamoksyfen (Nolvadex, Tamoxifen-EGIS). Inhibitory aromatazy stosowane u kobiet po menopauzie obejmują letrozol (Aromek, Lametta, Letrozol Bluefish), anastrozol (Anastrozol Bluefish, Arimidex, Ansyn) oraz eksemestan (Aromasin, Glandex). Z kolei fulwestrant (Faslodex) działa jako czysty antagonista receptora estrogenowego.

W przypadku zaawansowanego HR+/HER2- raka piersi, szczególnie przy oporności na standardową hormonoterapię, stosuje się terapie celowane. Inhibitory CDK4/6, takie jak palbocyklib (Ibrance), rybocyklib (Kisqali) i abemacyklib (Verzenios), są stosowane w skojarzeniu z lekami hormonalnymi. Alpelisyb (Piqray) to inhibitor PI3K stosowany u pacjentek z mutacją PIK3CA. Ewerolimuus (Afinitor) jako inhibitor mTOR również znajduje zastosowanie w terapii skojarzonej.

Największe trudności w leczeniu HR+/HER2- raka piersi wiążą się z rozwojem oporności na hormonoterapię. Pierwotna lub nabyta oporność stanowi istotne wyzwanie kliniczne. Mechanizmy oporności obejmują mutacje w genie ESR1 kodującym receptor estrogenowy, aktywację alternatywnych szlaków sygnałowych (PI3K/AKT/mTOR, MAPK) oraz zmiany w mikrośrodowisku guza. Identyfikacja biomarkerów przewidujących odpowiedź na leczenie oraz optymalne sekwencjonowanie dostępnych terapii to kolejne wyzwania w codziennej praktyce klinicznej.

Indywidualizacja leczenia stanowi kluczowy element terapii HR+/HER2- raka piersi. Decyzje terapeutyczne powinny uwzględniać nie tylko profil molekularny nowotworu, ale również wiek pacjentki, status menopauzalny, choroby współistniejące oraz preferencje chorej. Wielodyscyplinarne podejście do leczenia, obejmujące onkologa klinicznego, chirurga, radioterapeutę i innych specjalistów, jest niezbędne dla osiągnięcia optymalnych wyników leczenia i zachowania jak najlepszej jakości życia pacjentek.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 26.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl