przewlekłe schorzenie ścięgien
Wskazanie
Przewlekłe schorzenia ścięgien (tendinopatie) to grupa chorób charakteryzujących się długotrwałym bólem i stanem zapalnym ścięgien, najczęściej spowodowanym mikrourazami i przeciążeniami. Mogą one dotyczyć różnych obszarów ciała, przy czym najczęściej dotknięte są ścięgna Achillesa, ścięgna rotatorów barku, ścięgno rzepki oraz ścięgna przedramienia (łokieć tenisisty/golfisty).
Tendinopatie przewlekłe rozwijają się stopniowo i są często związane z powtarzalnymi ruchami, niewłaściwą techniką podczas aktywności fizycznej, wadami postawy lub anatomicznymi predyspozycjami. W obrazie klinicznym dominuje ból podczas ruchu, sztywność poranna, obrzęk oraz ograniczenie ruchomości stawu. Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne, USG oraz w wybranych przypadkach badanie MRI.
W leczeniu farmakologicznym przewlekłych schorzeń ścięgien stosuje się przede wszystkim niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) w postaci doustnej oraz miejscowej. Wśród preparatów dostępnych w Polsce są: Diclac, Dicloberl, Voltaren (diklofenak), Ibuprom, Nurofen (ibuprofen), Naproxen (naproksen) oraz żele i maści – Voltaren Emulgel, Diclac Lipogel, Dip Rilif. W niektórych przypadkach stosuje się miejscowe iniekcje kortykosteroidów (Diprophos, Depo-Medrol) lub osocza bogatopłytkowego (PRP).
Terapia fizykalna stanowi istotny element leczenia i obejmuje zabiegi z wykorzystaniem ultradźwięków, laseroterapii, terapii falą uderzeniową (urządzenia BTL, Storz Medical), elektroterapii oraz krioterapii. Kluczowym elementem jest odpowiednio dobrana rehabilitacja z programem ćwiczeń ekscentrycznych, które wykazują wysoką skuteczność w leczeniu przewlekłych tendinopatii.
Największą trudnością w leczeniu przewlekłych schorzeń ścięgien jest długi czas terapii i częste nawroty dolegliwości. Pacjenci często przerywają leczenie po ustąpieniu ostrych objawów bólowych, nie kontynuując programu rehabilitacyjnego, co prowadzi do ponownego zaostrzenia. Istotnym wyzwaniem jest także modyfikacja aktywności pacjenta przy jednoczesnym utrzymaniu jego sprawności fizycznej. U około 10-20% pacjentów leczenie zachowawcze nie przynosi zadowalających efektów i konieczne jest rozważenie interwencji chirurgicznej, co stanowi dodatkowe wyzwanie terapeutyczne.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Sól Jodobromowa iwonicka – Proszek do sporządzania roztworu – –
Produkt leczniczy to proszek do sporządzania roztworu, zawierający chlorek sodu, bromek sodu oraz jodek sodu w określonych ilościach. Charakteryzuje się słabo kremową barwą i jodowym zapachem, łatwo rozpuszcza się w wodzie. Stosuje się go w leczeniu przewlekłych schorzeń stawów, ścięgien, mięśni, nerwów oraz kości na tle procesów zapalnych, gośćcowych i zwyrodnieniowych. Jest także używany przy schorzeniach górnych dróg oddechowych, nerwobólach, chorobach kobiecych i skazie limfatycznej.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna