powierzchowna zmiana skórna
Wskazanie

Powierzchowna zmiana skórna to termin odnoszący się do patologii zlokalizowanych w naskórku lub górnych warstwach skóry właściwej. Zmiany te mogą mieć różnorodną etiologię, od infekcyjnej (wirusowej, bakteryjnej, grzybiczej), poprzez dermatozy zapalne, do łagodnych rozrostów lub zmian przedrakowych. Często manifestują się jako wykwity pierwotne: grudki, plamki, plamy, nadżerki lub złuszczanie naskórka.

W leczeniu powierzchownych zmian skórnych stosuje się przede wszystkim preparaty miejscowe. Wśród dostępnych w Polsce leków znajdują się: maści i kremy steroidowe (Cutivate, Elocom, Dermovate), preparaty przeciwgrzybicze (Lamisil, Clotrimazolum, Daktarin), leki przeciwbakteryjne (Bactroban, Argosulfan), retinoidy miejscowe (Isotrexin, Differin), a także kwas salicylowy czy preparaty keratolityczne (Keratoline). W zmianach wywołanych przez HPV stosuje się Aldara (imikwimod) lub Veregen.

W przypadku rozsianych zmian skórnych, opornych na leczenie miejscowe, można wprowadzić terapię ogólną: antybiotyki (Unidox, Sumamed), leki przeciwgrzybicze (Flukonazol, Itrakonazol), a w cięższych przypadkach dermatoz zapalnych – doustne kortykosteroidy (Encorton) lub leki immunosupresyjne (Imuran, Methotrexat).

Największym wyzwaniem w leczeniu powierzchownych zmian skórnych jest prawidłowa diagnostyka różnicowa, gdyż odmienne etiologicznie zmiany mogą wyglądać podobnie. Trudności sprawia również leczenie zmian nawrotowych, opornych na standardową terapię, a także zapewnienie odpowiedniej współpracy pacjenta, szczególnie przy długotrwałych kuracjach miejscowych. Kolejnym problemem jest występowanie działań niepożądanych leków miejscowych (np. atrofia skóry przy długotrwałym stosowaniu steroidów) oraz narastająca oporność drobnoustrojów na stosowane preparaty przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze.