ostre nieropne zapalenie zatok
Wskazanie

Ostre nieropne zapalenie zatok przynosowych (ostre zapalenie błony śluzowej zatok) to stan zapalny błony śluzowej zatok, najczęściej spowodowany infekcją wirusową. Charakteryzuje się obrzękiem błony śluzowej, uczuciem zatkanego nosa, bólem twarzy, gęstą wydzieliną z nosa oraz niedrożnością ujść zatok. Typowo występuje w przebiegu infekcji górnych dróg oddechowych, szczególnie przy przeziębieniu.

W początkowej fazie leczenia stosuje się przede wszystkim leki objawowe i przeciwzapalne. Polskie preparaty stosowane w tym wskazaniu to m.in. leki zmniejszające przekrwienie błony śluzowej nosa (Otrivin, Nasivin, Xylorin), leki przeciwzapalne (Ibuprofen – Ibuprom, Nurofen; Paracetamol – Apap, Panadol), leki mukolityczne (ACC, Mucosolvan) oraz preparaty do płukania nosa (Marimer, Aqua Maris). W niektórych przypadkach można zastosować glikokortykosteroidy donosowe (Nasometin, Flixonase, Nasenex).

Największym wyzwaniem w leczeniu ostrego nieropnego zapalenia zatok jest odróżnienie go od bakteryjnego zapalenia zatok oraz uniknięcie niepotrzebnego stosowania antybiotyków. Zapalenie nieropne zazwyczaj ustępuje samoistnie w ciągu 7-10 dni i nie wymaga antybiotykoterapii. Trudności pojawiają się również przy nawracających zapaleniach, które mogą wskazywać na problemy anatomiczne lub alergiczne. Istotnym problemem jest także edukacja pacjentów odnośnie różnicy między zakażeniem wirusowym a bakteryjnym, gdyż wielu chorych oczekuje przepisania antybiotyku.

Należy pamiętać, że przedłużające się objawy (ponad 10 dni), znaczne pogorszenie stanu po początkowej poprawie lub bardzo ciężki przebieg mogą wskazywać na wtórne nadkażenie bakteryjne i wymagać konsultacji lekarskiej w celu rozważenia antybiotykoterapii. Kluczowe jest zapewnienie drożności ujść zatok i odpowiedniego nawodnienia, aby umożliwić prawidłowy drenaż wydzieliny.