nieżyt zatoki obocznej nosa
Wskazanie

Nieżyt zatoki obocznej nosa, znany również jako zapalenie zatok przynosowych, to stan zapalny błony śluzowej wyściełającej zatoki przynosowe. Może on występować jako ostre zapalenie zatok (trwające krócej niż 4 tygodnie), podostre (4-12 tygodni) lub przewlekłe (powyżej 12 tygodni). Zapalenie zatok często rozwija się jako powikłanie infekcji górnych dróg oddechowych, zwłaszcza przeziębienia, lub może być związane z alergicznym nieżytem nosa.

Główne objawy nieżytu zatok to uczucie ucisku lub bólu w okolicy twarzy, szczególnie wokół oczu, nosa i czoła, upośledzenie drożności nosa, wyciek wydzieliny z nosa (często ropnej), zaburzenia węchu, a także kaszel, zmęczenie i niekiedy gorączka. Diagnoza opiera się na objawach klinicznych, badaniu przedmiotowym oraz w wybranych przypadkach na badaniach obrazowych (tomografia komputerowa zatok).

W leczeniu nieżytu zatok stosuje się preparaty zmniejszające obrzęk błony śluzowej nosa, takie jak Nasivin, Otrivin, Xylorin czy Sudafed. Leki przeciwhistaminowe jak Allegra, Claritine czy Zyrtec mogą być pomocne w przypadku podłoża alergicznego. Przy infekcjach bakteryjnych niezbędna jest antybiotykoterapia – najczęściej stosowane to amoksycylina z kwasem klawulanowym (Augmentin, Amoksiklav), makrolidy (Sumamed, Klacid) czy fluorochinolony (Cipronex, Avelox) w cięższych przypadkach.

Istotnym elementem terapii jest płukanie jam nosowych roztworem soli fizjologicznej (np. Marimer, Aqua Maris, Nasivin Baby) oraz stosowanie glikokortykosteroidów donosowych jak Flixonase, Nasometin, Avamys czy Nasonex, które zmniejszają stan zapalny. W przypadkach przewlekłych pomocne mogą być również leki mukolityczne jak ACC, Fluimucil czy Mucosolvan.

Największe trudności w leczeniu nieżytu zatok obocznych nosa to nawracający charakter schorzenia, trudności w eradykacji biofilmu bakteryjnego w przewlekłych przypadkach oraz rozwijająca się oporność bakterii na antybiotyki. Problemem jest również niedostateczna diagnostyka różnicowa, szczególnie w przypadkach o podłożu alergicznym lub związanych z anomaliami anatomicznymi. U pacjentów z przewlekłym zapaleniem zatok wyzwaniem terapeutycznym może być też konieczność długotrwałego stosowania leków, co wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych oraz problemem ze stosowaniem się pacjentów do zaleceń lekarskich.