ból zatoki obocznej nosa
Wskazanie

Ból zatok obocznych nosa (zapalenie zatok przynosowych) to stan zapalny błony śluzowej wyścielającej zatoki przynosowe, który często towarzyszy przeziębieniu lub alergii. Charakteryzuje się uczuciem rozpierania, ucisku, bólu w okolicy czoła, policzków lub nasady nosa, który nasila się przy pochylaniu głowy. Typowe objawy towarzyszące to niedrożność nosa, wyciek wydzieliny z nosa (śluzowej lub ropnej), zaburzenia węchu oraz czasem gorączka.

W leczeniu bólu zatok obocznych nosa stosuje się leki przeciwbólowe i przeciwzapalne (Ibuprofen – Ibuprom, Nurofen; Paracetamol – APAP, Panadol), leki obkurczające błonę śluzową nosa (Xylometazolina – Otrivin, Xylorin; Oksymetazolina – Nasivin, Afrin), donosowe glikokortykosteroidy (Mometazon – Nasonex, Nasometin; Flutikazon – Flixonase, Fanipos), a także leki mukolityczne ułatwiające odpływ wydzieliny (Ambroksol – Mucosolvan, Deflegmin; ACC – ACC Optima).

W przypadku zapalenia bakteryjnego konieczne jest włączenie antybiotykoterapii. Najczęściej stosowane są amoksycylina z kwasem klawulanowym (Augmentin, Taromentin, Amoksiklav), cefalosporyny (Zinnat, Cefuroxime) lub w przypadku alergii na antybiotyki beta-laktamowe – makrolidy (Sumamed, Azimycin) lub fluorochinolony (Avelox, Floxitral).

Największymi trudnościami w leczeniu bólu zatok są nawracające infekcje, przewlekłe zapalenie zatok oporne na leczenie oraz rozwój powikłań w postaci zapalenia kości, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych czy ropni oczodołu. Problematyczne jest również nadużywanie leków obkurczających błonę śluzową nosa, które przy długotrwałym stosowaniu mogą prowadzić do polekowego zapalenia błony śluzowej nosa (rhinitis medicamentosa). Wyzwaniem terapeutycznym pozostaje też różnicowanie tła bólu zatok (infekcyjne, alergiczne, anatomiczne) oraz postępowanie z pacjentami, u których występują anatomiczne przyczyny predysponujące do nawrotów (skrzywienie przegrody nosa, polipy nosa).