nadżerka jamy ustnej
Wskazanie

Nadżerka jamy ustnej (łac. erosio mucosae oris) to powierzchowne uszkodzenie nabłonka błony śluzowej jamy ustnej, które nie przekracza błony podstawnej. Nadżerki charakteryzują się odsłonięciem tkanki łącznej i towarzyszącym bólem. Najczęściej powstają w wyniku urazu mechanicznego (np. ugryzienia, otarcia protezą), zakażeń (wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych), chorób autoimmunologicznych (m.in. pemfigoid, pemfigus), reakcji alergicznych lub niedoborów witaminowych.

W leczeniu nadżerek jamy ustnej stosuje się preparaty o działaniu miejscowym, które przyspieszają gojenie i łagodzą ból. Na polskim rynku dostępne są m.in.: Solcoseryl pasta i żel, Dentosept A, Aphtin, Sachol, Kamistad żel, Tantum Verde roztwór, a także preparaty zawierające kwas hialuronowy (Gengigel). W przypadku nadżerek o podłożu infekcyjnym stosuje się leki przeciwgrzybicze (Nystatyna, Flukonazol), przeciwwirusowe (Acyklowir, Zovirax) lub antybiotyki (Metronidazol) w zależności od czynnika etiologicznego.

Największą trudnością w leczeniu nadżerek jamy ustnej jest prawidłowe zidentyfikowanie przyczyny ich powstawania. Nadżerki mogą być objawem poważniejszych chorób ogólnoustrojowych, dlatego kluczowa jest właściwa diagnostyka różnicowa. Dodatkowym wyzwaniem jest utrzymanie higieny jamy ustnej podczas leczenia – pacjenci często unikają szczotkowania z powodu bólu, co może prowadzić do nadkażeń. Przewlekłe lub nawracające nadżerki wymagają pogłębionej diagnostyki i często konsultacji wielospecjalistycznych (stomatologicznej, dermatologicznej, gastroenterologicznej).

W przypadku nawracających nadżerek konieczne może być wdrożenie leczenia ogólnoustrojowego, w tym kortykosteroidów (Encorton, Metypred) lub leków immunosupresyjnych przy podłożu autoimmunologicznym. Istotna jest również eliminacja czynników drażniących, modyfikacja diety (unikanie pokarmów ostrych, kwaśnych), zaprzestanie palenia tytoniu oraz leczenie chorób współistniejących, które mogą predysponować do powstawania nadżerek.