choroba przyzębia
Wskazanie

Choroba przyzębia (parodontoza) to przewlekłe schorzenie zapalne tkanek otaczających i podtrzymujących zęby, które obejmuje dziąsła, ozębną, cement korzeniowy i kość wyrostka zębodołowego. Proces chorobowy rozpoczyna się od zapalenia dziąseł (gingivitis), które nieleczone może przekształcić się w zapalenie przyzębia (periodontitis), prowadzące do destrukcji tkanek przyzębia, rozchwiania zębów, a ostatecznie ich utraty.

Główną przyczyną choroby przyzębia jest płytka nazębna i kamień nazębny, które zawierają bakterie patogenne. Czynnikami ryzyka są także palenie tytoniu, cukrzyca, osłabiona odporność, predyspozycje genetyczne oraz nieodpowiednia higiena jamy ustnej. Charakterystycznymi objawami są krwawienie dziąseł, ich obrzęk i zaczerwienienie, nieprzyjemny zapach z ust, odsłanianie szyjek zębowych, ruchomość zębów oraz tworzenie się kieszonek dziąsłowych.

Leczenie choroby przyzębia wymaga kompleksowego podejścia. W terapii miejscowej stosuje się skalingi i kiretaże, które mogą być wspomagane preparatami antyseptycznymi jak Eludril, Corsodyl czy Perio-Aid zawierające chlorheksydynę. W cięższych przypadkach stosuje się antybiotykoterapię miejscową (Ligosan, Atridox) lub ogólną (Metronidazol, Amoksycylina). Dostępne są również preparaty ziołowe jak Dentosept, Parodontax oraz specjalistyczne pasty do zębów (Meridol, Parodontax, Lacalut Activ).

Największym wyzwaniem w leczeniu choroby przyzębia jest jej przewlekły charakter i konieczność długotrwałej współpracy pacjenta. Skuteczna terapia wymaga nie tylko profesjonalnych zabiegów w gabinecie stomatologicznym, ale przede wszystkim codziennej, skrupulatnej higieny jamy ustnej przez pacjenta oraz regularnych wizyt kontrolnych. Trudnością jest również fakt, że wczesne stadia choroby często przebiegają bezobjawowo lub z minimalnymi dolegliwościami, co powoduje, że pacjenci zgłaszają się do specjalisty dopiero w zaawansowanym stadium, gdy doszło już do nieodwracalnych zmian w tkankach przyzębia.