dyslipidemia mieszana
Wskazanie

Dyslipidemia mieszana to zaburzenie gospodarki lipidowej charakteryzujące się jednoczesnym podwyższeniem stężenia cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL (tzw. „złego cholesterolu”) oraz trójglicerydów, przy obniżonym stężeniu cholesterolu HDL (tzw. „dobrego cholesterolu”). Jest to jedna z najczęstszych postaci dyslipidemii, występująca często u pacjentów z otyłością, cukrzycą typu 2, zespołem metabolicznym oraz chorobami wątroby.

Dyslipidemia mieszana stanowi istotny czynnik ryzyka rozwoju miażdżycy i chorób sercowo-naczyniowych, w tym choroby wieńcowej, zawału serca i udaru mózgu. Diagnoza opiera się na badaniach laboratoryjnych lipidogramu, gdzie stwierdza się podwyższone wartości cholesterolu całkowitego >190 mg/dl, LDL-C >115 mg/dl, trójglicerydów >150 mg/dl oraz obniżone stężenie HDL-C (<40 mg/dl u mężczyzn i <45 mg/dl u kobiet).

W leczeniu dyslipidemii mieszanej stosuje się terapię skojarzoną. Podstawą farmakoterapii są statyny, które skutecznie obniżają stężenie cholesterolu LDL. Na polskim rynku dostępne są: Atoris, Sortis, Tulip (atorwastatyna), Roswera, Crestor (rozuwastatyna), Simvasterol, Simvacard (simwastatyna) czy Lescol (fluwastatyna). W przypadku niewystarczającej kontroli trójglicerydów, do terapii dołącza się fibraty, takie jak Lipanthyl, Fenoryzal (fenofibrat) czy Bezalip (bezafibrat).

W przypadkach znacznej oporności na leczenie lub nietolerancji podstawowych leków stosuje się także ezetimib (Ezetrol, Ezehron), kwas nikotynowy, żywice jonowymienne, inhibitory PCSK9 (Repatha, Praluent) lub kwasy omega-3 (Omacor). Coraz większą popularność zyskują także terapie złożone łączące w jednej tabletce dwie substancje czynne, np. statynę z ezetimibem (Atozet, Ezehron Duo) lub statynę z fibratem.

Największe trudności w leczeniu dyslipidemii mieszanej wynikają z konieczności stosowania terapii wielolekowej, co zwiększa ryzyko interakcji między lekami oraz działań niepożądanych. Szczególnym wyzwaniem jest jednoczesne stosowanie statyn i fibratów, które zwiększa ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Ponadto, pacjenci z dyslipidemią mieszaną często cierpią na inne schorzenia metaboliczne, co komplikuje schemat leczenia. Istotnym problemem pozostaje również niska adherencja pacjentów do zaleceń terapeutycznych oraz trudności w modyfikacji stylu życia, które stanowią nieodłączny element skutecznej terapii.