dostarczanie energii
Wskazanie

Dostarczanie energii w kontekście medycznym odnosi się do zapewnienia organizmowi odpowiedniej ilości kalorii i składników odżywczych, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania. Wskazanie to jest szczególnie istotne u pacjentów z niedożywieniem, w stanach zwiększonego zapotrzebowania energetycznego (np. po urazach, operacjach, oparzeniach), a także u osób, które nie mogą przyjmować pokarmów drogą doustną.

W przypadku pacjentów hospitalizowanych z problemami dotyczącymi dostarczania energii stosuje się żywienie dojelitowe (enteralne) lub pozajelitowe (parenteralne). W żywieniu dojelitowym wykorzystuje się preparaty takie jak Nutridrink, Peptamen, Nutrison, Fresubin czy Diason. W żywieniu pozajelitowym stosuje się preparaty zawierające aminokwasy, węglowodany i tłuszcze, jak Aminomel, Aminoplasmal, Aminoven, Vamin, Primene, Smoflipid, Clinoleic czy Intralipid.

Dla pacjentów ambulatoryjnych z niedostatecznym spożyciem pokarmów stosuje się suplementy diety w postaci płynnej lub proszku, takie jak Resource 2.0, Ensure Plus, Diasip, Forticare czy Supportan. W przypadku zwiększonego zapotrzebowania energetycznego u osób aktywnych fizycznie pomocne mogą być suplementy białkowe, np. Protifar.

Największym wyzwaniem w leczeniu pacjentów z problemami dotyczącymi dostarczania energii jest precyzyjne określenie indywidualnego zapotrzebowania energetycznego oraz monitorowanie skuteczności zastosowanej terapii. Trudności sprawiają również powikłania żywienia pozajelitowego, takie jak zakażenia cewników centralnych, zaburzenia metaboliczne czy zespół ponownego odżywienia (refeeding syndrome). U pacjentów długotrwale żywionych dojelitowo problematyczne mogą być zaburzenia tolerancji diety, biegunki czy aspiracje. Istotną kwestią jest także odpowiednie zbilansowanie makro- i mikroskładników oraz dostosowanie podaży energii do zmieniającego się stanu klinicznego pacjenta.