diagnostyka metodą pozytonowej tomografii emisyjnej
Wskazanie
Diagnostyka metodą pozytonowej tomografii emisyjnej (PET) to zaawansowana technika obrazowania molekularnego, wykorzystująca radioznaczniki emitujące pozytrony do oceny funkcji i metabolizmu tkanek. Technika ta polega na dożylnym podaniu radiofarmaceutyku, który gromadzi się w tkankach o zwiększonej aktywności metabolicznej, co pozwala na obrazowanie procesów fizjologicznych i patologicznych na poziomie komórkowym.
Najczęściej stosowanym radiofarmaceutykiem jest 18F-fluorodeoksyglukoza (18F-FDG), która gromadzi się w tkankach o wysokim metabolizmie glukozy, jak komórki nowotworowe. W Polsce dostępne są również inne radiofarmaceutyki jak 18F-cholina, 18F-DOPA, 68Ga-PSMA czy 68Ga-DOTATATE, stosowane w zależności od rodzaju badanej patologii.
Główne wskazania do badania PET obejmują diagnostykę onkologiczną (ocena stopnia zaawansowania nowotworu, monitorowanie leczenia, wykrywanie wznowy), diagnostykę kardiologiczną (ocena żywotności mięśnia sercowego) oraz neurologiczną (diagnostyka chorób neurodegeneracyjnych, padaczki, guzów mózgu). W praktyce klinicznej najczęściej wykonuje się badanie PET/CT, łączące funkcjonalne obrazowanie PET z anatomicznym obrazowaniem tomografii komputerowej.
Farmaceutyki stosowane podczas badania PET to głównie radioznaczniki produkowane w cyklotronach medycznych. W Polsce wykorzystuje się preparaty takie jak: 18F-FDG (Fludeoksyglukoza 18F), Axumin (flucyklowina F18), NeuraCeq (florbetaben F18), Vizamyl (flutemetamol F18) czy SomaKit TOC (edotreotyd znakowany galem-68).
Największe trudności w diagnostyce metodą PET wiążą się z ograniczoną dostępnością badania (wysokie koszty, niewielka liczba ośrodków posiadających cyklotrony), możliwością wyników fałszywie dodatnich (np. procesy zapalne, brązowa tkanka tłuszczowa) oraz fałszywie ujemnych (np. małe guzy poniżej rozdzielczości aparatu, guzy o niskim metabolizmie glukozy). Istotnym wyzwaniem jest również właściwa interpretacja obrazów wymagająca doświadczenia w różnicowaniu zmian fizjologicznych od patologicznych oraz korelacja z obrazami anatomicznymi i danymi klinicznymi pacjenta.
Lista leków z tym wskazaniem
-
V-Ga68 – Prekursor radiofarmaceutyku, roztwór – 500 MBq/mL na dzień i godzinę odniesienia
Produkt leczniczy zawiera radioizotop gal-68 (⁶⁸Ga) w formie chlorku galu w stężeniu 500 MBq/mL oraz 0.1M roztwór kwasu solnego jako substancję pomocniczą. Jest to klarowny, bezbarwny roztwór o pH poniżej 2, przeznaczony jako prekursor radiofarmaceutyku. Preparat stosowany jest wyłącznie do radioznakowania zestawów radiofarmaceutycznych, które następnie wykorzystuje się w diagnostyce metodą pozytonowej tomografii emisyjnej (PET). Nie jest przeznaczony do bezpośredniego podawania pacjentom.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku