diagnostyka gruczołu piersiowego
Wskazanie

Diagnostyka gruczołu piersiowego obejmuje szereg procedur mających na celu wykrycie i ocenę nieprawidłowości w obrębie piersi. Podstawowe badania obejmują badanie palpacyjne wykonywane przez lekarza, mammografię, ultrasonografię oraz rezonans magnetyczny w wybranych przypadkach. Samobadanie piersi, wykonywane regularnie przez pacjentki, stanowi ważny element wczesnego wykrywania zmian.

W przypadku wykrycia nieprawidłowości, diagnostyka rozszerzona jest o biopsję cienkoigłową (BAC), gruboigłową (BG) lub mammotomiczną, które umożliwiają pobranie materiału do badania histopatologicznego. W niektórych przypadkach wykorzystuje się również galaktografię (mammografię z kontrastem) przy wyciekach z brodawki sutkowej oraz termografię jako badanie uzupełniające.

Leki stosowane w diagnostyce gruczołu piersiowego to przede wszystkim środki kontrastowe używane podczas badań obrazowych, takie jak Omnipaque, Ultravist czy Gadovist. W przypadku biopsji stosuje się leki miejscowo znieczulające jak Lignocaina, Xylonor czy Topi-Caina. Nie ma specyficznych leków stosowanych w samej diagnostyce, gdyż jest to proces głównie obrazowy i inwazyjny.

Największe trudności w diagnostyce gruczołu piersiowego to interpretacja wyników u kobiet z gęstą tkanką gruczołową, co dotyczy szczególnie młodszych pacjentek. Problematyczne może być również odróżnienie zmian łagodnych od złośliwych w badaniach obrazowych, co często wymaga wykonania biopsji. Dodatkowo, wyzwaniem pozostaje wczesne wykrywanie zmian u pacjentek z genetycznym obciążeniem rakiem piersi (nosicielki mutacji BRCA1/BRCA2), gdzie zaleca się bardziej intensywny schemat badań, w tym regularne badania rezonansem magnetycznym.