ból łagodny do umiarkowanie silny
Wskazanie

Ból łagodny do umiarkowanie silnego to powszechny objaw występujący w wielu chorobach i stanach, takich jak bóle głowy, mięśniowo-szkieletowe, menstruacyjne, pourazowe czy pooperacyjne. Intensywność bólu ocenia się zazwyczaj w skali VAS (Visual Analogue Scale), gdzie ból łagodny do umiarkowanego mieści się w przedziale 1-6 punktów (w skali 0-10).

W farmakoterapii bólu łagodnego do umiarkowanego stosuje się najczęściej nieopioidowe leki przeciwbólowe, zgodnie z pierwszym stopniem drabiny analgetycznej WHO. Podstawowymi lekami są niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) oraz paracetamol. Wśród dostępnych w Polsce preparatów wymienić można: Ibuprom, Nurofen, Ibum (zawierające ibuprofen), Apap, Paracetamol Filofarm (paracetamol), Aspirin, Polopiryna (kwas acetylosalicylowy), Ketonal, Ketoprofen (ketoprofen) oraz Nimesil (nimesulid). Coraz częściej stosowane są także leki złożone jak Cerugrip, Metafen czy Nurofen Ultima, które zawierają kombinacje substancji czynnych.

W bólu umiarkowanym, który nie ustępuje po zastosowaniu NLPZ lub paracetamolu, można rozważyć słabe opioidy, takie jak tramadol (Tramal, Poltram) lub kodeina, często w preparatach złożonych, np. Padolten (kodeina z paracetamolem) czy Poltram Combo (tramadol z paracetamolem).

Największe trudności w leczeniu bólu łagodnego do umiarkowanego wiążą się z właściwą oceną jego nasilenia, doborem odpowiedniego leku przy współistniejących schorzeniach oraz długotrwałym stosowaniem NLPZ. Pacjenci z chorobami sercowo-naczyniowymi, wrzodowymi czy niewydolnością nerek mają ograniczone możliwości stosowania NLPZ ze względu na ryzyko powikłań. Problem stanowi również samoleczenie pacjentów, którzy często przyjmują leki przeciwbólowe bez konsultacji z lekarzem, co może prowadzić do działań niepożądanych, interakcji lekowych lub uzależnienia w przypadku słabych opioidów.

Warto pamiętać, że poza farmakoterapią w leczeniu bólu łagodnego do umiarkowanego znaczenie mają także metody niefarmakologiczne, takie jak fizykoterapia, ćwiczenia, masaż czy techniki relaksacyjne, które mogą znacząco wspomóc proces terapeutyczny i ograniczyć konieczność stosowania leków.