ból dolnego odcinka kręgosłupa o niejasnej etiologii
Wskazanie
Ból dolnego odcinka kręgosłupa o niejasnej etiologii to stan, w którym pacjent odczuwa dolegliwości bólowe w okolicy lędźwiowej, jednak mimo przeprowadzonej diagnostyki nie udaje się ustalić jednoznacznej przyczyny tych dolegliwości. Jest to częsty problem kliniczny, dotykający około 85% pacjentów z bólem dolnego odcinka kręgosłupa. Wbrew powszechnemu przekonaniu, jedynie u około 15% pacjentów z tego typu dolegliwościami można zidentyfikować konkretną przyczynę anatomiczną lub patofizjologiczną.
W leczeniu bólu dolnego odcinka kręgosłupa o niejasnej etiologii stosuje się podejście wielokierunkowe. W pierwszej linii wykorzystuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak Diclac (diklofenak), Ibuprom, Nurofen (ibuprofen), Ketonal (ketoprofen) czy Pyralgina (metamizol). W przypadku silniejszych dolegliwości stosuje się leki z grupy słabych opioidów jak Tramal (tramadol) lub połączenia paracetamolu z kodeiną (Dafalgan Codeine). Dodatkowo pacjentom przepisuje się leki miorelaksacyjne jak Mydocalm (tolperyzon) czy Muscoril (tiocolchikoside).
Największe trudności w leczeniu bólu dolnego odcinka kręgosłupa o niejasnej etiologii wiążą się z przewlekłym charakterem dolegliwości, które mogą prowadzić do znacznego obniżenia jakości życia pacjenta. Wyzwaniem jest również ryzyko rozwoju uzależnienia od leków przeciwbólowych, szczególnie opioidów, przy długotrwałym ich stosowaniu. Istotnym problemem jest także konieczność różnicowania bólu o podłożu mechanicznym od bólu wynikającego z chorób ogólnoustrojowych, procesów nowotworowych czy zaburzeń psychosomatycznych.
Istotnym elementem terapii, poza farmakoterapią, jest rehabilitacja ruchowa oraz edukacja pacjenta w zakresie ergonomii pracy i czynności codziennych. W leczeniu stosuje się również fizykoterapię (ultradźwięki, laser, elektroterapia), terapię manualną, techniki osteopatyczne oraz coraz częściej interwencje psychologiczne w ramach podejścia biopsychospołecznego. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze rozważa się procedury inwazyjne takie jak blokady, neuromodulacja czy w ostateczności leczenie operacyjne.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Natrii fluoridum (18F) Synektik – Roztwór do wstrzykiwań – 2 GBq/ml
Produkt leczniczy składa się z roztworu sodu fluorku (18F) o aktywności 2,0 GBq/mL oraz substancji pomocniczej – sodu. Stosowany jest wyłącznie do diagnostyki w pozytonowej tomografii emisyjnej (PET), szczególnie w obrazowaniu czynnościowym kości. Wskazany jest do wykrywania i lokalizowania przerzutów nowotworowych w kościach, diagnozowania niejasnych bólów dolnego odcinka kręgosłupa oraz oceny zmian kostnych w przypadku podejrzenia przemocy fizycznej wobec dzieci. Roztwór podaje się do wstrzykiwań, co umożliwia precyzyjne zobrazowanie aktywności kościotwórczej.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
V-NaF – Roztwór do wstrzykiwań – 2 GBq/mL w dniu i godzinie odniesienia
Roztwór do wstrzykiwań zawiera izotop fluoru (¹⁸F)-fluorek sodu oraz chlorek sodu jako substancję pomocniczą. Jest stosowany jako znacznik w pozytonowej tomografii emisyjnej (PET) do obrazowania czynnościowego kości. Wskazaniem do jego użycia jest wykrywanie i lokalizowanie przerzutów nowotworowych w kościach oraz diagnostyka bólu dolnego odcinka kręgosłupa o niejasnej przyczynie. Produkt znajduje też zastosowanie w wykrywaniu zmian kostnych związanych z podejrzeniem przemocy fizycznej wobec dzieci.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku