Dawkowanie i sposób podawania
Treonina
Treonina, aminokwas egzogenny, jest kluczowym składnikiem w syntezie białek oraz procesach metabolicznych, szczególnie istotnym w żywieniu pozajelitowym. Dawkowanie treoniny powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, masy ciała oraz zdolności metabolicznych, z uwzględnieniem specyfiki preparatu. Standardowe zapotrzebowanie u dorosłych wynosi od 0,8 do 2,0 g aminokwasów/kg mc/dobę, a w stanach ciężkich może wzrosnąć do 2,5 g/kg mc/dobę. Preparaty różnią się zawartością treoniny, np. Aminomix 1 Novum zawiera 2,20 g/l, a Aminomel Nephro 5,13 g/l. Maksymalna szybkość infuzji aminokwasów wynosi 0,1 g/kg mc/godz., co determinuje odpowiednią dawkę treoniny. W przypadku niewydolności nerek i dializ dawkowanie jest modyfikowane, np. u pacjentów dializowanych stosuje się 0,8-1,2 g aminokwasów/kg mc/dobę z preparatem Aminomel Nephro. U pacjentów z niewydolnością wątroby zaleca się preparat Aminoplasmal Hepa 10% (4,60 g/l treoniny), a u dzieci dawkowanie jest ściśle uzależnione od wieku i stanu klinicznego, z przeciwwskazaniem do stosowania większości preparatów u dzieci poniżej 2 lat.
Dawkowanie i sposób podawania treoniny
Treonina jest aminokwasem egzogennym, odgrywającym istotną rolę w syntezie białek i wielu procesach metabolicznych organizmu. Dawkowanie tego aminokwasu musi być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta i zależy od jego stanu klinicznego, masy ciała oraz zdolności metabolicznych. W żywieniu pozajelitowym treonina stanowi istotny składnik roztworów aminokwasowych, a jej dawkowanie różni się w zależności od konkretnego preparatu i sytuacji klinicznej pacjenta.1
Dawkowanie u dorosłych i młodzieży
Zapotrzebowanie na aminokwasy, w tym treoninę, u pacjentów dorosłych wynosi zazwyczaj od 0,8 do 2,0 g aminokwasów/kg masy ciała na dobę, w zależności od stanu klinicznego pacjenta. W przypadku pacjentów w stanie ciężkim, zapotrzebowanie to może wzrosnąć nawet do 2,5 g aminokwasów/kg masy ciała na dobę.2 3
W standardowych preparatach żywienia pozajelitowego zawartość treoniny waha się w zakresie od 1,43 g do 8,20 g w 1000 ml roztworu, w zależności od konkretnego produktu. W przypadku preparatu Aminomix 1 Novum, treonina stanowi 2,20 g/l, natomiast w preparacie Aminomel Nephro zawartość treoniny wynosi 5,13 g/l.4 5
Maksymalna szybkość infuzji aminokwasów wynosi zazwyczaj 0,1 g/kg masy ciała/godzinę, co przekłada się na odpowiednią dawkę treoniny w zależności od stosowanego preparatu.6
Dawkowanie w specjalnych sytuacjach klinicznych
W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek, dawkowanie treoniny należy dostosować indywidualnie. U pacjentów poddawanych hemodializie, w zależności od zastosowanego preparatu, dawkowanie może być inne. Na przykład, w przypadku preparatu Aminomel Nephro:7
- U pacjentów nieleczonych dializami: 0,6 do 0,8 g aminokwasów/kg masy ciała/dobę
- U pacjentów leczonych dializami: 0,8 do 1,2 g aminokwasów/kg masy ciała/dobę
- W żywieniu stosowanym podczas dializ u pacjentów poddanych długotrwałej hemodializie: 0,5 do 0,8 g aminokwasów/kg masy ciała/dializę8
U pacjentów z niewydolnością wątroby, dawkowanie musi być dostosowane indywidualnie. Produkt Aminoplasmal Hepa 10% jest specjalnie dostosowany dla pacjentów z niewydolnością wątroby i zawiera 4,60 g/l treoniny.9
U pacjentów z chorobliwą otyłością, dawkę należy obliczyć na podstawie idealnej masy ciała (IBW).10
Dawkowanie u dzieci
Dawkowanie treoniny u dzieci wymaga szczególnej uwagi i dostosowania do wieku, stanu klinicznego oraz stopnia rozwoju dziecka. Dobowe zapotrzebowanie na płyny, azot i energię stale maleje wraz z wiekiem.11
Poniżej przedstawiono zalecane dawki aminokwasów dla różnych grup wiekowych:12 13
- Noworodki, niemowlęta i małe dzieci w wieku poniżej 2 lat: większość preparatów zawierających treoninę jest przeciwwskazana w tej grupie wiekowej.
- Dzieci w wieku 2-4 lat: 1,0-1,5 g aminokwasów/kg masy ciała/dobę
- Dzieci w wieku 5-13 lat: 1,0 g aminokwasów/kg masy ciała/dobę
- Młodzież w wieku 14-17 lat: dawkowanie podobne jak u dorosłych
W przypadku dzieci w stanie krytycznym, zapotrzebowanie na aminokwasy może być większe i wynosić do 3,0 g/kg masy ciała/dobę.14
Maksymalna szybkość infuzji u dzieci zazwyczaj nie powinna przekraczać 0,1 g aminokwasów/kg masy ciała/godzinę.15
Szczegółowa tabela dawkowania treoniny
Poniżej przedstawiono szczegółową tabelę dawkowania treoniny w zależności od preparatu, grupy wiekowej pacjentów oraz sytuacji klinicznej:
| Preparat | Zawartość treoniny (g/l) | Grupa pacjentów | Dawkowanie aminokwasów | Przybliżona dawka treoniny | Maksymalna szybkość infuzji |
|---|---|---|---|---|---|
| Aminomel Nephro | 5,13 | Dorośli bez dializ | 0,6-0,8 g/kg/d | 0,08-0,10 g/kg/d | 0,1 g AA/kg/h |
| Aminomel Nephro | 5,13 | Dorośli na dializie | 0,8-1,2 g/kg/d | 0,10-0,15 g/kg/d | 0,1 g AA/kg/h |
| Aminomix 1 Novum | 2,20 | Dorośli | 1,0-2,0 g/kg/d | 0,05-0,09 g/kg/d | 0,1 g AA/kg/h |
| Aminoplasmal 15% | 5,40 | Dorośli | 1,0-2,0 g/kg/d | 0,08-0,15 g/kg/d | 0,1 g AA/kg/h |
| Aminoplasmal Hepa 10% | 4,60 | Dorośli z niewydolnością wątroby | 0,8-1,5 g/kg/d | 0,07-0,13 g/kg/d | 0,1 g AA/kg/h |
| Aminoplasmal Paed 10% | 4,40 | Dzieci 2-5 lat | 1,0-2,5 g/kg/d | 0,09-0,22 g/kg/d | 0,1 g AA/kg/h |
| Aminoplasmal Paed 10% | 4,40 | Dzieci 5-13 lat | 1,0-2,0 g/kg/d | 0,09-0,18 g/kg/d | 0,1 g AA/kg/h |
| Aminoven Infant 10% | 4,40 | Dzieci 0-2 rok życia | 1,5-2,5 g/kg/d | 0,13-0,22 g/kg/d | 0,1 g AA/kg/h |
| Aminoven Infant 10% | 4,40 | Dzieci 2-5 lat | 1,5 g/kg/d | 0,13 g/kg/d | 0,1 g AA/kg/h |
| Aminoven Infant 10% | 4,40 | Dzieci 6-14 lat | 1,0 g/kg/d | 0,09 g/kg/d | 0,1 g AA/kg/h |
| Lipoflex peri | 1,45 | Dorośli | 1,28 g/kg/d | 0,05 g/kg/d | 0,08 g AA/kg/h |
| Lipoflex special | 3,18 | Dorośli | 2,0 g/kg/d | 0,09 g/kg/d | 0,1 g AA/kg/h |
| Nutriflex Lipid plus | 2,18 | Dorośli | 1,54 g/kg/d | 0,07 g/kg/d | 0,08 g AA/kg/h |
| Nutriflex special | 3,18 | Dorośli | 1,8 g/kg/d | 0,08 g/kg/d | 0,07 g AA/kg/h |
| Olimel N12E | 2,46 | Dorośli | 1,0-2,0 g/kg/d | 0,05-0,10 g/kg/d | 0,10 g AA/kg/h |
| Nutrineal PD4 | 8,20 | Dorośli na dializie otrzewnowej | 0,3 g/kg/d | 0,03 g/kg/d | Nie dotyczy (jednorazowa wymiana) |
Objaśnienia do tabeli: AA – aminokwasy; g/kg/d – gram na kilogram masy ciała na dobę; g/kg/h – gram na kilogram masy ciała na godzinę
Sposób podawania substancji
Treonina jako składnik roztworów do żywienia pozajelitowego podawana jest drogą dożylną, zazwyczaj w formie infuzji. W zależności od stężenia i składu preparatu, infuzja może być podawana do żyły obwodowej lub centralnej.16 17
Roztwory o wysokiej osmolarności (powyżej 800-900 mOsm/l) powinny być podawane wyłącznie do żył centralnych.18
Przygotowywanie roztworu do infuzji powinno odbywać się w warunkach aseptycznych. W przypadku preparatów wielokomorowych, przed podaniem należy zmieszać zawartość komór zgodnie z instrukcjami producenta.19
Zalecany czas trwania infuzji w przypadku żywienia pozajelitowego wynosi zazwyczaj od 12 do 24 godzin.20
Szybkość infuzji należy dostosować do wielkości podawanej dawki, charakterystyki mieszaniny, całkowitej objętości przewidzianej do przetoczenia oraz czasu trwania infuzji. Zaleca się stopniowe zwiększanie szybkości infuzji podczas pierwszej godziny, a następnie dostosowanie jej do potrzeb pacjenta.21
W przypadku dializ otrzewnowych, roztwory zawierające aminokwasy (w tym treoninę) mogą być podawane bezpośrednio do jamy otrzewnowej według schematu wymian ustalonych przez lekarza prowadzącego.22
Monitorowanie terapii
Podczas podawania preparatów zawierających treoninę należy monitorować:23
- Bilans płynów
- Równowagę kwasowo-zasadową
- Stężenie elektrolitów w surowicy
- Parametry funkcji wątroby i nerek
- Stężenie glukozy we krwi, szczególnie ważne przy podawaniu roztworów o wysokiej zawartości glukozy
W przypadku długotrwałego podawania, konieczne jest uzupełnianie diety o odpowiednie ilości pierwiastków śladowych, witamin oraz, w zależności od potrzeb, dodatkowych źródeł energii, takich jak lipidy.24
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania