Interakcje
Treonina

Treonina, jako aminokwas niezbędny stosowany w preparatach do żywienia pozajelitowego, wykazuje ograniczone dane dotyczące specyficznych interakcji farmakologicznych. Kluczowe znaczenie ma jednak zgodność farmaceutyczna przy łączeniu treoniny z innymi lekami w infuzji, zwłaszcza w kontekście jednoczesnego podawania ceftriaksonu i roztworów zawierających wapń, co u noworodków (≤ 28 dni) jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko wytrącenia osadów ceftriakson-wapń i zgonu. U pacjentów powyżej 28 dnia życia należy unikać podawania tych substancji przez ten sam zestaw do wlewu, stosując dokładne przepłukiwanie linii infuzyjnej. Ponadto, obecność emulsji tłuszczowych z olejem sojowym (źródło witaminy K1) w preparatach może wpływać na działanie pochodnych kumaryny, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia. Heparyna i insulina mogą modyfikować metabolizm lipidów, jednak ich kliniczne znaczenie jest ograniczone.

Interakcje substancji z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Treonina jest aminokwasem niezbędnym, który występuje w wielu preparatach do żywienia pozajelitowego. Interakcje treoniny z innymi lekami i substancjami są istotnym zagadnieniem w praktyce klinicznej, które wymaga szczegółowej analizy w kontekście bezpiecznej farmakoterapii u pacjentów wymagających żywienia pozajelitowego.1 2

Charakterystyka ogólna interakcji

W przypadku treoniny zawartej w preparatach żywienia pozajelitowego, szczegółowe badania ukierunkowane na konkretne interakcje z innymi produktami leczniczymi nie były szeroko prowadzone.3 W wielu charakterystykach produktów leczniczych zawierających treoninę zaznacza się, że nie są znane specyficzne interakcje tej substancji.4 5

Należy jednak zaznaczyć, że w przypadku konieczności dodania innych leków do roztworów zawierających treoninę, konieczne jest upewnienie się co do ich zgodności farmaceutycznej.6

Interakcje z ceftriaksonem

Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne podawanie ceftriaksonu i roztworów zawierających wapń, które często występują w preparatach do żywienia pozajelitowego zawierających treoninę. Może wystąpić wytrącanie osadów ceftriakson-wapń w przypadku mieszania tych substancji w tej samej dożylnej linii do infuzji.7

W zależności od wieku pacjenta obowiązują różne zalecenia:8

  • U noworodków (≤ 28 dnia życia) jednoczesne podawanie ceftriaksonu i roztworów zawierających wapń (w tym preparatów z treoniną i wapniem) jest przeciwwskazane, nawet przy użyciu osobnych zestawów do wlewów, ze względu na ryzyko zgonu z powodu wytrącania soli wapniowych ceftriaksonu w krążeniu niemowlęcia.9
  • U pacjentów w wieku powyżej 28 dnia życia (w tym dorosłych) nie wolno podawać ceftriaksonu jednocześnie z roztworami dożylnymi zawierającymi wapń przez ten sam zestaw do wlewu.10
  • Jeśli tego samego zestawu do wlewu używa się do kolejnego podania, pomiędzy wlewami należy go dokładnie przepłukać płynem wykazującym zgodność.11

12

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi

Część preparatów żywienia pozajelitowego zawierających treoninę zawiera także emulsje tłuszczowe z olejem sojowym, który jest źródłem naturalnej witaminy K1. Może to wpływać na działanie lecznicze pochodnych kumaryny (np. warfaryny).13

Stężenie witaminy K1 w emulsji tłuszczowej jest jednak zazwyczaj niskie, dlatego w większości przypadków nie powinno to istotnie wpływać na proces krzepnięcia u pacjentów leczonych pochodnymi kumaryny. Niemniej jednak, zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów krzepnięcia u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe.14 15

Interakcje z heparyną

Heparyna podawana w dawkach klinicznych powoduje przejściowe uwalnianie lipazy lipoproteinowej do krążenia. W przypadku jednoczesnego podawania heparyny i preparatów żywienia pozajelitowego zawierających treoninę oraz emulsje tłuszczowe, może to początkowo prowadzić do zwiększenia lipolizy osoczowej, a w następstwie do przejściowego zmniejszenia klirensu triglicerydów.16 17

Interakcje z insuliną

Niektóre produkty lecznicze, jak insulina, mogą wpływać na układ lipazy organizmu, co może mieć znaczenie przy jednoczesnym stosowaniu z preparatami zawierającymi treoninę i emulsje tłuszczowe. Wydaje się jednak, że ten rodzaj interakcji ma jedynie ograniczone znaczenie kliniczne.18 19

Interakcje z lekami wpływającymi na stężenie potasu

Roztwory zawierające potas i treoninę należy stosować ostrożnie u pacjentów otrzymujących leki zwiększające stężenie potasu w surowicy. Dotyczy to następujących grup leków:20 21

  • Diuretyki oszczędzające potas (np. amiloryd, spironolakton, triamteren)
  • Inhibitory konwertazy angiotensyny – ACE (np. kaptopril, enalapril)
  • Antagoniści receptora angiotensyny II (np. losartan, walsartan)
  • Leki immunosupresyjne (takrolimus, cyklosporyna)

22

Interakcje z krwią

Z powodu ryzyka wystąpienia pseudoaglutynacji, nie należy podawać preparatów zawierających treoninę jednocześnie z krwią przez ten sam zestaw do infuzji.23 24

Interakcje z kortykosteroidami

Stosowanie kortykosteroidów i ACTH (hormon adrenokortykotropowy) wiąże się z zatrzymywaniem sodu i płynów w organizmie, co należy uwzględnić przy jednoczesnym podawaniu preparatów zawierających treoninę i elektrolity.25 26

Interakcje z alkoholem

Alkohol etylowy nie jest zalecany do stosowania u pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe zawierające treoninę. Alkohol może wchodzić w różnorodne interakcje z wieloma składnikami preparatów do żywienia pozajelitowego, a także z lekami stosowanymi jednocześnie. W przypadku pacjentów z chorobami wątroby, spożywanie alkoholu może nasilać zaburzenia metaboliczne i pogarszać dysfunkcję wątroby.

Ponadto, alkohol może interferować z metabolizmem aminokwasów, w tym treoniny, ponieważ wpływa na procesy enzymatyczne w wątrobie, gdzie zachodzi znaczna część przemian białkowych i aminokwasowych. Alkohol może również nasilać działania niepożądane leków stosowanych jednocześnie z preparatami zawierającymi treoninę.

Metabolizm alkoholu prowadzi do zwiększenia obciążenia metabolicznego wątroby, co może być szczególnie niekorzystne u pacjentów wymagających żywienia pozajelitowego, u których funkcje wątroby mogą być już upośledzone z powodu choroby podstawowej lub niedożywienia.

Wpływ na badania laboratoryjne

Tłuszcze zawarte w emulsjach stosowanych w żywieniu pozajelitowym razem z treoniną mogą zaburzać wyniki niektórych badań laboratoryjnych (np. oznaczenia bilirubiny, dehydrogenazy mleczanowej, wysycenia tlenem, hemoglobiny krwinkowej), jeśli próbki krwi zostaną pobrane przed usunięciem tłuszczów z krwiobiegu. Tłuszcze są zazwyczaj usuwane z krwi po upływie około 5-6 godzin od zaprzestania podawania preparatu.27 28

Tabela interakcji treoniny z innymi produktami leczniczymi

Grupa leków/substancji Opis interakcji Poziom istotności Zalecenia
Ceftriakson Możliwość wytrącenia osadów ceftriakson-wapń przy jednoczesnym podawaniu przez tę samą linię do infuzji Wysoki – Przeciwwskazane u noworodków (≤ 28 dni)
– U starszych pacjentów nie podawać przez ten sam zestaw do wlewu
– Dokładnie przepłukiwać linię pomiędzy wlewami
Pochodne kumaryny
(np. warfaryna)
Olej sojowy (obecny w niektórych preparatach z treoniną) zawiera witaminę K1, która może wpływać na działanie przeciwzakrzepowe Średni Ścisłe monitorowanie parametrów krzepnięcia u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe
Heparyna Powoduje przejściowe uwalnianie lipazy lipoproteinowej, co może prowadzić do zwiększenia lipolizy osoczowej i przejściowego zmniejszenia klirensu triglicerydów Niski Monitorowanie parametrów gospodarki lipidowej
Insulina Może wpływać na układ lipazy organizmu Niski Ograniczone znaczenie kliniczne, rutynowe monitorowanie glikemii
Diuretyki oszczędzające potas
(amiloryd, spironolakton, triamteren)
Zwiększone ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu z preparatami zawierającymi treoninę i potas Średni Ostrożne stosowanie, monitorowanie stężenia potasu w surowicy
Inhibitory ACE
(kaptopril, enalapril)
Zwiększone ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu z preparatami zawierającymi treoninę i potas Średni Ostrożne stosowanie, monitorowanie stężenia potasu w surowicy
Antagoniści receptora angiotensyny II
(losartan, walsartan)
Zwiększone ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu z preparatami zawierającymi treoninę i potas Średni Ostrożne stosowanie, monitorowanie stężenia potasu w surowicy
Leki immunosupresyjne
(takrolimus, cyklosporyna)
Zwiększone ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu z preparatami zawierającymi treoninę i potas Średni Ostrożne stosowanie, monitorowanie stężenia potasu w surowicy
Krew Ryzyko pseudoaglutynacji przy jednoczesnym podawaniu przez ten sam zestaw do infuzji Wysoki Nie podawać jednocześnie przez ten sam zestaw do infuzji
Kortykosteroidy i ACTH Zatrzymywanie sodu i płynów w organizmie Średni Monitorowanie gospodarki wodno-elektrolitowej
Alkohol etylowy Może interferować z metabolizmem aminokwasów i nasilać obciążenie metaboliczne wątroby Średni Nie zalecane jednoczesne stosowanie, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby

29 30

Bezpieczeństwo stosowania treoniny w kontekście interakcji lekowych

Wiedza o potencjalnych interakcjach treoniny z innymi lekami i substancjami jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności terapii żywieniowej u pacjentów otrzymujących preparaty zawierające ten aminokwas. Chociaż dla samej treoniny nie opisano wielu specyficznych interakcji, preparaty do żywienia pozajelitowego zawierające treoninę często zawierają również inne składniki, takie jak elektrolity, emulsje tłuszczowe czy inne aminokwasy, które mogą wchodzić w interakcje z jednocześnie stosowanymi lekami.

Najważniejsze aspekty bezpieczeństwa w kontekście interakcji obejmują:

  • Unikanie jednoczesnego podawania ceftriaksonu i preparatów zawierających wapń (często obecny w mieszaninach z treoniną) przez tę samą linię do infuzji, ze szczególnym uwzględnieniem bezwzględnego przeciwwskazania u noworodków
  • Monitorowanie parametrów krzepnięcia u pacjentów przyjmujących jednocześnie pochodne kumaryny i preparaty zawierające olej sojowy
  • Zachowanie ostrożności przy stosowaniu leków zwiększających stężenie potasu u pacjentów otrzymujących preparaty żywieniowe zawierające treoninę i potas
  • Unikanie jednoczesnego podawania krwi i preparatów zawierających treoninę przez ten sam zestaw do infuzji
  • Uwzględnienie możliwości wpływu kortykosteroidów na gospodarkę wodno-elektrolitową
  • Przestrzeganie odstępu czasowego pomiędzy zakończeniem infuzji preparatów zawierających emulsje tłuszczowe a pobieraniem próbek krwi na badania laboratoryjne

Przy odpowiednim monitorowaniu pacjenta i przestrzeganiu zasad bezpiecznego stosowania, treonina w preparatach do żywienia pozajelitowego może być bezpiecznie podawana nawet pacjentom otrzymującym jednocześnie inne leki.31 32

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl