Właściwości farmakokinetyczne
Tetrakaina

Właściwości farmakokinetyczne tetrakainy

Tetrakaina jest substancją czynną z grupy estrów kwasu paraaminobenzoesowego, stosowaną jako miejscowy środek znieczulający. Jej właściwości farmakokinetyczne charakteryzują się specyficznym profilem wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania, które warunkują jej skuteczność kliniczną i profil bezpieczeństwa.¹

Wchłanianie tetrakainy

Tetrakaina charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z błon śluzowych, co determinuje jej skuteczność w leczeniu różnych dolegliwości. W przypadku stosowania plastrów leczniczych Rapydan, zawierających tetrakainę (70 mg) w połączeniu z lidokainą (70 mg), ekspozycja ogólnoustrojowa zależy od kilku czynników: dawki, czasu aplikacji plastra, grubości skóry (różnej w poszczególnych częściach ciała) oraz stanu skóry pacjenta.²

Badania farmakokinetyczne wykazały, że przy jednoczesnym stosowaniu dwóch lub czterech plastrów Rapydan przez 60 minut, stężenia tetrakainy w osoczu znajdowały się poniżej granicy oznaczalności u wszystkich badanych pacjentów (n=22). Podobnie, przy sekwencyjnej aplikacji czterech plastrów Rapydan co 60 minut (każdy pozostawiony na 30 minut), stężenia tetrakainy w osoczu również były poniżej granicy oceny ilościowej u dorosłych pacjentów (n=11).³

Należy zaznaczyć, że plaster leczniczy Rapydan zawiera komponent uwalniający ciepło, który może osiągać maksymalną temperaturę do 40°C, przy średniej temperaturze 26-34°C. Badania farmakokinetyczne nie wykazały jednak dowodów na zwiększone lub przyspieszone wchłanianie leku w wyniku działania tego składnika.⁴

Dystrybucja tetrakainy

Tetrakaina po wchłonięciu wiąże się z białkami osocza w około 76%, co stanowi istotny parametr jej dystrybucji w organizmie.⁵ Objętość dystrybucji dla tetrakainy nie została dokładnie określona ze względu na jej szybką hydrolizę w osoczu.⁶

Metabolizm tetrakainy

Tetrakaina podlega szybkiej hydrolizie w wyniku działania esteraz osoczowych. Ten proces enzymatyczny prowadzi do powstania głównych metabolitów, którymi są kwas paraaminobenzoesowy (PABA) i dietyloaminoetanol. Aktywność farmakologiczna tych metabolitów nie została dokładnie określona.^{7 8}

Należy zauważyć, że nie jest znany stopień, w jakim tetrakaina jest metabolizowana w skórze po miejscowym podaniu.⁹

Eliminacja tetrakainy

Tetrakaina i jej metabolity są wydalane głównie przez nerki. Większość tetrakainy wydala się w postaci metabolitów, a nie w formie niezmienionej.¹⁰ Dokładny okres półtrwania i klirens tetrakainy nie zostały jednoznacznie ustalone u ludzi, co wynika z jej szybkiej hydrolizy w osoczu.¹¹

Farmakokinetyka w szczególnych populacjach pacjentów

Dzieci

Dane farmakokinetyczne dotyczące tetrakainy u dzieci są ograniczone, szczególnie u pacjentów poniżej 3. roku życia. W dotychczasowych badaniach jedynie dziewięcioro dzieci w wieku poniżej 3 lat otrzymało produkt Rapydan, przy czym tylko czworo z nich ukończyło pełne pobranie próbek farmakokinetycznych, a od jednego dziecka nie pobrano żadnych próbek.¹²

Ze względu na ograniczoną liczbę badanych pacjentów, nie można wyciągnąć jednoznacznych wniosków dotyczących bezpieczeństwa stosowania tetrakainy u dzieci poniżej 3. roku życia.¹³

¹⁴

Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat, n=12), po jednoczesnym zastosowaniu dwóch plastrów leczniczych Rapydan na 60 minut, stężenie tetrakainy w osoczu było niewykrywalne (<0,9 ng/ml).^{65 lat, n = 12) maksymalne stężenie lidokainy w osoczu wyniosło 6 ng/ml, natomiast stężenie tetrakainy było niewykrywalne (15}

Pacjenci z zaburzeniami czynności narządów

Nie przeprowadzono specjalnych badań farmakokinetycznych tetrakainy u pacjentów z zaburzeniami czynności serca, nerek czy wątroby.¹⁶