Dawkowanie i sposób podawania
Temozolomid

Dawkowanie i sposób podawania temozolomidu

Temozolomid jest substancją aktywną podawaną w postaci kapsułek twardych, dostępną w różnych dawkach. Produkt leczniczy zawierający temozolomid powinien być przepisywany wyłącznie przez lekarzy posiadających doświadczenie w onkologicznym leczeniu guzów mózgu. Dawkowanie temozolomidu zależy od wskazania klinicznego, poprzedniego leczenia oraz indywidualnych cech pacjenta. W trakcie terapii temozolomidem zaleca się rozważenie zastosowania leczenia przeciwwymiotnego.^{1 2}

Dawkowanie u dorosłych z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym

W leczeniu dorosłych pacjentów z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym terapia temozolomidem przebiega w dwóch etapach: najpierw w skojarzeniu z radioterapią (okres leczenia skojarzonego), a następnie w monoterapii (do 6 cykli).^{3 4}

Okres leczenia skojarzonego

W okresie leczenia skojarzonego temozolomid podaje się doustnie w dawce 75 mg/m² powierzchni ciała na dobę przez 42 dni w skojarzeniu z celowaną radioterapią (60 Gy podane w 30 dawkach). Nie zaleca się zmniejszania dawki, ale w zależności od ocenianej raz w tygodniu toksyczności hematologicznej i pozahematologicznej, możliwe jest opóźnienie podania kolejnej dawki lub całkowite zaprzestanie podawania temozolomidu.^{5 6}

Skojarzone leczenie temozolomidem można kontynuować przez 42 dni (do maksymalnie 49 dni) jeśli spełnione są wszystkie poniższe warunki:^{7 8}

• całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10⁹/l
• liczba płytek krwi ≥ 100 x 10⁹/l
• toksyczność pozahematologiczna według kryteriów CTC (Common Toxicity Criteria) ≤ Stopnia 1. (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów)

^{9 10}

W trakcie leczenia skojarzonego konieczne jest wykonywanie pełnych badań krwi (morfologia z rozmazem) raz w tygodniu. Jeśli wystąpią objawy toksyczności hematologicznej lub pozahematologicznej, należy czasowo przerwać lub całkowicie zaprzestać podawania temozolomidu zgodnie z określonymi kryteriami.^{11 12}

Kryteria przerwania leczenia w okresie terapii skojarzonej

Poniższa tabela przedstawia kryteria przerwania lub zaprzestania podawania temozolomidu podczas leczenia skojarzonego z radioterapią:

<sup data-drug="Temozolomide Glenmark" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Tabela 1. Przerwanie lub zaprzestanie podawania temozolomidu (TMZ) w czasie skojarzonego leczenia radioterapią i temozolomidem: Toksyczność TMZ przerwanie: Całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 0,5 i < 1,5 x 109/l Liczba płytek ≥ 10 i 13

Leczenie skojarzone temozolomidem można kontynuować, gdy wszystkie z wymienionych warunków są spełnione: całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10⁹/l, liczba płytek ≥ 100 x 10⁹/l, toksyczność pozahematologiczna wg CTC ≤ Stopnia 1. (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów).¹⁴

Okres monoterapii temozolomidem

Cztery tygodnie po zakończeniu leczenia skojarzonego temozolomidem i radioterapią, rozpoczyna się fazę monoterapii temozolomidem, stosując do 6 cykli leczenia. W pierwszym cyklu monoterapii podaje się dawkę 150 mg/m² powierzchni ciała raz na dobę przez 5 dni, po których następuje 23-dniowa przerwa w leczeniu.¹⁵

Na początku 2. cyklu dawkę można zwiększyć do 200 mg/m² powierzchni ciała, jeśli spełnione są następujące warunki:¹⁶

• toksyczność pozahematologiczna wg CTC w czasie 1. cyklu była ≤ Stopnia 2. (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów)
• całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10⁹/l
• liczba płytek ≥ 100 x 10⁹/l

Jeśli nie zwiększono dawki w 2. cyklu, nie należy zwiększać jej w kolejnych cyklach. Po zwiększeniu do 200 mg/m² powierzchni ciała na dobę, dawka taka jest stosowana w pierwszych 5 dniach każdego następnego cyklu, o ile nie wystąpią działania toksyczne.¹⁷

W czasie monoterapii należy wykonywać badania krwi (morfologię) w 22. dniu cyklu (tj. 21 dni po podaniu pierwszej dawki temozolomidu). Dawkę należy zmniejszyć lub zaprzestać podawania produktu leczniczego w zależności od obserwowanej toksyczności.¹⁸

Poziomy dawek temozolomidu w monoterapii

¹⁹

Zmniejszenie dawki lub zaprzestanie leczenia temozolomidem w monoterapii

<sup data-drug="Temozolomide Glenmark" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Tabela 3. Zmniejszenie dawki lub zaprzestanie leczenia temozolomidem (TMZ) w czasie monoterapii. Toksyczność Zmniejszenie dawki TMZ o 1 poziom Zaprzestanie podawania TMZ. Całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych < 1,0 x 109/l. Liczba płytek 20

Należy przerwać podawanie temozolomidu, jeśli:²¹

• poziom dawki -1 (100 mg/m² pc.) w dalszym ciągu powoduje dużą toksyczność
• po zmniejszeniu dawki pojawia się ten sam 3. stopień toksyczności pozahematologicznej (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów)

Dawkowanie w glejaku złośliwym wykazującym wznowę lub progresję

U dorosłych pacjentów oraz dzieci w wieku od 3 lat z glejakiem złośliwym wykazującym wznowę lub progresję, cykl leczenia obejmuje 28 dni. Temozolomid podaje się doustnie według następujących zasad:²²

• U pacjentów, którzy nie otrzymywali wcześniej chemioterapii, dawka początkowa wynosi 200 mg/m² pc. raz na dobę przez pierwsze 5 dni, po których następuje 23-dniowa przerwa w leczeniu (łącznie 28 dni)
• U pacjentów poddawanych wcześniej chemioterapii, początkowa dawka wynosi 150 mg/m² pc. raz na dobę i może być zwiększona w drugim cyklu do 200 mg/m² pc. raz na dobę przez 5 dni pod warunkiem, że nie występuje toksyczność hematologiczna

Szczególne populacje pacjentów

Dzieci i młodzież

U dzieci w wieku od 3 lat temozolomid stosuje się wyłącznie w glejaku złośliwym wykazującym wznowę lub progresję. Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w tej grupie wiekowej są bardzo ograniczone. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności temozolomidu u dzieci w wieku poniżej 3 lat.²³

Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby lub nerek

Farmakokinetyka temozolomidu była porównywalna u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby i u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Nie ma danych dotyczących stosowania temozolomidu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Klasa C Childa) oraz z zaburzeniami czynności nerek. Biorąc pod uwagę farmakokinetyczne właściwości temozolomidu, prawdopodobnie nie jest konieczne zmniejszenie dawki u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i zaburzeniami czynności nerek o różnym stopniu nasilenia. Jednakże, należy zachować ostrożność w przypadku stosowania temozolomidu u tych pacjentów.²⁴

Pacjenci w podeszłym wieku

Analiza danych farmakokinetycznych populacji pacjentów w wieku 19-78 lat wskazuje, że wiek nie ma wpływu na klirens temozolomidu. Jednak u pacjentów w podeszłym wieku (>70 lat) może występować zwiększone ryzyko neutropenii i trombocytopenii, co wymaga szczególnej uwagi przy dostosowywaniu dawki. ^{70 lat) może występować zwiększone ryzyko neutropenii i trombocytopenii.”>25}

Sposób podawania

Kapsułki twarde zawierające temozolomid należy podawać na czczo. Kapsułki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Nie wolno ich otwierać ani rozgryzać. Jeśli po podaniu produktu leczniczego wystąpią wymioty, nie należy podawać drugiej dawki leku w tym samym dniu.²⁶