Właściwości farmakokinetyczne
Mianseryna

Charakterystyka farmakologiczna mianseryny

Mianseryna, jako substancja czynna występująca w preparatach Deprexolet, Lerivon, Miansec, Miansec 30 i Miansegen, posiada dobrze zbadany profil farmakokinetyczny. Badania farmakokinetyczne przeprowadzono po jednorazowym i wielokrotnym podaniu u zdrowych ochotników oraz u pacjentów z depresją. Stan stacjonarny stężenia w osoczu uzyskiwany jest po kilku dniach stosowania, a w badaniach nie wykazano korelacji między stężeniem mianseryny w osoczu a występowaniem działań niepożądanych czy toksycznych.¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym mianseryna wchłania się z przewodu pokarmowego szybko i dobrze, jednak niecałkowicie. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) uzyskiwane jest w ciągu 2-3 godzin od podania (Tmax).^{2 3 4}

W wyniku silnie zaznaczonego efektu pierwszego przejścia w wątrobie, biodostępność mianseryny jest stosunkowo niska i wynosi około 20-30%.^{5 6 7}

Cmax po podaniu 60 mg mianseryny wynosi od 102 ± 28 ng/ml do 114 ± 26 ng/ml, a stężenie terapeutyczne w stanie stacjonarnym określono na poziomie od 28 μg/ml do 72 μg/ml.⁸

Dystrybucja

Mianseryna charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym około 90-95%.^{9 10 11}

W środowisku o pH fizjologicznym występuje głównie (ponad 90%) w postaci zjonizowanej.¹² Substancja łatwo przenika do tkanek, w tym do ośrodkowego układu nerwowego.^{13 14}

Objętość dystrybucji mianseryny jest znaczna i wynosi około 3300 l (od 15,7 ± 2,2 l/kg do 27,5 ± 9,6 l/kg), co jest porównywalne z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi.^{15 16}

Metabolizm

Mianseryna podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu. Główne szlaki metaboliczne obejmują:^{17 18 19}

• Hydroksylację pierścienia aromatycznego
• N-oksydację
• N-demetylację
• Utlenianie
• Sprzęganie

^{20 21 22}

Ważnym aspektem metabolizmu mianseryny jest to, że niektóre metabolity zachowują aktywność farmakologiczną. Wśród aktywnych metabolitów wyróżnia się demetylomianserynę i 8-hydroksymianserynę.²³

Eliminacja

Eliminacja mianseryny przebiega dwufazowo. W pierwszej fazie lek jest szybko usuwany z kompartmentu centralnego (T1/2α = 1,4 h). Następnie eliminacja ulega zwolnieniu na skutek powolnego przechodzenia leku z kompartmentu tkankowego.²⁴

Okres półtrwania (T0,5) w fazie eliminacji jest stosunkowo długi i wynosi średnio 17 godzin, z obserwowanym zakresem od 6 do 61 godzin, co pozwala na stosowanie leku w jednorazowej dawce dobowej.^{25 26 27}

Mianseryna jest wydalana głównie przez nerki w postaci niezmienionej (4-7%) oraz w formie metabolitów (około 70%). Niewielkie ilości (około 14%) są wydalane z kałem.^{28 29 30}

Całkowity proces metabolizmu i wydalania mianseryny trwa około 7-9 dni.^{31 32}

Farmakokinetyka – stan stacjonarny

Stężenia mianseryny w osoczu w stanie stacjonarnym (równowagi dynamicznej) osiągane są w ciągu 6-14 dni stosowania leku.^{33 34 35}

Działanie farmakologiczne mianseryny ujawnia się po kilku dniach od rozpoczęcia leczenia, natomiast pełna poprawa kliniczna występuje po dłuższym okresie – zazwyczaj po 2-3 tygodniach terapii.³⁶

Zestawienie parametrów farmakokinetycznych mianseryny