Dawkowanie i sposób podawania
L-glutaminowy kwas
Kwas L-glutaminowy jest kluczowym aminokwasem w preparatach do żywienia pozajelitowego, a jego dawkowanie zależy od produktu, stanu klinicznego, wieku i masy ciała pacjenta. U dorosłych stosuje się preparat Vamin 18 Electrolyte-Free, zawierający 5,6 g kwasu L-glutaminowego na 1000 ml roztworu (114 g/l aminokwasów), z dawkowaniem azotu od 0,10 do 0,25 g/kg mc./dobę, co odpowiada 5-14 ml/kg mc./dobę produktu. Maksymalna dobowa objętość infuzji to 1000 ml. U pacjentów pediatrycznych stosuje się Vaminolact (7,1 g kwasu L-glutaminowego/1000 ml, 65,3 g/l aminokwasów) z dawkowaniem zależnym od wieku i masy ciała, np. u wcześniaków 38-54 ml/kg mc./dobę (270-383 mg kwasu L-glutaminowego/kg mc./dobę), z koniecznością stopniowego zwiększania dawki w pierwszych dniach terapii.
Dawkowanie i sposób podawania kwasu L-glutaminowego
Kwas L-glutaminowy jest istotnym aminokwasem występującym w preparatach do żywienia pozajelitowego. Dawkowanie tej substancji jest ściśle uzależnione od produktu leczniczego, stanu klinicznego pacjenta, jego wieku oraz masy ciała. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania kwasu L-glutaminowego w dostępnych preparatach, które należy uwzględnić podczas wywiadu medycznego oraz przy określaniu wskazań terapeutycznych.1 2
Dawkowanie u dorosłych pacjentów
Dawkowanie kwasu L-glutaminowego u dorosłych pacjentów bazuje na ogólnym zapotrzebowaniu na azot, które jest uzależnione od stanu zdrowia pacjenta, jego stanu odżywienia oraz stopnia stresu metabolicznego. W preparacie Vamin 18 Electrolyte-Free kwas L-glutaminowy stanowi 5,6 g na 1000 ml roztworu, będąc częścią mieszaniny aminokwasów o całkowitej zawartości 114 g/l.3
Zapotrzebowanie na azot u dorosłych pacjentów zostało sklasyfikowane następująco:4
- 0,10-0,15 g azotu/kg masy ciała/dobę – w przypadku braku lub niewielkiego stresu metabolicznego i prawidłowego stanu odżywienia5
- 0,15-0,20 g azotu/kg masy ciała/dobę – w przypadku umiarkowanego stresu metabolicznego z niedożywieniem lub bez6
- 0,20-0,25 g azotu/kg masy ciała/dobę – w przypadku ciężkiego katabolizmu, takiego jak w oparzeniach, sepsie i urazach7
Dla preparatu Vamin 18 Electrolyte-Free, zakres dawek 0,10-0,25 g azotu/kg masy ciała/dobę odpowiada 5-14 ml produktu/kg masy ciała/dobę. W przypadku pacjentów otyłych, dawkę należy obliczać w oparciu o szacowaną, prawidłową masę ciała.8
Zależnie od indywidualnego zapotrzebowania pacjenta, można podawać w infuzji dożylnej do 1000 ml produktu Vamin 18 Electrolyte-Free na dobę. U pacjentów z podstawowym lub umiarkowanie zwiększonym zapotrzebowaniem na aminokwasy można rozważyć zastosowanie mniej stężonego preparatu Vamin 14 Electrolyte-Free.9
Dawkowanie w populacji pediatrycznej
W przypadku populacji pediatrycznej, kwas L-glutaminowy jest dostarczany m.in. w preparacie Vaminolact, który zawiera 7,1 g kwasu L-glutaminowego na 1000 ml roztworu. Całkowita zawartość aminokwasów w tym produkcie wynosi 65,3 g/l.10
Dawkowanie Vaminolactu, a co za tym idzie także kwasu L-glutaminowego, różni się w zależności od wieku i masy ciała pacjenta pediatrycznego:11
Dawkowanie szczegółowe według grup wiekowych
| Grupa wiekowa | Dawkowanie Vaminolactu (ml/kg mc./dobę) | Odpowiadająca zawartość aminokwasów (g/kg mc./dobę) | Zawartość kwasu L-glutaminowego (mg/kg mc./dobę)* | Uwagi dotyczące dawkowania |
|---|---|---|---|---|
| Wcześniaki | 38-54 | 2,5-3,5 | 270-383 | Należy stopniowo zwiększać dawkę podczas pierwszych dni infuzji: – Dzień 1: 23-38 ml/kg mc./dobę (1,5-2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę) – Od dnia 2: 38-54 ml/kg mc./dobę (2,5-3,5 g aminokwasów/kg mc./dobę) |
| Noworodki urodzone o czasie | 23-46 | 1,5-3,0 | 163-327 | Dawkę należy stopniowo zwiększać do dawki docelowej podczas pierwszych dni infuzji |
| Niemowlęta | 15-38 | 1,0-2,5 | 107-270 | – |
| Dzieci i młodzież | 15-31 | 1,0-2,0 | 107-220 | – |
* Obliczone na podstawie zawartości kwasu L-glutaminowego w Vaminolaccie (7,1 g/1000 ml)12
Sposób podawania
Prawidłowy sposób podawania produktów zawierających kwas L-glutaminowy jest kluczowy dla bezpieczeństwa terapii i uzyskania optymalnych efektów klinicznych.
Sposób podawania u dorosłych
Vamin 18 Electrolyte-Free należy podawać powoli, z szybkością nieprzekraczającą 1000 ml w ciągu 8 godzin, co odpowiada około 2 ml na minutę. Jest to istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta i uniknięcia działań niepożądanych związanych ze zbyt szybkim podaniem preparatu.13
Sposób podawania w populacji pediatrycznej
W przypadku stosowania Vaminolactu u populacji pediatrycznej, czas trwania infuzji nie powinien być krótszy niż 8 godzin, przy czym zaleca się:14
- 12 godzin w przypadku infuzji cyklicznej
- 24 godziny w przypadku infuzji ciągłej
Szczególnie ważne jest, że u noworodków i niemowląt zalecany czas ciągłej infuzji wynosi 24 godziny na dobę.15
Podczas stosowania u noworodków i dzieci w wieku poniżej 2 lat, roztwór (zarówno w worku, jak i zestawie do podawania) należy chronić przed światłem do momentu zakończenia podawania. Vaminolact można podawać do tej samej żyły centralnej lub obwodowej, co roztwór glukozy i/lub emulsję tłuszczową.16
Uwagi kliniczne do dawkowania
Przy ustalaniu dawkowania kwasu L-glutaminowego, jako składnika preparatów do żywienia pozajelitowego, należy wziąć pod uwagę następujące aspekty kliniczne:
- Masa ciała – u pacjentów otyłych dawkowanie powinno być oparte na szacowanej, prawidłowej masie ciała, a nie na rzeczywistej masie ciała17
- Stan metaboliczny – stopień katabolizmu i stresu metabolicznego wpływa na zapotrzebowanie na aminokwasy, w tym kwas L-glutaminowy18
- Stopniowe zwiększanie dawki – szczególnie ważne u wcześniaków i noworodków urodzonych o czasie, gdzie zaleca się rozpoczęcie od niższej dawki i stopniowe jej zwiększanie19
- Ochrona przed światłem – w przypadku pacjentów pediatrycznych poniżej 2 roku życia, roztwór musi być chroniony przed światłem20
Indywidualizacja dawkowania kwasu L-glutaminowego, jako składnika preparatów do żywienia pozajelitowego, powinna uwzględniać stan kliniczny pacjenta, oczekiwane zapotrzebowanie metaboliczne oraz tolerancję leczenia. Regularne monitorowanie stanu klinicznego i parametrów biochemicznych jest niezbędne dla optymalizacji terapii.21 22
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania