Właściwości farmakodynamiczne
Dihydrokodeina

Dihydrokodeina jest półsyntetycznym opioidowym lekiem przeciwbólowym o działaniu słabszym niż morfina, działającym na receptory opioidowe w ośrodkowym układzie nerwowym. Jej podstawowy efekt terapeutyczny to działanie analgetyczne, a dodatkowo wykazuje silne działanie przeciwkaszlowe poprzez wpływ na ośrodek kaszlu w rdzeniu przedłużonym, które może pojawić się przy dawkach niższych niż analgetyczne. Istotnym aspektem farmakodynamiki jest ryzyko depresji oddechowej wynikające z hamowania ośrodka oddechowego w pniu mózgu. Dihydrokodeina wpływa również na przewód pokarmowy, zmniejszając motorykę i zwiększając napięcie mięśni gładkich, szczególnie w odźwierniku i dwunastnicy, co prowadzi do opóźnienia pasażu jelitowego i często występującego zaparcia.

Właściwości farmakodynamiczne dihydrokodeiny

Dihydrokodeina jest półsyntetycznym opioidowym lekiem przeciwbólowym charakteryzującym się słabszym działaniem w porównaniu do morfiny. Jej działanie opiera się na oddziaływaniu na receptory opioidowe zlokalizowane w ośrodkowym układzie nerwowym, co skutkuje zarówno zmniejszeniem wrażliwości na bodźce bólowe, jak i wzmocnieniem odporności psychicznej poprzez redukcję lęku związanego z doświadczanym bólem.1

Działanie na ośrodkowy układ nerwowy

Działanie przeciwbólowe stanowi podstawowy efekt terapeutyczny dihydrokodeiny. Substancja wykazuje również silne działanie przeciwkaszlowe, które realizowane jest poprzez bezpośredni wpływ na ośrodek kaszlu zlokalizowany w rdzeniu przedłużonym. Warto zauważyć, że efekt przeciwkaszlowy może wystąpić przy zastosowaniu dawek mniejszych niż te wymagane do uzyskania działania analgetycznego.2

Istotnym aspektem farmakodynamiki dihydrokodeiny jest jej potencjał do wywołania depresji oddechowej. Efekt ten wynika z bezpośredniego oddziaływania substancji na ośrodek oddechowy zlokalizowany w pniu mózgu, co może prowadzić do zahamowania prawidłowego rytmu oddechowego.3

Wpływ na przewód pokarmowy i mięśnie gładkie

Dihydrokodeina wywiera znaczący wpływ na funkcjonowanie przewodu pokarmowego poprzez oddziaływanie na mięśniówkę gładką. Substancja powoduje zmniejszenie czynności motorycznych przewodu pokarmowego przy jednoczesnym zwiększeniu napięcia mięśni gładkich, szczególnie w obszarze odźwiernika i dwunastnicy.4

W obrębie jelita cienkiego dihydrokodeina prowadzi do opóźnienia procesów trawiennych oraz redukcji czynności propulsywnych, co spowalnia pasaż treści pokarmowej. Podobne działanie obserwuje się w jelicie grubym, gdzie dochodzi do zmniejszenia propulsywnych ruchów perystaltycznych przy jednoczesnym wzroście napięcia mięśniowego, który może osiągnąć poziom skurczu. Konsekwencją tych działań farmakodynamicznych jest często występujące zaparcie u pacjentów przyjmujących dihydrokodeinę.5

Postać farmaceutyczna i dostępne formulacje

W przypadku preparatu DHC Continus, dihydrokodeina winianu (Dihydrocodeini tartras) występuje w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu w dwóch dostępnych dawkach: 60 mg oraz 90 mg. Modyfikacja uwalniania substancji czynnej pozwala na utrzymanie stałego poziomu leku w organizmie, co przekłada się na przedłużone działanie terapeutyczne.6

Skład preparatów z dihydrokodeiną
Preparat Dawka dihydrokodeiny winianu Zawartość laktozy Postać
DHC Continus 60 mg 58,4 mg Tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu
DHC Continus 90 mg 40,5 mg

7

Należy zwrócić uwagę, że preparaty DHC Continus zawierają laktozę jako substancję pomocniczą o znanym działaniu, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją tego cukru. W tabletce 60 mg znajduje się 58,4 mg laktozy, natomiast tabletka 90 mg zawiera 40,5 mg laktozy.8

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl