Właściwości farmakokinetyczne
Bromek rokuroniowy

Bromek rokuronium, stosowany w formie roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml, wykazuje trójfazowy profil farmakokinetyczny po dożylnym podaniu bolusowym. U zdrowych dorosłych średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 73 minuty (95% CI: 66-80 min), pozorna objętość dystrybucji 203 ml/kg (95% CI: 193-214 ml/kg), a klirens osoczowy 3,7 ml/kg/min (95% CI: 3,5-3,9 ml/kg/min). U pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek obserwuje się nieznaczne zmniejszenie klirensu, natomiast dysfunkcja wątroby powoduje wydłużenie okresu półtrwania o 30 minut i obniżenie klirensu o 1 ml/kg/min. Podczas ciągłej infuzji trwającej ≥20 godzin dochodzi do istotnego wydłużenia okresu półtrwania i zwiększenia objętości dystrybucji, szczególnie u pacjentów z niewydolnością wielonarządową, gdzie okres półtrwania wynosi średnio 21,5 ± 3,3 godziny, objętość dystrybucji 1,5 ± 0,8 l/kg, a klirens 2,1 ± 0,8 ml/kg/min.

Właściwości farmakokinetyczne bromku rokuronium

Bromek rokuronium, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań/infuzji o stężeniu 10 mg/ml (preparat Rocuronium Kabi), wykazuje charakterystyczny profil farmakokinetyczny, który należy uwzględnić podczas stosowania tego środka zwiotczającego mięśnie szkieletowe. Poniższa analiza przedstawia szczegółowe informacje dotyczące procesów, jakim podlega ta substancja w organizmie człowieka.1

Profil farmakokinetyczny u dorosłych

Po jednokrotnym podaniu dożylnym w postaci bolusa, profil stężenia bromku rokuronium w osoczu wykazuje trójfazowy przebieg. U zdrowych dorosłych pacjentów parametry farmakokinetyczne charakteryzują się następującymi wartościami:2

3

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku i z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się nieznaczne zmniejszenie klirensu osoczowego w porównaniu z młodszymi pacjentami z prawidłową funkcją nerek. Ta subtelna różnica może być istotna klinicznie przy planowaniu dawkowania u tych grup pacjentów.4

Pacjenci z chorobami wątroby

Dysfunkcja wątroby wyraźnie wpływa na farmakokinetykę bromku rokuronium. U tych pacjentów obserwuje się:5

  • Wydłużenie średniego okresu półtrwania w fazie eliminacji o 30 minut
  • Zmniejszenie średniego klirensu osoczowego o 1 ml/kg/min

6

Długotrwała infuzja bromku rokuronium

Istotne zmiany parametrów farmakokinetycznych obserwuje się podczas ciągłej infuzji bromku rokuronium. Gdy lek podawany jest w sposób ciągły przez okres 20 godzin lub dłużej (np. w celu ułatwienia wentylacji mechanicznej), dochodzi do zwiększenia średniego okresu półtrwania w fazie eliminacji oraz zwiększenia średniej pozornej objętości dystrybucji w stanie stacjonarnym. W badaniach klinicznych wykazano znaczną zmienność międzyosobniczą tych parametrów, zależną od rodzaju i stopnia niewydolności narządowej oraz indywidualnych cech pacjentów.7

Pacjenci z niewydolnością wielonarządową

Szczególnie istotne zmiany parametrów farmakokinetycznych obserwuje się u pacjentów z niewydolnością wielonarządową. U tych pacjentów odnotowano następujące wartości:8

  • Średni okres półtrwania w fazie eliminacji: 21,5 ± 3,3 godziny
  • Pozorna objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym: 1,5 ± 0,8 l/kg
  • Klirens osoczowy: 2,1 ± 0,8 ml/kg/min

9

Metabolizm i wydalanie

Bromek rokuronium podlega dwóm głównym drogom eliminacji z organizmu – poprzez nerki i wątrobę. Z moczem wydala się do 40% substancji w ciągu 12-24 godzin po podaniu. Po 9 dniach od wstrzyknięcia znakowanego radioaktywnie bromku rokuronium, średnio 47% znacznika radioaktywnego jest wydalane z moczem, a 43% z kałem. Co istotne, około 50% substancji jest wydalane w postaci niezmienionej. W osoczu nie zidentyfikowano metabolitów bromku rokuronium, co wskazuje na ograniczony metabolizm tej substancji.10

Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży

Parametry farmakokinetyczne bromku rokuronium u pacjentów pediatrycznych zostały określone na podstawie analizy populacyjnej danych z dwóch badań klinicznych obejmujących 146 pacjentów w wieku od 0 do 17 lat. W badaniach tych do indukcji znieczulenia stosowano sewofluran, a do jego podtrzymania izofluran/tlenek azotu.11

Wszystkie parametry farmakokinetyczne wykazują liniową proporcjonalność do masy ciała, co odzwierciedla podobny klirens wyrażony w l/godz./kg. Objętość dystrybucji (l/kg) oraz okres półtrwania w fazie eliminacji (godz.) zmniejszają się wraz z wiekiem pacjenta.12

Szczegółowe parametry farmakokinetyczne w poszczególnych grupach wiekowych
Grupa wiekowa CL (l/kg/godz.) Objętość dystrybucji (l/kg) T1/2β (godz.)
Noworodki (0-27 dni) 0,31 (0,07) 0,42 (0,06) 1,1 (0,2)
Niemowlęta (28 dni-2 miesiące) 0,3 (0,08) 0,31 (0,03) 0,9 (0,3)
Małe dzieci (3-23 miesiące) 0,33 (0,10) 0,23 (0,03) 0,8 (0,2)
Dzieci (2-11 lat) 0,35 (0,09) 0,18 (0,02) 0,7 (0,2)
Młodzież (12-17 lat) 0,29 (0,14) 0,18 (0,01) 0,8 (0,3)

13

Z powyższej tabeli wynika, że najmłodsi pacjenci (noworodki) charakteryzują się największą objętością dystrybucji oraz najdłuższym okresem półtrwania w fazie eliminacji, co należy uwzględnić podczas planowania dawkowania bromku rokuronium w tej grupie wiekowej. Parametry te zmniejszają się stopniowo wraz z wiekiem, aż do osiągnięcia względnej stabilizacji u starszych dzieci i młodzieży.14

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl