Właściwości farmakokinetyczne
Biperyden
Biperyden, lek o działaniu antycholinergicznym, dostępny jest w formie tabletek o natychmiastowym (2 mg) i przedłużonym uwalnianiu (4 mg) oraz roztworu do wstrzykiwań (5 mg/ml). Biodostępność po podaniu doustnym jest porównywalna między formami, jednak tabletki o przedłużonym uwalnianiu charakteryzują się opóźnionym początkiem działania (tmax 8,78 ± 4,21 h vs. 1,57 ± 0,73 h dla formy natychmiastowej). Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po dawce 4 mg wynosiło odpowiednio 1,49 ± 1,16 ng/ml (SR) i 4,42 ± 2,92 ng/ml (natychmiastowe). Po 7 dniach stosowania SR 4 mg stężenie przed kolejną dawką wynosiło 0,39 ng/ml, a okres półtrwania w osoczu w stanie stacjonarnym wynosił od 11,7 do 19,8 godzin. Biperyden wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (93-94%) oraz dużą objętość dystrybucji (24 ± 4,1 l/kg), co wskazuje na szeroką dystrybucję tkankową.
- Właściwości farmakokinetyczne biperydenu – wprowadzenie
- Wchłanianie i biodostępność
- Porównanie różnych postaci biperydenu
- Wpływ posiłku na biodostępność
- Parametry farmakokinetyczne po podaniu jednorazowym
- Parametry farmakokinetyczne po podaniu wielokrotnym
- Dystrybucja
- Metabolizm
- Eliminacja
- Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów
Właściwości farmakokinetyczne biperydenu – wprowadzenie
Biperyden jest substancją czynną o działaniu antycholinergicznym, dostępną w różnych postaciach farmaceutycznych, takich jak tabletki o natychmiastowym uwalnianiu (Akineton 2 mg), tabletki o przedłużonym uwalnianiu (Akineton SR 4 mg) oraz roztwór do wstrzykiwań (Akineton 5 mg/ml). Farmakokinetyka biperydenu różni się w zależności od drogi podania i postaci farmaceutycznej, co wpływa na jego parametry biodostępności oraz profil stężeń w osoczu.12
Wchłanianie i biodostępność
Porównanie różnych postaci biperydenu
Całkowita biodostępność biperydenu po podaniu jednakowych dawek dobowych w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu lub tabletkach o uwalnianiu natychmiastowym jest porównywalna, jednak w przypadku postaci o przedłużonym uwalnianiu początek działania jest opóźniony z powodu wolniejszego uwalniania substancji czynnej.3
Badanie biodostępności przeprowadzone na 23 osobach płci męskiej w wieku 24-35 lat wykazało istotne różnice między postacią o przedłużonym uwalnianiu (Akineton SR 4 mg) a postacią o natychmiastowym uwalnianiu (Akineton 2 mg). Po podaniu jednorazowym 4 mg chlorowodorku biperydenu w postaci 1 tabletki Akineton SR 4 mg, w porównaniu z 2 tabletkami Akineton 2 mg, zaobserwowano:4
| Parametr | Akineton SR 4 mg (wartość średnia ± odchylenie standardowe) |
Akineton 2 mg (2 tabletki) (wartość średnia ± odchylenie standardowe) |
|---|---|---|
| Maksymalne stężenie w osoczu Cmax (ng/ml) | 1,49 ± 1,16 | 4,42 ± 2,92 |
| Czas do uzyskania maksymalnego stężenia w osoczu tmax (h) | 8,78 ± 4,21 | 1,57 ± 0,73 |
| Pole powierzchni pod krzywą czasu i stężenia AUC0-24h (ng × h/ml) | 29,02 ± 31,460 | 28,44 ± 32,46 |
5
Wpływ posiłku na biodostępność
Biodostępność biperydenu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu (Akineton SR 4 mg) po podaniu po posiłku i na czczo (pierwszy posiłek 5 godzin po podaniu) jest porównywalna. W stanie stacjonarnym, po podaniu tabletek o przedłużonym uwalnianiu po posiłku w porównaniu do podawania na czczo, zaobserwowano następujące parametry:6
- Cmax: 3,2 ng/ml (po posiłku) vs. 2,6 ng/ml (na czczo)
- tmax: 6,2 h (po posiłku) vs. 6,7 h (na czczo)
- AUCγ (w przedziale 24-godzinnym): 63,4 ng × h/ml (po posiłku) vs. 68,6 ng × h/ml (na czczo)
7
Parametry farmakokinetyczne po podaniu jednorazowym
Po jednorazowym podaniu Akineton SR 4 mg (tabletka o przedłużonym uwalnianiu) maksymalne stężenie biperydenu w osoczu osiągało wartość Cmax = 1,49 ng/ml, z czasem do uzyskania maksymalnego stężenia Tmax = 8,8 h. Po 24 godzinach od podania stężenie biperydenu w osoczu wynosiło 0,69 ng/ml.8
Parametry farmakokinetyczne po podaniu wielokrotnym
Po wielokrotnym podaniu jednej tabletki o przedłużonym uwalnianiu (Akineton SR 4 mg), po 7 dniach podawania, przed podaniem kolejnej dawki stężenie biperydenu wynosiło 0,39 ng/ml. Maksymalne stężenie (Cmax) w przerwie między dawkami, wynoszące 1,17 ng/ml, uzyskiwane było po czasie Tmax = 6,75 godzin od podania.9
W stanie stacjonarnym, po 6 dniach podawania jednej tabletki Akineton SR 4 mg, u 24 młodych osób okres półtrwania w osoczu wynosił od 11,7 godziny (minimum) do 19,8 godziny (maksimum).10
Dystrybucja
Biperyden charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza – 94% u kobiet i 93% u mężczyzn.1112
Pozorna objętość dystrybucji biperydenu jest wysoka i wynosi 24 ± 4,1 l/kg, co wskazuje na znaczną dystrybucję tkankową substancji.1314
Przenikanie do mleka kobiecego
Biperyden przenika do mleka kobiecego, osiągając w mleku stężenie porównywalne do stężenia w osoczu. Z uwagi na brak badań dotyczących metabolizmu biperydenu u noworodków oraz niemożność wykluczenia potencjalnych działań farmakologicznych i toksycznych, podczas leczenia biperydenem zaleca się przerwanie karmienia piersią.1516
Przenikanie przez łożysko
Brak jest danych dotyczących przenikania biperydenu przez łożysko.1718
Metabolizm
Biperyden podlega prawie całkowitemu metabolizmowi w organizmie, nie stwierdzono obecności niezmienionej substancji w moczu. Główne szlaki metaboliczne obejmują:1920
- Hydroksylację w pierścieniu bicykloheptanowym (60% metabolitów)
- Częściową hydroksylację w pierścieniu piperydynowym (40% metabolitów)
2122
Powstałe liczne metabolity, w postaci związków hydroksylowanych oraz produktów ich sprzęgania, są wydalane w równych ilościach z moczem i kałem.2324
Eliminacja
Parametry kinetyczne eliminacji
Po podaniu dożylnym biperydenu stężenia w osoczu są wyższe niż po podaniu doustnym i maleją dwufazowo, z okresem półtrwania w osoczu wynoszącym około 1,5 godziny dla pierwszej fazy i około 24 godzin dla fazy końcowej.25
Okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza po podaniu jednorazowej dawki 4 mg biperydenu mleczanu dożylnie ustalono na 24,3 godziny (średnia wartość uzyskana w badaniu u 6 osób w wieku 23-27 lat).26
Klirens osoczowy biperydenu wynosi 11,6 ± 0,8 ml/min/kg masy ciała.27
Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów
Brak jest danych dotyczących farmakokinetyki biperydenu u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek.2829
Także brak jest danych odnośnie farmakokinetyki biperydenu po podaniu domięśniowym.30
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania