Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Benzerazyd

Benzerazyd, stosowany w preparacie Madopar w połączeniu z lewodopą w stosunku 1:4, wymaga ścisłego monitorowania parametrów klinicznych, w tym czynności wątroby, nerek, układu krążenia oraz morfologii krwi, ze względu na ryzyko wystąpienia anemii hemolitycznej, trombocytopenii, leukopenii, a w rzadkich przypadkach agranulocytozy i pancytopenii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z jaskrą z otwartym kątem przesączania (monitorowanie ciśnienia śródgałkowego), cukrzycą (kontrola glikemii i dostosowanie leków przeciwcukrzycowych), chorobami sercowo-naczyniowymi (zaburzenia tętnic wieńcowych, rytmu serca, niewydolność serca) oraz u osób z ryzykiem niedociśnienia ortostatycznego. Ponadto, u pacjentów leczonych Madoparem obserwuje się ryzyko zaburzeń psychicznych, w tym depresji, zespołu dysregulacji dopaminowej oraz zaburzeń kontroli impulsów (np. uzależnienie od hazardu, hiperseksualność), co wymaga regularnej oceny stanu psychicznego i edukacji pacjentów i opiekunów.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania benzerazydu

Benzerazyd, stosowany w preparacie Madopar w połączeniu z lewodopą, wymaga zachowania szczególnej ostrożności u określonych grup pacjentów oraz monitorowania podczas terapii. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania tej substancji wraz z lewodopą w stosunku 1:4.1

Monitorowanie pacjentów podczas terapii

W trakcie leczenia preparatem Madopar zawierającym benzerazyd, należy przeprowadzać okresowe kontrole następujących parametrów:2

  • Czynność wątroby
  • Czynność nerek
  • Układ krążenia
  • Morfologia krwi

3

U pacjentów z jaskrą z otwartym kątem przesączania konieczne jest regularne mierzenie ciśnienia śródgałkowego, ponieważ lewodopa teoretycznie może je podwyższać.4

U diabetyków należy często kontrolować stężenie glukozy we krwi i odpowiednio modyfikować dawki leków przeciwcukrzycowych.5

Zaburzenia hematologiczne

Terapia preparatem Madopar z benzerazydem może powodować zmniejszenie liczby elementów morfotycznych krwi, w tym:6

  • Anemię hemolityczną
  • Trombocytopenię
  • Leukopenię

7

W pojedynczych przypadkach raportowano także agranulocytozę i pancytopenię, chociaż związek przyczynowy z leczeniem Madoparem (zawierającym benzerazyd) nie został jednoznacznie potwierdzony ani wykluczony. Z tego powodu wskazane jest okresowe monitorowanie morfologii krwi.8

Układ sercowo-naczyniowy

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania benzerazydu (w preparacie Madopar) u pacjentów z następującymi schorzeniami układu sercowo-naczyniowego:9

  • Zaburzenia tętnic wieńcowych
  • Zaburzenia rytmu serca
  • Niewydolność serca

10

U tych pacjentów należy uważnie monitorować czynność serca, szczególnie w początkowym okresie leczenia, a następnie regularnie przez cały czas trwania terapii.11

Niedociśnienie ortostatyczne

Szczególnie podczas rozpoczynania leczenia i zwiększania dawki zaleca się ścisłe monitorowanie pacjentów z czynnikami ryzyka niedociśnienia ortostatycznego, takimi jak:12

  • Podeszły wiek
  • Jednoczesne stosowanie leków przeciwnadciśnieniowych
  • Stosowanie innych leków mogących wywoływać niedociśnienie ortostatyczne
  • Niedociśnienie w wywiadzie

13

Zaburzenia psychiczne i neurologiczne

Depresja może stanowić element obrazu klinicznego choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg, i może również wystąpić u pacjentów leczonych preparatem Madopar zawierającym benzerazyd. Należy dokładnie monitorować wszystkich pacjentów pod kątem zmian psychologicznych i objawów depresji, z myślami samobójczymi lub bez nich.14

Pacjentów należy uważnie obserwować pod kątem ewentualnych działań niepożądanych związanych z zaburzeniami psychicznymi.15

Zespół dysregulacji dopaminowej

Nadużywanie preparatu Madopar zawierającego benzerazyd może wywołać zespół dysregulacji dopaminowej. Niewielka grupa pacjentów z chorobą Parkinsona może doświadczać zaburzeń poznawczych i behawioralnych, bezpośrednio związanych z przyjmowaniem większych niż zalecane dawek leku, znacznie wykraczających ponad dawki wymagane do leczenia upośledzenia ruchowego.16

Zaburzenia kontroli impulsów

Pacjentów należy regularnie monitorować pod kątem rozwoju zaburzeń kontroli impulsów. Zarówno pacjenci, jak i ich opiekunowie powinni zostać poinformowani, że u osób leczonych agonistami dopaminy i/lub innymi dopaminergicznymi produktami leczniczymi zawierającymi lewodopę z benzerazydem (Madopar) mogą wystąpić behawioralne objawy zaburzeń kontroli impulsów, takie jak:17

  • Uzależnienie od gier hazardowych
  • Zwiększone libido i hiperseksualność
  • Kompulsywne wydawanie pieniędzy lub kupowanie
  • Kompulsywne lub napadowe objadanie się

18

W przypadku wystąpienia takich objawów zaleca się przeanalizowanie stosowanego leczenia.19

Senność i napady snu

Podczas stosowania lewodopy z benzerazydem może wystąpić senność, a w rzadkich przypadkach nagłe napady snu. Bardzo rzadko donoszono o przypadkach napadów snu mogących pojawiać się również podczas wykonywania codziennych czynności, w niektórych przypadkach:20

  • Bez wcześniejszych sygnałów ostrzegawczych
  • Bez poprzedzającej senności
  • Bez świadomości wystąpienia napadu snu

21

Pacjentów należy poinformować o takim ryzyku oraz zalecić zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługi maszyn w trakcie leczenia. Pacjenci, u których wcześniej wystąpiła senność i/lub napady snu, nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. W przypadku wystąpienia senności lub napadów snu należy rozważyć zmniejszenie dawki lub zakończenie leczenia.22

Ryzyko czerniaka

Badania epidemiologiczne wykazały, że u pacjentów z chorobą Parkinsona ryzyko czerniaka jest 2-6 razy wyższe w porównaniu z populacją ogólną. Nie jest jasne, czy zwiększone ryzyko wynika z samej choroby Parkinsona, czy z innych czynników, takich jak stosowanie lewodopy z benzerazydem.23

Z tego powodu zarówno pacjenci, jak i ich opiekunowie powinni zostać poinformowani o konieczności regularnego badania skóry pod kątem potencjalnych zmian wskazujących na czerniaka podczas stosowania preparatu Madopar we wszystkich wskazaniach. Zaleca się okresowe badanie skóry przez odpowiedniego specjalistę, np. dermatologa.24

Nagłe przerwanie leczenia

Nie wolno nagle odstawiać preparatu Madopar zawierającego benzerazyd. Nagłe przerwanie leczenia może prowadzić do wystąpienia potencjalnie zagrażającego życiu stanu przypominającego złośliwy zespół neuroleptyczny, charakteryzującego się:25

  • Wysoką gorączką
  • Sztywnością mięśni
  • Możliwymi zmianami psychicznymi
  • Zwiększeniem aktywności fosfokinazy kreatyninowej

26

W ciężkich przypadkach mogą wystąpić dodatkowe objawy, takie jak:

  • Mioglobinuria
  • Rabdomioliza
  • Ostra niewydolność nerek

27

W przypadku wystąpienia takich objawów pacjent powinien znaleźć się pod obserwacją lekarza, w razie potrzeby w szpitalu, i szybko otrzymać odpowiednie leczenie objawowe. Po dokonaniu szczegółowej oceny może to obejmować również wznowienie leczenia preparatem Madopar.28

Interakcje z innymi lekami wymagające szczególnej uwagi

Znieczulenie ogólne

Jeśli pacjent wymaga znieczulenia ogólnego, należy kontynuować podawanie preparatu Madopar zawierającego benzerazyd przez jak najdłuższy czas do operacji, z wyjątkiem znieczulenia z użyciem halotanu.29

W przypadku znieczulenia ogólnego z użyciem halotanu, należy przerwać stosowanie preparatu Madopar na 12-48 godzin przed zabiegiem ze względu na możliwość wystąpienia wahań ciśnienia krwi i/lub zaburzeń rytmu serca. Po zabiegu można wznowić leczenie, stopniowo zwiększając dawkę do poziomu stosowanego przed operacją.30

Inhibitory MAO

Jeżeli preparat Madopar ma być zastosowany u pacjentów przyjmujących nieselektywny, nieodwracalny inhibitor MAO, zakończenie stosowania inhibitora MAO powinno nastąpić co najmniej 2 tygodnie przed podaniem pierwszej dawki preparatu Madopar. W przeciwnym razie prawdopodobne jest wystąpienie niepożądanych reakcji, takich jak przełom nadciśnieniowy.31

Leki przeciwpsychotyczne

Jednoczesne podawanie leków przeciwpsychotycznych z właściwościami blokującymi receptor dopaminowy, szczególnie antagonistów receptora D2, może znosić działanie terapeutyczne preparatu Madopar w leczeniu objawów choroby Parkinsona. Z drugiej strony, lewodopa z benzerazydem może zmniejszać działanie leków przeciwpsychotycznych.32

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania tych leków i dokładnie obserwować pacjenta pod kątem potencjalnego osłabienia działania leczniczego preparatów przeciwparkinsonowskich oraz nasilenia objawów choroby Parkinsona.33

Leki sympatykomimetyczne

Nie należy podawać preparatu Madopar zawierającego benzerazyd jednocześnie z lekami sympatykomimetycznymi, takimi jak epinefryna, norepinefryna, izoproterenol czy amfetamina, ponieważ lewodopa może nasilać ich działanie.34

Jeżeli jednoczesne podawanie preparatu Madopar i leków sympatykomimetycznych jest konieczne, wymagana jest ścisła obserwacja i monitorowanie czynności układu krążenia oraz ewentualne zmniejszenie dawki leków sympatykomimetycznych.35

Inne istotne interakcje

W przypadku jednoczesnego stosowania leczenia uzupełniającego inhibitorem COMT (katecholo-O-metylotransferaza) może być konieczne zmniejszenie dawek preparatu Madopar zawierającego benzerazyd.36

Należy zachować ostrożność podczas odstawiania leków antycholinergicznych na początku leczenia preparatem Madopar, ponieważ pełne działanie lewodopy z benzerazydem pojawia się dopiero po pewnym czasie.37

Jednoczesne stosowanie preparatu Madopar z lekami antycholinergicznymi, amantadyną, selegiliną, bromokryptyną i agonistami dopaminy jest dopuszczalne, chociaż zarówno działanie terapeutyczne, jak i działania niepożądane mogą ulec nasileniu. W takich przypadkach może być konieczne zmniejszenie dawek preparatu Madopar lub innych jednocześnie stosowanych leków.38

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl