Leki zawierające w składzie
arsen trójtlenek

Trójtlenek arsenu (As2O3) to związek chemiczny arsenu, który od wieków był znany jako trucizna, jednak współcześnie znalazł zastosowanie w medycynie, szczególnie w leczeniu niektórych nowotworów. Jego działanie opiera się na indukcji apoptozy (programowanej śmierci komórkowej) w komórkach nowotworowych poprzez wpływ na białka regulujące cykl komórkowy i uszkadzanie DNA. Substancja ta wykazuje szczególną skuteczność w leczeniu ostrej białaczki promielocytowej (APL).

W Polsce trójtlenek arsenu jest dostępny pod nazwą handlową Trisenox, w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji. Lek ten jest stosowany w terapii pacjentów z ostrą białaczką promielocytową, zwłaszcza u osób opornych na leczenie konwencjonalne lub w przypadku nawrotu choroby po wcześniejszej chemioterapii. Terapia ta jest często stosowana w połączeniu z kwasem all-trans retinowym (ATRA).

Największą zaletą stosowania trójtlenku arsenu jest jego wysoka skuteczność w leczeniu ostrej białaczki promielocytowej, co znacząco poprawiło rokowanie pacjentów z tym typem nowotworu. Przed wprowadzeniem arsenu do terapii, APL była jednym z najgorzej rokujących typów białaczek. Ponadto, w porównaniu do niektórych konwencjonalnych chemioterapeutyków, trójtlenek arsenu wykazuje mniejszą toksyczność dla szpiku kostnego.

Należy jednak pamiętać o potencjalnych niebezpieczeństwach związanych z terapią trójtlenkiem arsenu. Do najpoważniejszych działań niepożądanych należą: zespół różnicowania APL (zagrażający życiu zespół objawów obejmujących gorączkę, duszność, przyrost masy ciała, płyn w opłucnej), wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG (mogące prowadzić do zaburzeń rytmu serca), hepatotoksyczność oraz neuropatia obwodowa. Ze względu na poważne ryzyko powikłań, terapia musi być prowadzona pod ścisłym nadzorem specjalistycznym, z regularnym monitorowaniem parametrów kardiologicznych i biochemicznych.