Właściwości farmakokinetyczne
Zineryt (40 mg + 12 mg)/ml

Produkt leczniczy Zineryt zawiera erytromycynę w stężeniu 40 mg/ml oraz cynk octan dwuwodny w ilości 12 mg/ml, stosowany miejscowo na skórę. Farmakokinetyka preparatu charakteryzuje się minimalną absorpcją ogólnoustrojową erytromycyny, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych typowych dla antybiotyków makrolidowych. Po aplikacji miejscowej erytromycyna pozostaje głównie w powierzchniowych warstwach naskórka, gdzie wywiera działanie przeciwbakteryjne, a jej metabolizm wątrobowy oraz wydalanie przez nerki i żółć są klinicznie nieistotne.

Właściwości farmakokinetyczne leku Zineryt

Produkt leczniczy Zineryt zawiera w swoim składzie kompleks erytromycyny z cynku octanem dwuwodnym mikronizowanym w stężeniu 40 mg erytromycyny i 12 mg cynku octanu w 1 ml gotowego roztworu do stosowania na skórę. Właściwości farmakokinetyczne tego produktu są ściśle związane z jego przeznaczeniem do aplikacji miejscowej i charakterystyką działania substancji czynnych po naniesieniu na skórę.(1)

Wchłanianie przez skórę

Główną cechą farmakokinetyczną preparatu Zineryt jest jego minimalna absorpcja ogólnoustrojowa. Po miejscowym zastosowaniu na skórę, erytromycyna praktycznie nie wchłania się do krążenia ogólnego lub wchłania się w niewielkiej ilości. Ta właściwość ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ ogranicza ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych związanych z antybiotykiem makrolidowym.(2)

Minimalne wchłanianie systemowe erytromycyny po aplikacji miejscowej wynika z fizyczno-chemicznych właściwości kompleksu z jonami cynku oraz z charakterystyki bariery naskórkowej. Kompleks erytromycyny z cynku octanem wykazuje odpowiednią rozpuszczalność w rozpuszczalniku preparatu, ale po naniesieniu na skórę i odparowaniu rozpuszczalnika, pozostaje głównie w powierzchniowych warstwach naskórka, gdzie wywiera swoje działanie przeciwbakteryjne.(3)

Pozostałe aspekty farmakokinetyczne

Ze względu na minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe substancji czynnych preparatu Zineryt, nie obserwuje się istotnej dystrybucji erytromycyny w tkankach i płynach ustrojowych po zastosowaniu miejscowym na skórę. Podobnie metabolizm wątrobowy erytromycyny po aplikacji miejscowej jest klinicznie nieistotny. Również wydalanie substancji czynnych i ich metabolitów przez nerki lub z żółcią nie ma znaczenia klinicznego przy zastosowaniu miejscowym.(4)

Zineryt jako preparat dwuskładnikowy zawierający erytromycynę i octan cynku charakteryzuje się szczególnymi właściwościami farmakokinetycznymi, które są korzystne w miejscowym leczeniu. Jony cynku wspierają działanie przeciwbakteryjne erytromycyny i wykazują dodatkowe działanie ściągające na skórę, jednocześnie nie prowadząc do znaczącego wchłaniania systemowego.(5)

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl