Dawkowanie i sposób podawania
Zinacef 1500 mg
Lek Zinacef zawierający cefuroksym sodowy jest stosowany w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych, z dawkowaniem dostosowanym do wieku pacjenta, rodzaju zakażenia oraz funkcji nerek. U dorosłych i dzieci o masie ciała ≥40 kg zalecane dawki wahają się od 750 mg co 6-8 godzin do 1,5 g co 8 godzin, w zależności od wskazania klinicznego, np. pozaszpitalne zapalenie płuc (750 mg co 8 h), zakażenia tkanek miękkich i powikłane zakażenia dróg moczowych (1,5 g co 8 h). U dzieci <40 kg dawka wynosi 30-100 mg/kg mc./dobę podawana dożylnie w 2-4 dawkach, z typową dawką 60 mg/kg mc./dobę. W przypadku niewydolności nerek dawkowanie należy modyfikować zgodnie z klirensem kreatyniny: przy klirensie <10 ml/min/1,73 m² dawka wynosi 750 mg raz na dobę, a u pacjentów hemodializowanych 750 mg po każdej dializie. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
- odmiedniczkowe zapalenie nerek
- powikłane zakażenie dróg moczowych
- pozaszpitalne zapalenie płuc
- róża
- zakażenie rany
- zakażenie tkanek miękkich
- zakażenie w obrębie jamy brzusznej
- zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli
- zapalenie skóry i tkanki podskórnej
- zapobieganie zakażeniom po cięciu cesarskim
- zapobieganie zakażeniom po operacji ginekologicznej
- zapobieganie zakażeniom po operacji ortopedycznej
- zapobieganie zakażeniom po operacji układu sercowo-naczyniowego
- zapobieganie zakażeniom po operacji w obrębie przełyku
- zapobieganie zakażeniom po operacji w obrębie przewodu pokarmowego
Dawkowanie i sposób podawania leku Zinacef
Lek Zinacef zawierający substancję czynną cefuroksym (w postaci cefuroksymu sodowego) stosuje się w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta, rodzaju zakażenia oraz funkcji nerek. Należy dokładnie przestrzegać zalecanego schematu dawkowania, aby zapewnić optymalne działanie lecznicze.1
Dawkowanie u dorosłych i dzieci o masie ciała ≥40 kg
Dawkowanie cefuroksymu uzależnione jest od rodzaju i ciężkości zakażenia. Poniższa tabela przedstawia zalecane dawki leku Zinacef dla dorosłych i dzieci o masie ciała równej lub większej niż 40 kg, w zależności od wskazania klinicznego.2
| Wskazanie kliniczne | Zalecane dawkowanie |
|---|---|
| Pozaszpitalne zapalenie płuc i zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli | 750 mg co 8 godzin |
| Zakażenia tkanek miękkich: zapalenie skóry i tkanki podskórnej, róża oraz zakażenia ran | 1,5 g co 8 godzin |
| Zakażenia w obrębie jamy brzusznej | 1,5 g co 8 godzin |
| Powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek | 1,5 g co 8 godzin |
| Ciężkie zakażenia | 750 mg co 6 godzin (dożylnie) lub 1,5 g co 8 godzin (dożylnie) |
| Profilaktyka w chirurgii przewodu pokarmowego, w operacjach ginekologicznych (również w cesarskim cięciu) i ortopedycznych | 1,5 g podczas wprowadzania do znieczulenia. Dawkę można uzupełnić po 8 i 16 godzinach dwiema dawkami 750 mg (domięśniowo) |
| Profilaktyka w chirurgii układu sercowo-naczyniowego i przełyku | 1,5 g podczas wprowadzania do znieczulenia, następnie 750 mg (domięśniowo) co 8 godzin przez następne 24 godziny |
Dawkowanie u dzieci o masie ciała poniżej 40 kg
U dzieci o masie ciała poniżej 40 kg oraz u niemowląt dawkowanie należy dostosować w zależności od wieku i masy ciała pacjenta. Poniższa tabela przedstawia zalecane dawki dla tej grupy pacjentów.<sup data-drug="Zinacef" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Dawkowanie dla dzieci <40 kg Tabela 2. Dzieci 3
| Grupa wiekowa | Zalecane dawkowanie |
|---|---|
| Niemowlęta w wieku >3 tygodni i dzieci o masie ciała <40 kg | 30 do 100 mg/kg mc./dobę (dożylnie) podane w 3 lub 4 dawkach dzielonych; dawka 60 mg/kg mc./dobę jest wystarczająca w większości zakażeń |
| Niemowlęta (od urodzenia do 3 tygodni) | 30 do 100 mg/kg mc./dobę (dożylnie) podane w 2 lub 3 dawkach dzielonych |
Dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki. U pacjentów ze znacznymi zaburzeniami czynności nerek konieczne jest zmniejszenie dawki produktu Zinacef, aby skompensować jego wolniejsze wydalanie. Modyfikacja dawkowania zależy od stopnia niewydolności nerek, określonego na podstawie klirensu kreatyniny.4
| Klirens kreatyniny | Okres półtrwania (T1/2) [godziny] | Zalecana dawka |
|---|---|---|
| >20 ml/min/1,73 m² | 1,7–2,6 | Nie jest konieczne zmniejszenie dawki typowej (750 mg do 1,5 g trzy razy na dobę) |
| 10-20 ml/min/1,73 m² | 4,3–6,5 | 750 mg dwa razy na dobę |
| <10 ml/min/1,73 m² | 14,8–22,3 | 750 mg raz na dobę |
| Pacjenci hemodializowani | 3,75 | Kolejną dawkę 750 mg należy podać po zakończeniu każdej dializy; jako uzupełnienie podawania parenteralnego cefuroksym sodowy może być dodany do płynu do dializy otrzewnowej (zazwyczaj 250 mg na każde 2 litry płynu do dializy) |
| Pacjenci z niewydolnością nerek poddawani ciągłej tętniczo-żylnej hemodializie (CAVH) lub wysokoprzepływowej hemofiltracji (HF) na oddziałach intensywnej terapii | 7,9-12,6 (CAVH) 1,6 (HF) |
750 mg dwa razy na dobę; w przypadku niskoprzepływowej hemofiltracji należy stosować dawkowanie zalecane w zaburzeniach czynności nerek |
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki, ponieważ cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki. Uważa się, że występowanie zaburzeń czynności wątroby nie ma istotnego wpływu na farmakokinetykę cefuroksymu.5
Sposób podawania leku Zinacef
Lek Zinacef może być podawany różnymi drogami, w zależności od stanu pacjenta, ciężkości zakażenia i decyzji lekarza. Dostępne są następujące drogi podania:6
- Podanie dożylne – we wstrzyknięciach dożylnych trwających od 3 do 5 minut, bezpośrednio do żyły
- Infuzja dożylna – w infuzji kroplowej lub w ciągłej infuzji, trwającej od 30 do 60 minut
- Podanie domięśniowe – w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym
Ważne uwagi dotyczące podawania
Przy podawaniu domięśniowym należy pamiętać o następujących zasadach:7
- Wstrzyknięcia domięśniowe należy wykonywać głęboko w stosunkowo duże mięśnie
- Nie należy wstrzykiwać w jedno miejsce więcej niż 750 mg leku
- Dawki większe niż 1,5 g należy podawać wyłącznie dożylnie
Po rozpuszczeniu proszku w wodzie do wstrzykiwań powstaje prawie biała zawiesina do wstrzykiwań domięśniowych lub żółtawy roztwór do wstrzykiwań i infuzji dożylnych. Różnice w natężeniu barwy nie świadczą o zmianie skuteczności ani bezpieczeństwa leku.8
Szczegółowa instrukcja dotycząca przygotowania (rekonstytucji) produktu leczniczego przed podaniem znajduje się w charakterystyce produktu leczniczego w punkcie 6.6.9
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania