Właściwości farmakodynamiczne
Verospiron 100 mg

Spironolakton, substancja czynna Verospironu, jest antagonistą aldosteronu z grupy diuretyków oszczędzających potas (kod ATC: C03DA01), stosowanym w dawkach 50 mg i 100 mg w formie kapsułek twardych. Mechanizm działania polega na hamowaniu zwrotnego wchłaniania sodu i wody w dystalnych kanalikach nerkowych, co prowadzi do zwiększonego wydalania jonów Na+ i Cl- oraz zmniejszonego wydalania K+ i H+, skutkując działaniem moczopędnym i obniżeniem ciśnienia tętniczego. Kluczowe dane kliniczne pochodzą z badania RALES, w którym 1663 pacjentów z niewydolnością serca (frakcja wyrzutowa ≤ 35%, klasy III-IV wg NYHA) otrzymywało spironolakton w dawce początkowej 25 mg/dobę, z możliwością modyfikacji dawki do 50 mg/dobę lub 25 mg co drugi dzień. W badaniu wykluczono pacjentów z kreatyniną > 2,5 mg/dL oraz potasem > 5,0 mEq/L. Po 24 miesiącach obserwacji spironolakton zmniejszył całkowite ryzyko zgonu o 30% (p<0,001; 95% CI 18-40%), a także ryzyko zgonu sercowego i hospitalizacji z przyczyn sercowych, poprawiając klasyfikację NYHA.

Właściwości farmakodynamiczne leku Verospiron

Verospiron, zawierający substancję czynną spironolakton, należy do grupy farmakoterapeutycznej określanej jako leki moczopędne oszczędzające potas, a dokładniej antagoniści aldosteronu (kod ATC: C03D A01). Produkt jest dostępny w postaci kapsułek twardych o dawkach 50 mg i 100 mg.1

Mechanizm działania

Spironolakton działa jako kompetytywny antagonista aldosteronu, którego głównym efektem farmakodynamicznym jest zwiększenie wydalania sodu i wody przez organizm. Substancja ta wykazuje specyficzne działanie w dystalnej części kanalików nerkowych, gdzie hamuje wchłanianie zwrotne wody i jonów sodu (Na+) oraz wydalanie jonów potasu (K+), które zachodzi pod wpływem aldosteronu. Poza zwiększeniem wydalania jonów sodowych (Na+) i chlorkowych (Cl-) oraz zmniejszeniem wydalania jonów potasowych (K+), spironolakton hamuje również wydalanie jonów wodorowych (H+) z moczem. W konsekwencji tego działania moczopędnego, lek wykazuje również efekt obniżający ciśnienie tętnicze.2

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Kluczowym badaniem potwierdzającym skuteczność i bezpieczeństwo stosowania spironolaktonu jest wieloośrodkowe, międzynarodowe badanie kliniczne RALES (The Randomized Aldactone Evaluation Study), przeprowadzone metodą podwójnie ślepej próby. W badaniu tym uczestniczyło 1663 pacjentów z następującymi charakterystykami:3

  • Frakcja wyrzutowa ≤ 35%
  • Niewydolność serca klasy IV wg NYHA w ciągu minionych 6 miesięcy
  • Niewydolność serca klasy III-IV wg NYHA w momencie randomizacji

Wszyscy pacjenci w badaniu stosowali diuretyki pętlowe, przy czym aż 97% z nich przyjmowało również inhibitory ACE, a 78% stosowało digoksynę. Warto zaznaczyć, że w czasie przeprowadzania badania, leki beta-adrenolityczne nie były jeszcze szeroko stosowane w leczeniu niewydolności serca, dlatego jedynie 15% pacjentów otrzymywało preparaty z tej grupy.4

Z badania wykluczono pacjentów, u których:2,5 mg/dL, lub u których zwiększyło się w ostatnim czasie o 25%, lub u których wyjściowe stężenie potasu wynosiło >5,0 mEq/L zostali wykluczeni z badania.”>5

  • Wyjściowe stężenie kreatyniny w surowicy wynosiło >2,5 mg/dL
  • Stężenie kreatyniny zwiększyło się w ostatnim czasie o 25%
  • Wyjściowe stężenie potasu wynosiło >5,0 mEq/L

Pacjentów przydzielono losowo (w stosunku 1:1) do grupy otrzymującej spironolakton doustnie w dawce 25 mg raz na dobę lub do grupy przyjmującej placebo. W przypadkach uzasadnionych klinicznie, u pacjentów dobrze tolerujących spironolakton w dawce 25 mg raz na dobę, dawkę zwiększano do 50 mg raz na dobę. Natomiast u pacjentów nietolerujących dawki 25 mg raz na dobę, redukowano ją do 25 mg przyjmowanych co drugi dzień.6

Pierwszorzędowym punktem końcowym badania RALES był czas do wystąpienia zgonu z dowolnych przyczyn. Badanie zakończono wcześniej niż planowano, po średnim okresie obserwacji wynoszącym 24 miesiące, ponieważ podczas zaplanowanej analizy okresowej zaobserwowano istotną korzyść w postaci zmniejszenia śmiertelności.7

Wyniki badania RALES

Stosowanie spironolaktonu wiązało się z istotnym statystycznie zmniejszeniem ryzyka zgonu o 30% w porównaniu z placebo (p<0,001; 95% przedział ufności 18% do 40%). Ponadto, w grupie otrzymującej spironolakton zaobserwowano znaczące zmniejszenie:<sup data-drug="Verospiron" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Stosowanie spironolaktonu związane było ze zmniejszeniem ryzyka zgonu o 30% w porównaniu z placebo (p8

  • Ryzyka zgonu sercowego (głównie nagłej śmierci i śmierci z powodu rozwoju niewydolności serca)
  • Ryzyka hospitalizacji z przyczyn sercowych

W grupie leczonej spironolaktonem obserwowano również korzystniejsze zmiany w klasyfikacji NYHA w porównaniu z grupą placebo.9

Profil bezpieczeństwa w badaniu RALES

W badaniu zaobserwowano, że ginekomastia lub ból piersi występowały u 10% mężczyzn leczonych spironolaktonem, w porównaniu z zaledwie 1% mężczyzn w grupie placebo (p<0,001). Natomiast częstość występowania ciężkiej hiperkaliemii była niska w obu porównywanych grupach pacjentów.<sup data-drug="Verospiron" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Występowanie ginekomastii lub bólu piersi zgłaszano u 10% mężczyzn leczonych spironolaktonem w porównaniu z 1% mężczyzn z grupy stosującej placebo (p10

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania spironolaktonu w populacji pediatrycznej. Wynika to z kilku czynników:11

  • Ograniczona liczba badań przeprowadzonych w populacji dzieci i młodzieży
  • Stosowanie spironolaktonu w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi
  • Mała liczba pacjentów ocenianych w poszczególnych próbach klinicznych
  • Różnorodność badanych wskazań

Obecne zalecenia dotyczące dawkowania spironolaktonu u dzieci i młodzieży wynikają głównie z doświadczenia klinicznego oraz z analizy przypadków opisanych w literaturze naukowej, a nie z szeroko zakrojonych badań klinicznych w tej grupie wiekowej.12

Skład jakościowy i ilościowy

Produkt leczniczy Verospiron, poza substancją czynną spironolaktonem, zawiera również substancje pomocnicze:13

Dawka Spironolakton Substancje pomocnicze o znanym działaniu Opis wyglądu
50 mg 50 mg Laktoza jednowodna 127,50 mg Kapsułki twarde, barwy żółto-białej. Granulat w kapsułce barwy białej.
100 mg 100 mg Laktoza jednowodna 255,00 mg, żółcień pomarańczowa (E 110) Kapsułki twarde, barwy pomarańczowo-żółtej. Granulat w kapsułce barwy białej.
  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl