Dawkowanie i sposób podawania
V-NaF 2 GBq/mL w dniu i godzinie odniesienia

V-NaF, zawierający radioizotop (¹⁸F)-fluorek sodu o stężeniu 2 GBq/mL, jest stosowany w diagnostyce PET, gdzie prawidłowe dawkowanie jest kluczowe dla uzyskania wysokiej jakości obrazów przy minimalizacji ekspozycji na promieniowanie jonizujące. Standardowa dawka dla dorosłego pacjenta o masie 70 kg wynosi 370 MBq, z dopuszczalnym zakresem od 100 do 400 MBq podawanym dożylnie. Aktywność powinna być indywidualnie dostosowana do masy ciała, typu urządzenia (PET lub PET-TK) oraz trybu akwizycji (2D lub 3D). U pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest szczególne dostosowanie dawki ze względu na zwiększoną ekspozycję na promieniowanie. W pediatrii dawkowanie opiera się na wytycznych EANM, z aktywnością minimalną 14 MBq dla trybu 3D i 26 MBq dla 2D, a preferowanym trybem jest 3D. Aktywność oblicza się według wzoru: Aktywność do podania (MBq) = Aktywność bazowa × Współczynnik zależny od masy ciała dziecka.

Dawkowanie leku V-NaF

V-NaF (roztwór do wstrzykiwań zawierający (¹⁸F)-fluorek sodu) jest produktem radiofarmaceutycznym stosowanym w diagnostyce PET o stężeniu 2 GBq/mL w dniu i godzinie odniesienia. Prawidłowe dawkowanie tego radiofarmaceutyku jest kluczowe dla uzyskania diagnostycznie wartościowych obrazów przy jednoczesnym ograniczeniu ekspozycji pacjenta na promieniowanie jonizujące.1

Dawkowanie u dorosłych

Dla pacjenta dorosłego o masie ciała 70 kg średnia zalecana aktywność wynosi 370 MBq. Należy jednak zaznaczyć, że aktywność podawanego radiofarmaceutyku powinna być indywidualnie dostosowana do:

  • masy ciała pacjenta
  • rodzaju wykorzystywanego urządzenia (PET lub PET-TK)
  • trybu rejestracji obrazów (2D lub 3D)

2

Dopuszczalny zakres aktywności wynosi od 100 MBq do 400 MBq przy podaniu w formie bezpośredniego wstrzyknięcia dożylnego. W uzasadnionych przypadkach klinicznych, badanie PET z zastosowaniem (¹⁸F)-fluorku sodu można powtarzać w krótkich odstępach czasu.3

Dawkowanie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek

U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek należy szczególnie uważnie określać aktywność podawanego radiofarmaceutyku. W tej grupie chorych ekspozycja na promieniowanie jonizujące może być istotnie wyższa niż u pacjentów z prawidłową funkcją nerek. Ten fakt musi być uwzględniony przy kalkulacji aktywności przeznaczonej do podania.4

Dawkowanie w populacji pediatrycznej

Zastosowanie V-NaF u dzieci i młodzieży powinno być poprzedzone szczególnie staranną analizą kliniczną uwzględniającą stosunek potencjalnych zagrożeń do spodziewanych korzyści diagnostycznych. Aktywność radiofarmaceutyku przeznaczonego do podania pacjentom pediatrycznym należy wyliczyć w oparciu o zalecenia pediatrycznej grupy roboczej Europejskiego Towarzystwa Medycyny Nuklearnej (EANM).5

Zgodnie z wytycznymi, aktywność do podania oblicza się według wzoru:
Aktywność do podania (MBq) = Aktywność bazowa × Współczynnik
gdzie współczynnik zależy od masy ciała dziecka.6

Należy pamiętać o zachowaniu minimalnej aktywności wynoszącej:

  • 14 MBq dla akwizycji obrazów w trybie trójwymiarowym (3D)
  • 26 MBq dla akwizycji obrazów w trybie dwuwymiarowym (2D)

U pacjentów pediatrycznych preferowanym trybem rejestracji obrazów jest tryb 3D.7

Tabela dawkowania dla dzieci i młodzieży

Masa ciała [kg] Współczynnik Masa ciała [kg] Współczynnik
3 1,00 34 7,72
4 1,14 36 8,00
6 1,71 38 8,43
8 2,14 40 8,86
10 2,71 42 9,14
12 3,14 44 9,57
14 3,57 46 10,00
16 4,00 48 10,29
18 4,43 50 10,71
20 4,86 52-54 11,29
22 5,29 56-58 12,00
24 5,71 60-62 12,71
26 6,14 64-66 13,43
28 6,43 68 14,00
30 6,86
32 7,29

8

Sposób podawania leku V-NaF

Radioizotop (¹⁸F)-fluorek sodu zawarty w leku V-NaF ma okres półtrwania wynoszący 110 minut i ulega rozpadowi do stabilnego izotopu tlenu (¹⁸O) poprzez emisję pozytonów o maksymalnej energii 634 keV, które następnie ulegają anihilacji z wytworzeniem fotonów gamma o energii 511 keV.9

Droga podania

V-NaF podaje się wyłącznie drogą dożylną. Przed podaniem aktywność (¹⁸F)-fluorku sodu musi zostać zmierzona przy użyciu aktywnościomierza.10

Technika podania

Wstrzyknięcie dożylne należy wykonać z zachowaniem szczególnej ostrożności, aby nie dopuścić do:

  • miejscowego wynaczynienia, które mogłoby spowodować niepotrzebne napromienienie okolicznych tkanek
  • powstania artefaktów obrazowych, które mogłyby utrudnić interpretację badania

11

Protokół akwizycji obrazów

Standardowo rejestrację obrazów emisyjnych rozpoczyna się 60 minut po wstrzyknięciu (¹⁸F)-fluorku sodu. W zależności od potrzeb diagnostycznych, badanie PET można też rozpocząć po dłuższym czasie – dwie lub trzy godziny po podaniu radioznacznika – pod warunkiem, że jego aktywność wciąż zapewnia wystarczającą liczbę zliczeń dla uzyskania obrazów o właściwej jakości diagnostycznej.12

Opóźnienie rozpoczęcia akwizycji obrazów może przynieść korzyść w postaci zmniejszenia aktywności tła, co potencjalnie poprawia jakość uzyskiwanych obrazów. Bezpośrednio przed badaniem zaleca się opróżnienie pęcherza moczowego, co pomaga zmniejszyć niediagnostyczną aktywność w obszarze narządów miednicy mniejszej.13

Przygotowanie przed podaniem

Przed podaniem V-NaF należy upewnić się, czy pacjent jest odpowiednio przygotowany do badania zgodnie z wytycznymi opisanymi w punkcie 4.4 charakterystyki produktu leczniczego. W razie potrzeby, produkt może być rozcieńczony zgodnie z instrukcją zawartą w punkcie 12 dokumentacji.14

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl