Dawkowanie i sposób podawania
Tobramycin B. Braun 1 mg/ml
Tobramycin B. Braun 1 mg/ml jest podawany dożylnie w infuzji trwającej 30-60 minut, a dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do wieku, masy ciała, stanu klinicznego oraz funkcji nerek pacjenta. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek dawka wynosi 3 mg/kg/dobę w ciężkich zakażeniach, podawana jednorazowo lub w dawkach 1 mg/kg co 8 godzin, natomiast w zakażeniach zagrażających życiu do 5 mg/kg/dobę (np. 1,66 mg/kg co 8 godzin lub 1,25 mg/kg co 6 godzin). U chorych z mukowiscydozą dawka może być zwiększona do 8–10 mg/kg/dobę, z koniecznością monitorowania stężenia leku w surowicy. Dzieci otrzymują dawki od 6 do 7,5 mg/kg/dobę jednorazowo lub podzielone co 6-8 godzin. Zalecane jest dawkowanie raz na dobę u większości pacjentów, z wyjątkiem grup wysokiego ryzyka, takich jak osoby z niewydolnością nerek, neutropenią, zaburzeniami słuchu, wodobrzuszem, rozległymi oparzeniami czy kobiety w ciąży.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Tobramycin B. Braun
- Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek
- Dawkowanie u dorosłych i młodzieży (12-17 lat)
- Dawkowanie u dzieci (powyżej jednego tygodnia życia)
- Dawkowanie raz na dobę
- Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
- Monitorowanie stężeń tobramycyny
- Dawkowanie w specjalnych populacjach pacjentów
- Pacjenci poddawani hemodializie
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Pacjenci z otyłością
- Czas trwania leczenia
- Sposób podawania
- Szczegółowa tabela dawkowania leku Tobramycin B. Braun
- ciężkie oparzenie
- ciężkie zakażenie wywołane bakteriami wrażliwymi na tobramycynę
- ciężkie zapalenie płuc
- nawracające zakażenie dróg moczowych
- skomplikowane zakażenie dróg moczowych
- szpitalne zakażenie dolnych dróg oddechowych
- zakażenie skóry
- zakażenie tkanek miękkich
- zakażenie wewnątrz jamy brzusznej
- zaostrzenie zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą
Dawkowanie i sposób podawania leku Tobramycin B. Braun
Produkt leczniczy Tobramycin B. Braun 1 mg/ml stosowany jest w postaci roztworu do infuzji dożylnej, podawanego w ciągu 30 minut (maksymalnie do 60 minut). Dawkowanie należy dostosować indywidualnie w zależności od wieku pacjenta, masy ciała, stanu klinicznego oraz czynności nerek.1
Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek
Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek powinno być dostosowane do wieku pacjenta i ciężkości zakażenia.2
Dawkowanie u dorosłych i młodzieży (12-17 lat)
- Ciężkie zakażenia: 3 mg/kg masy ciała na dobę w jednej dawce lub w równo podzielonych dawkach wynoszących 1 mg/kg masy ciała, podawanych co 8 godzin.3
- Zakażenia zagrażające życiu: Do 5 mg/kg masy ciała na dobę w jednej dawce lub w równo podzielonych dawkach wynoszących 1,66 mg/kg masy ciała, podawanych co 8 godzin (czasami 1,25 mg/kg masy ciała co 6 godzin). Jeśli stan kliniczny poprawi się, należy zmniejszyć dawkę.4
- Mukowiscydoza: U pacjentów z mukowiscydozą farmakokinetyka tobramycyny może być zmieniona, co może się wiązać z koniecznością zwiększenia dawki do 8–10 mg/kg masy ciała na dobę w równych dawkach podzielonych w celu osiągnięcia terapeutycznego stężenia w surowicy. Z uwagi na dużą osobniczą zmienność należy kontrolować stężenie tobramycyny w surowicy.5
Dawkowanie u dzieci (powyżej jednego tygodnia życia)
Dzieci powinny otrzymywać od 6 do 7,5 mg/kg masy ciała na dobę w jednej dawce lub od 2 do 2,5 mg/kg masy ciała co 8 godzin lub czasami od 1,5 do 1,9 mg/kg masy ciała co 6 godzin. Podawana dawka oraz wielkość butelki zależą od masy ciała pacjenta. Należy zwrócić szczególną uwagę na podanie właściwej objętości leku, aby uniknąć przedawkowania.6
Dawkowanie raz na dobę
Zalecane jest podawanie leku Tobramycin B. Braun 1 mg/ml raz na dobę, z wyjątkiem określonych grup pacjentów:
- pacjentów z osłabioną odpornością (np. neutropenią)
- pacjentów z ciężką niewydolnością nerek
- pacjentów z wywiadem lub objawami wskazującymi na utratę słuchu lub zaburzenia czynności układu przedsionkowego
- pacjentów z wodobrzuszem
- pacjentów z rozległymi oparzeniami (ponad 20% skóry)
- kobiet w ciąży
Pacjenci z prawidłową czynnością nerek powinni otrzymywać dawkę 5 mg/kg masy ciała raz na dobę. Dawkowanie raz na dobę jest korzystniejsze zarówno pod względem skuteczności, jak i bezpieczeństwa stosowania, w porównaniu do dawkowania kilka razy na dobę. Tobramycyna wykazuje długotrwały efekt poantybiotykowy, a jej działanie bakteriobójcze zależy od stężenia.7
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, po podaniu dawki początkowej 1 mg/kg masy ciała, konieczna jest modyfikacja dawkowania. Można to wykonać na dwa sposoby:
- Poprzez zmniejszenie dawki podawanej co 8 godzin (schemat 1)
- Poprzez zwiększenie odstępów między zwykłymi dawkami (schemat 2)
Jeśli nie ma możliwości bezpośredniego pomiaru stężenia tobramycyny w surowicy, dawkę można modyfikować na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy lub klirensu kreatyniny.8
Alternatywną metodą obliczania zmniejszonej dawki podawanej co 8 godzin jest podzielenie normalnej, zalecanej dawki przez stężenie kreatyniny (mg/100 ml) u danego pacjenta. Do obliczenia częstości podawania dawek w godzinach zazwyczaj wystarczy pomnożyć przez sześć stężenie kreatyniny w surowicy pacjenta.9
Monitorowanie stężeń tobramycyny
W przypadku zaburzeń czynności nerek, leczenia długotrwałego i stosowania dużych dawek, a także u niemowląt, małych dzieci oraz pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka reakcji toksycznych, konieczne jest kontrolowanie dawkowania poprzez oznaczanie stężenia tobramycyny w surowicy. Aby uniknąć działań toksycznych:
- Maksymalne stężenie w surowicy powinno wynosić 4-10 mikrogramów/ml
- Minimalne stężenie przed podaniem następnej dawki powinno być niższe niż 2 mikrogramy/ml
10
Dawkowanie w specjalnych populacjach pacjentów
Pacjenci poddawani hemodializie
Po każdej sesji dializy należy indywidualnie dostosować dawkę według stężenia tobramycyny w surowicy. Zazwyczaj zalecana dawka tobramycyny po hemodializie równa jest połowie dawki nasycającej.11
Pacjenci w podeszłym wieku
Pacjenci w podeszłym wieku mogą wymagać niższych dawek podtrzymujących niż młodsi dorośli pacjenci w celu osiągnięcia stężenia terapeutycznego w surowicy.12
Pacjenci z otyłością
Odpowiednią dawkę dobową można obliczyć na podstawie szacowanej idealnej masy ciała pacjenta plus 40% nadmiaru masy ciała.13
Czas trwania leczenia
Standardowy czas trwania terapii wynosi 7 do 10 dni. W przypadku zakażeń opornych lub powikłanych może być konieczne dłuższe podawanie leku. Podczas leczenia trwającego ponad 10 dni zaleca się regularne monitorowanie czynności nerek, słuchu i przedsionka ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań nefro- i neurotoksycznych.14
Sposób podawania
Tobramycin B. Braun 1 mg/ml, roztwór do infuzji podaje się wyłącznie drogą dożylną. Zalecany czas trwania infuzji wynosi 30 minut, maksymalnie 60 minut. Odpowiednie dawkowanie jest zapewnione przy podawaniu produktu za pomocą pompy infuzyjnej.15
Szczegółowa tabela dawkowania leku Tobramycin B. Braun
Dobowa objętość roztworu Tobramycin B. Braun 1 mg/ml u pacjentów z prawidłową czynnością nerek
| Dawka w mg/kg masy ciała/dobę | Masa ciała pacjenta | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| 50 kg | 60 kg | 70 kg | 80 kg | 90 kg | 100 kg | |
| 3,0 mg | 150 ml | 180 ml | 210 ml | 240 ml | 270 ml | 300 ml |
| 3,5 mg | 175 ml | 210 ml | 245 ml | 280 ml | 315 ml | 350 ml |
| 4,0 mg | 200 ml | 240 ml | 280 ml | 320 ml | 360 ml | 400 ml |
| 4,5 mg | 225 ml | 270 ml | 315 ml | 360 ml | 405 ml | 450 ml |
| 5,0 mg | 250 ml | 300 ml | 350 ml | 400 ml | 450 ml | 500 ml |
| 5,5 mg | 275 ml | 330 ml | 385 ml | 440 ml | 495 ml | 550 ml |
| 6,0 mg | 300 ml | 360 ml | 420 ml | 480 ml | 540 ml | 600 ml |
| 6,5 mg | 325 ml | 390 ml | 455 ml | 520 ml | 585 ml | 650 ml |
| 7,0 mg | 350 ml | 420 ml | 490 ml | 560 ml | 630 ml | 700 ml |
| 7,5 mg | 375 ml | 450 ml | 525 ml | 600 ml | 675 ml | 750 ml |
| 8,0 mg | 400 ml | 480 ml | 560 ml | 640 ml | 720 ml | 800 ml |
| 8,5 mg | 425 ml | 510 ml | 595 ml | 680 ml | 765 ml | 850 ml |
| 9,0 mg | 450 ml | 540 ml | 630 ml | 720 ml | 805 ml | 900 ml |
| 9,5 mg | 475 ml | 570 ml | 665 ml | 760 ml | 850 ml | 950 ml |
| 10,0 mg | 500 ml | 600 ml | 700 ml | 800 ml | 895 ml | 1000 ml |
16
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
| Czynność nerek | Schematy dawkowania | |||
|---|---|---|---|---|
| Azot mocznikowy [mg/100 ml] | Stężenie kreatyniny w surowicy [mg/100 ml] | Klirens kreatyniny [ml/min]** | Schemat 1. Dawki zmodyfikowane, podawane co 8 godzin | Schemat 2. Dawki stałe, podawane w zmodyfikowanych odstępach czasu |
| Prawidłowy 20 |
1,3 | 70 | 60 mg | 80 mg co 8 h |
| 21–34 | 1,4–1,9 | 69–40 | 30–60 mg | 50–80 mg co 12 h |
| 35–49 | 2,0–3,3 | 39–20 | 20–25 mg | 30–45 mg co 18 h |
| 50–65 | 3,4–5,3 | 19–10 | 10–18 mg | 15–24 mg co 24 h |
| 66–74 | 5,4–7,5 | 9–5 | 5–9 mg | 7–12 mg co 36 h |
| 75 | 7,6 | 4 | 2,5–4,5 mg | 3,5–6 mg co 48 h |
** W celu ustalenia klirensu kreatyniny konieczna jest stabilna czynność nerek, tzn. stabilne stężenie mocznika we krwi.
W zakażeniach zagrażających życiu można podawać dodatkowe dawki o połowę większe niż zalecane dawki. Po zaobserwowaniu poprawy stanu pacjenta dawki należy zmniejszyć do normalnych wielkości.
17
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania