Dawkowanie i sposób podawania
Ticagrelor Aristo 60 mg

Tikagrelor Aristo stosowany jest w leczeniu ostrych zespołów wieńcowych (OZW) oraz w przedłużonym leczeniu pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego z wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych. W OZW terapia rozpoczyna się dawką nasycającą 180 mg (2 tabletki po 90 mg), następnie podaje się 90 mg dwa razy na dobę przez 12 miesięcy, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w dawce 75-150 mg/dobę. W przedłużonym leczeniu po zawale, rozpoczynanym co najmniej rok po zdarzeniu, stosuje się dawkę 60 mg dwa razy na dobę, bez dawki nasycającej. Terapia tikagrelorem powinna być kontynuowana do 12 miesięcy w OZW, a w przypadku leczenia przedłużonego dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności powyżej 3 lat są ograniczone. W przypadku zmiany terapii na tikagrelor, pierwszą dawkę podaje się po 24 godzinach od ostatniej dawki poprzedniego inhibitora receptora ADP.

Dawkowanie i sposób podawania leku Ticagrelor Aristo

Prawidłowe dawkowanie tikagreloru jest kluczowe dla osiągnięcia optymalnego efektu terapeutycznego przy zachowaniu odpowiedniego profilu bezpieczeństwa. Schematy dawkowania różnią się w zależności od wskazania klinicznego oraz etapu leczenia 1.

Leczenie skojarzone z kwasem acetylosalicylowym

Wszyscy pacjenci stosujący Ticagrelor Aristo powinni jednocześnie otrzymywać małą dawkę podtrzymującą kwasu acetylosalicylowego (ASA) w zakresie 75-150 mg na dobę, o ile nie występują indywidualne przeciwwskazania do takiego leczenia skojarzonego 2.

Dawkowanie w ostrych zespołach wieńcowych (OZW)

W leczeniu ostrych zespołów wieńcowych stosuje się następujący schemat dawkowania:

  • Rozpoczęcie leczenia od dawki nasycającej 180 mg (podawanej jako 2 tabletki po 90 mg) 3
  • Następnie kontynuacja leczenia dawką 90 mg dwa razy na dobę 4
  • Rekomendowany czas terapii w OZW: 12 miesięcy, chyba że istnieją kliniczne wskazania do wcześniejszego przerwania leczenia 5

Dawkowanie u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie

U pacjentów z przebytym zawałem mięśnia sercowego i wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych zaleca się przedłużone leczenie według następującego schematu:

  • Dawka 60 mg dwa razy na dobę 6
  • Leczenie można rozpocząć u pacjentów, u których od zawału mięśnia sercowego upłynął co najmniej rok 7

Rozpoczynanie leczenia

Przedłużone leczenie tikagrelorem 60 mg można wdrożyć na kilka sposobów:

  1. Bezpośrednia kontynuacja – bez przerywania terapii, jako przedłużenie początkowego rocznego leczenia tikagrelorem 90 mg lub innym lekiem hamującym receptory ADP u pacjentów z OZW i wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych 8
  2. Rozpoczęcie odroczone – do 2 lat po zawale serca lub w ciągu roku od zaprzestania leczenia poprzednim inhibitorem receptora ADP 9

Należy zauważyć, że dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania tikagreloru powyżej 3 lat terapii są ograniczone 10.

Zmiana leku przeciwpłytkowego

W przypadku konieczności zmiany na tikagrelor z innego leku przeciwpłytkowego, pierwszą dawkę Ticagrelor Aristo należy podać po 24 godzinach od przyjęcia ostatniej dawki poprzedniego leku przeciwpłytkowego 11.

Postępowanie przy pominięciu dawki

W przypadku pominięcia dawki należy przestrzegać następujących zasad:

  • Pacjent powinien zastosować tylko jedną tabletkę (kolejną dawkę) zgodnie z przyjętym schematem dawkowania 12
  • Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki 13

Modyfikacje dawkowania w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowywanie dawki tikagreloru 14.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowywanie dawki 15.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Modyfikacja dawkowania w zależności od stopnia zaburzeń czynności wątroby:

  • Ciężkie zaburzenia czynności wątroby: stosowanie tikagreloru jest przeciwwskazane 16
  • Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby: dostosowanie dawki nie jest konieczne, jednak tikagrelor należy stosować z ostrożnością ze względu na ograniczone dane kliniczne 17
  • Łagodne zaburzenia czynności wątroby: nie jest konieczne dostosowanie dawki 18

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności tikagreloru u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Stosowanie tikagreloru nie jest wskazane u pacjentów pediatrycznych z niedokrwistością sierpowatokrwinkową 19.

Sposób podawania

Ticagrelor Aristo jest przeznaczony do podawania doustnego i może być przyjmowany podczas posiłku lub niezależnie od posiłku 20.

Alternatywne metody podawania

Dla pacjentów mających trudności z połykaniem całych tabletek, można zastosować alternatywne metody podania:

  1. Rozgnieciona tabletka doustnie:
    • Tabletki należy rozgnieść na drobny proszek
    • Zmieszać z połową szklanki wody
    • Natychmiast wypić zawartość
    • Szklankę przepłukać kolejną połową szklanki wody i ponownie wypić zawartość, aby zapewnić spożycie całej dawki leku 21
  2. Podanie przez zgłębnik nosowo-żołądkowy:
    • Rozgniecioną tabletkę zmieszaną z wodą można podać przez zgłębnik nosowo-żołądkowy
    • Wymagane jest użycie zgłębnika o rozmiarze CH8 lub większym 22

Tabela dawkowania tikagreloru w różnych wskazaniach klinicznych

Wskazanie Dawka początkowa Dawka podtrzymująca Czas trwania leczenia Leczenie skojarzone z ASA
Ostre zespoły wieńcowe (OZW) 180 mg (2 tabletki po 90 mg) jednorazowo 90 mg dwa razy na dobę 12 miesięcy ASA 75-150 mg raz na dobę
Przebyty zawał mięśnia sercowego (>1 rok) z wysokim ryzykiem CV Brak dawki nasycającej 60 mg dwa razy na dobę Przedłużone leczenie (dane ograniczone dla terapii >3 lat)
  1. 23.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl