Właściwości farmakokinetyczne
Syrop prawoślazowy złożony 26 mg/10 ml

Syrop prawoślazowy złożony zawiera chlorowodorek efedryny w stężeniu 200 mg/100 g syropu, charakteryzujący się dobrą absorpcją z przewodu pokarmowego i osiągający maksymalne stężenie (Cmax) w osoczu około 2 godziny po podaniu doustnym. Efedryna wykazuje zdolność przenikania przez bariery biologiczne, w tym barierę krew-mózg, co warunkuje jej działanie ośrodkowe. Metabolizm efedryny jest ograniczony, z głównymi metabolitami takimi jak norefedryna, kwas benzoesowy i kwas lipurowy, jednak większość substancji jest wydalana w postaci niezmienionej przez nerki – około 88% dawki w ciągu 24 godzin. Wydalanie efedryny jest zależne od pH moczu, zwiększając się przy kwaśnym pH i zmniejszając przy zasadowym, co może wpływać na farmakokinetykę i efektywność terapeutyczną leku.

Właściwości farmakokinetyczne leku Syrop prawoślazowy złożony

Syrop prawoślazowy złożony zawiera jako substancję czynną chlorowodorek efedryny w stężeniu 200 mg na 100 g syropu. Lek dostępny jest w postaci syropu, co wpływa na jego właściwości aplikacyjne i farmakokinetyczne.1

Wchłanianie

Aktywny składnik preparatu – efedryna – po podaniu doustnym charakteryzuje się dobrą absorpcją z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie substancji czynnej w krwi (Cmax) osiągane jest po około 2 godzinach od momentu przyjęcia preparatu.2

Dystrybucja

Specyfika dystrybucji efedryny w tkankach po podaniu w formie syropu prawoślazowego złożonego nie została szczegółowo opisana w dostępnych danych. Należy jednak zauważyć, że ze względu na lipidowy charakter cząsteczki, efedryna może przenikać przez bariery biologiczne, w tym przez barierę krew-mózg, co odpowiada za jej działanie ośrodkowe.3

Metabolizm

Efedryna zawarta w syropie prawoślazowym złożonym podlega ograniczonemu metabolizmowi w organizmie. Wykazano, że jest ona metabolizowana do norefedryny, kwasu benzoesowego oraz kwasu lipurowego, jednak większość substancji wydalana jest w postaci niezmienionej.4

Eliminacja

Efedryna jest wydalana głównie przez nerki. W ciągu 24 godzin po doustnym podaniu chlorowodorku efedryny, około 88% przyjętej dawki zostaje wydalone z moczem, przede wszystkim w postaci niezmienionej.5

Istotnym czynnikiem wpływającym na farmakokinetykę efedryny jest pH moczu. Wydalanie substancji czynnej w formie niezmienionej zwiększa się w przypadku kwaśnego pH moczu, natomiast maleje przy zasadowym odczynie moczu. Ta zależność ma znaczenie kliniczne, gdyż może wpływać na czas półtrwania leku i jego efektywność terapeutyczną.6

Działanie farmakodynamiczne związane z farmakokinetyką

Działanie bronchodylatacyjne efedryny, będące wynikiem aktywacji receptorów β-adrenergicznych w płucach, rozpoczyna się stosunkowo szybko po podaniu leku. Po upływie godziny od momentu podania 25 mg efedryny obserwuje się rozszerzenie oskrzeli, które utrzymuje się przez około 4 godziny.7

Efekty kardiologiczne leku, manifestujące się przez znaczne podniesienie częstości akcji serca, utrzymują się przez 2-5 godzin po podaniu. Ta różnica w czasie trwania efektów bronchodylatacyjnych i kardiologicznych może mieć znaczenie przy planowaniu dawkowania leku.8

Parametr farmakokinetyczny Wartość/Charakterystyka
Substancja czynna Chlorowodorek efedryny
Stężenie w preparacie 200 mg/100 g syropu
Wchłanianie Dobre wchłanianie z przewodu pokarmowego
Czas osiągnięcia Cmax Około 2 godziny
Metabolity Norefedryna, kwas benzoesowy, kwas lipurowy
Wydalanie 88% dawki w ciągu 24 godzin, głównie w postaci niezmienionej
Wpływ pH moczu Wydalanie ↑ przy pH kwaśnym, ↓ przy pH zasadowym
Początek działania bronchodylatacyjnego Po 1 godzinie
Czas trwania działania bronchodylatacyjnego 4 godziny
Czas trwania efektów kardiologicznych 2-5 godzin
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl