Specjalne ostrzeżenia
Sunitinib G.L. Pharma

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Sunitynibu G.L. Pharma

Sunitynib G.L. Pharma wymaga szczególnej uwagi ze strony lekarza przepisującego oraz ścisłego monitorowania pacjenta podczas terapii z uwagi na szereg potencjalnych zagrożeń. Poniższe informacje szczegółowo opisują środki ostrożności i postępowanie w przypadku wystąpienia działań niepożądanych.¹

Interakcje farmakologiczne

Stosowanie sunitynibu wiąże się z ryzykiem istotnych interakcji lekowych, które mogą wpływać na jego stężenie w osoczu:

• Należy unikać jednoczesnego stosowania z silnymi induktorami CYP3A4 ze względu na ryzyko zmniejszenia stężenia sunitynibu w osoczu²
• Należy unikać jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP3A4, ponieważ może to powodować zwiększenie stężenia sunitynibu w osoczu³

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Podczas terapii sunitynibem mogą wystąpić liczne objawy skórne, które wymagają odpowiedniego postępowania:

• Odbarwienie włosów lub skóry – pacjenci powinni być o tym poinformowani przed rozpoczęciem terapii⁴
• Inne objawy dermatologiczne mogą obejmować suchość, zgrubienie lub pękanie skóry, pęcherze lub wysypkę na powierzchni dłoni i podeszw stóp⁵
• Piodermia zgorzelinowa – objawy zazwyczaj ustępują po przerwaniu leczenia sunitynibem⁶
• Zgłaszano ciężkie reakcje skórne, w tym przypadki rumienia wielopostaciowego (EM), przypadki przypominające zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz martwicę toksyczno-rozpływną naskórka (TEN), które w niektórych przypadkach prowadziły do zgonu⁷

Postępowanie w przypadku ciężkich reakcji skórnych:

• Przy wystąpieniu objawów przedmiotowych lub podmiotowych SJS, TEN lub EM (np. postępująca wysypka skórna często z pęcherzami lub zmiany na błonie śluzowej jamy ustnej) należy natychmiast przerwać leczenie sunitynibem⁸
• W przypadku potwierdzenia diagnozy SJS lub TEN, nie wolno wznawiać leczenia⁹
• W przypadku podejrzenia EM, niektórzy pacjenci tolerowali ponowne wprowadzenie sunitynibu w mniejszej dawce po ustąpieniu reakcji skórnej; część z nich otrzymywała jednocześnie kortykosteroidy lub leki przeciwhistaminowe¹⁰

Krwotoki i krwawienie z guza

Podczas leczenia sunitynibem odnotowano zdarzenia krwotoczne, które mogą wystąpić w różnych lokalizacjach i w niektórych przypadkach prowadzić do zgonu:

• Najczęściej zgłaszane lokalizacje krwotoków to: przewód pokarmowy, układ oddechowy, drogi moczowe oraz mózg¹¹
• Krwotok z nosa był najczęstszym objawem krwotocznym, obserwowanym u około połowy pacjentów z guzami litymi, u których wystąpiły powikłania krwotoczne¹²
• Zgłaszano przypadki krwotoku z guza, czasami związane z martwicą nowotworu, które mogą prowadzić do zgonu¹³
• Krwotoki z guza mogą wystąpić nagle, zwłaszcza w przypadku guzów płuc, przyjmując postać ciężkiego, zagrażającego życiu krwioplucia lub krwotoku płucnego¹⁴

Monitorowanie i postępowanie:

• Rutynowa ocena zdarzeń krwotocznych powinna obejmować wykonanie pełnej morfologii krwi oraz badanie fizykalne¹⁵
• U pacjentów otrzymujących równocześnie leki przeciwzakrzepowe (np. warfarynę, acenokumarol) zaleca się okresowe kontrole obejmujące wykonanie morfologii krwi (z oznaczeniem liczby płytek krwi), badanie czynników krzepnięcia [czas protrombinowy (PT) i (lub) wskaźnik INR] oraz badanie przedmiotowe¹⁶

Zaburzenia żołądka i jelit

Podczas terapii sunitynibem występują liczne objawy ze strony przewodu pokarmowego:

• Najczęściej obserwowane działania niepożądane to: biegunka, nudności i (lub) wymioty, ból brzucha, niestrawność, zapalenie jamy ustnej i (lub) ból w jamie ustnej¹⁷
• Zgłaszano również przypadki zapalenia przełyku¹⁸

Leczenie wspomagające może obejmować:

• Leki przeciwwymiotne¹⁹
• Leki przeciwbiegunkowe²⁰
• Leki zobojętniające kwas żołądkowy²¹

Szczególnej uwagi wymagają ciężkie powikłania ze strony przewodu pokarmowego:

• U pacjentów z nowotworami w jamie brzusznej leczonych sunitynibem zgłaszano ciężkie, czasem prowadzące do zgonu powikłania, w tym perforacje²²

Nadciśnienie tętnicze

Stosowanie sunitynibu wiąże się z ryzykiem wystąpienia nadciśnienia tętniczego:

• Zgłaszano przypadki nadciśnienia tętniczego związane ze stosowaniem sunitynibu, w tym ciężkie nadciśnienie (ciśnienie skurczowe >200 mmHg lub ciśnienie rozkurczowe 110 mmHg)²⁴

W przypadku ciężkiego nadciśnienia tętniczego, którego nie udaje się kontrolować farmakologicznie:

• Zaleca się czasowe przerwanie stosowania produktu²⁵
• Leczenie można wznowić po uzyskaniu skutecznej kontroli nadciśnienia²⁶

Zaburzenia hematologiczne

Podczas terapii sunitynibem raportowano liczne zaburzenia hematologiczne:

• Zmniejszenie bezwzględnej liczby neutrofili²⁷
• Zmniejszenie liczby płytek krwi²⁸
• Przypadki niedokrwistości występujące zarówno na początku, jak i w trakcie leczenia²⁹

Powikłania hematologiczne są zazwyczaj odwracalne i nie wiążą się z koniecznością przerwania leczenia, jednak:

• W ramach nadzoru po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano rzadkie, śmiertelne epizody hematologiczne, w tym krwotoki związane z małopłytkowością i zakażenia w przebiegu neutropenii³⁰
• U pacjentów leczonych sunitynibem zaleca się wykonywanie pełnej morfologii krwi na początku każdego cyklu leczenia³¹

Zaburzenia serca

U pacjentów leczonych sunitynibem zgłaszano szereg zdarzeń sercowo-naczyniowych:

• Niewydolność serca³²
• Kardiomiopatię³³
• Zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory poniżej dolnej granicy normy³⁴
• Zapalenie mięśnia sercowego³⁵
• Niedokrwienie mięśnia sercowego³⁶
• Zawał mięśnia sercowego³⁷

Sunitynib zwiększa ryzyko rozwoju kardiomiopatii. Szczególnie narażeni mogą być pacjenci:

• Z kardiologicznymi czynnikami ryzyka³⁸
• Z chorobą wieńcową w wywiadzie³⁹

Monitorowanie i postępowanie kardiologiczne:

• Należy rozważyć wykonanie oznaczenia frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF) na początku terapii i okresowo w jej trakcie⁴⁰
• U pacjentów bez kardiologicznych czynników ryzyka należy rozważyć wykonanie wyjściowej oceny frakcji wyrzutowej⁴¹
• W przypadku wystąpienia objawów klinicznych zastoinowej niewydolności serca zaleca się przerwanie stosowania sunitynibu⁴²
• U pacjentów bez klinicznych objawów zastoinowej niewydolności serca, ale z frakcją wyrzutową <50% i >20% poniżej wartości wyjściowej należy przerwać stosowanie sunitynibu i (lub) zmniejszyć dawkęWydłużenie odstępu QT

  Sunitynib może powodować wydłużenie odstępu QT, co wiąże się z potencjalnymi zagrożeniami:

  • Obserwowano wydłużenie odstępu QT oraz torsade de pointes u pacjentów otrzymujących sunitynib⁴⁴
  • Wydłużenie odstępu QT może zwiększać ryzyko występowania komorowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes⁴⁵

  Szczególnej ostrożności wymaga stosowanie sunitynibu u pacjentów:

  • Z wydłużonym odstępem QT w wywiadzie⁴⁶
  • Przyjmujących leki przeciwarytmiczne⁴⁷
  • Przyjmujących leki mogące powodować wydłużenie odstępu QT⁴⁸
  • Z istotnymi chorobami serca w wywiadzie⁴⁹
  • Z bradykardią⁵⁰
  • Z zaburzeniami elektrolitowymi⁵¹

  Należy ograniczyć jednoczesne podawanie sunitynibu z silnymi inhibitorami CYP3A4, które mogą powodować zwiększenie stężenia sunitynibu w osoczu⁵²

  Zaburzenia zakrzepowo-zatorowe

  Podczas terapii sunitynibem raportowano zwiększone ryzyko zdarzeń zakrzepowo-zatorowych:

  Żylne zaburzenia zakrzepowo-zatorowe

  • Zgłaszano epizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, w tym zakrzepicę żył głębokich oraz zator tętnicy płucnej⁵³
  • W ramach nadzoru po wprowadzeniu produktu do obrotu obserwowano przypadki zatoru tętnicy płucnej zakończone zgonem⁵⁴

  Tętnicze zdarzenia zakrzepowo-zatorowe

  • Najczęstsze incydenty to: udar naczyniowy mózgu, przemijający napad niedokrwienny i zawał mózgu⁵⁵
  • Czynniki ryzyka tętniczych zdarzeń zakrzepowo-zatorowych to: choroba nowotworowa, wiek ≥65 lat, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca i choroba zakrzepowo-zatorowa w wywiadzie⁵⁶

  Tętniak i rozwarstwienie tętnicy

  Stosowanie inhibitorów szlaku czynników wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF) może sprzyjać tworzeniu tętniaka i (lub) rozwarstwieniu tętnicy u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub bez nadciśnienia tętniczego⁵⁷

  Przed rozpoczęciem stosowania sunitynibu należy starannie rozważyć ryzyko tych działań niepożądanych u pacjentów z takimi czynnikami ryzyka, jak nadciśnienie tętnicze lub tętniak w wywiadzie⁵⁸

  Mikroangiopatia zakrzepowa

  W przypadku wystąpienia następujących objawów należy rozważyć możliwość wystąpienia mikroangiopatii zakrzepowej:

  • Niedokrwistość hemolityczna⁵⁹
  • Małopłytkowość⁶⁰
  • Zmęczenie⁶¹
  • Objawy neurologiczne o charakterze zmiennym⁶²
  • Zaburzenia czynności nerek⁶³
  • Gorączka⁶⁴

  Mikroangiopatia zakrzepowa może obejmować zakrzepową plamicę małopłytkową i zespół hemolityczno-mocznicowy, prowadząc czasami do niewydolności nerek lub zgonu⁶⁵

  U pacjentów, u których rozwinęła się mikroangiopatia zakrzepowa, należy przerwać terapię sunitynibem i szybko rozpocząć odpowiednie leczenie. Po zaprzestaniu leczenia obserwowano ustąpienie objawów mikroangiopatii zakrzepowej⁶⁶

  Zaburzenia czynności tarczycy

  Zaleca się ścisłe monitorowanie czynności tarczycy u pacjentów leczonych sunitynibem:

  • Należy wykonać wstępne badania laboratoryjne czynności tarczycy u wszystkich pacjentów⁶⁷
  • Pacjenci z niedoczynnością lub nadczynnością tarczycy w wywiadzie powinni być leczeni w sposób standardowy przed włączeniem leczenia sunitynibem⁶⁸
  • W trakcie leczenia sunitynibem należy kontrolować regularnie co 3 miesiące czynność tarczycy⁶⁹
  • Pacjenci w czasie leczenia powinni być starannie obserwowani, czy nie występują u nich przedmiotowe i podmiotowe objawy zaburzeń czynności tarczycy⁷⁰
  • U pacjentów z objawami wskazującymi na zaburzenia czynności tarczycy konieczne jest wykonywanie badań laboratoryjnych czynności tarczycy zgodnie z klinicznymi wskazaniami⁷¹
  • Pacjenci, u których rozwiną się zaburzenia czynności tarczycy powinni być leczeni zgodnie z obowiązującymi standardami⁷²

  Zarówno we wczesnym, jak i późniejszym okresie leczenia sunitynibem opisywano przypadki niedoczynności tarczycy⁷³

  Zapalenie trzustki

  U pacjentów z różnymi guzami litymi otrzymujących sunitynib obserwowano zaburzenia ze strony trzustki:

  • Zwiększenie aktywności lipazy i amylazy w surowicy⁷⁴
  • Zwiększenie aktywności lipazy było przemijające i zazwyczaj nie towarzyszyły mu objawy podmiotowe i przedmiotowe zapalenia trzustki⁷⁵
  • Zgłaszano przypadki ciężkich działań niepożądanych ze strony trzustki, w niektórych przypadkach prowadzące do zgonu⁷⁶

  W przypadku wystąpienia u pacjenta objawów zapalenia trzustki, należy przerwać stosowanie sunitynibu i zapewnić właściwe leczenie wspomagające⁷⁷

  Hepatotoksyczność

  U pacjentów leczonych sunitynibem obserwowano różne zaburzenia wątrobowe:

  • Przypadki hepatotoksyczności⁷⁸
  • Niewydolność wątroby, z której część zakończyła się zgonem (opisywana u <1% pacjentów z nowotworami litymi leczonych sunitynibem)⁷⁹

  Monitorowanie i postępowanie w zaburzeniach wątroby:

  • Należy kontrolować parametry czynnościowe wątroby (aktywność aminotransferazy alaninowej [AlAT] i asparaginianowej [AspAT] oraz stężenie bilirubiny) przed rozpoczęciem leczenia, podczas każdego cyklu leczenia oraz w przypadku wystąpienia wskazań klinicznych⁸⁰
  • W przypadku wystąpienia objawów niewydolności wątroby należy przerwać stosowanie sunitynibu i zapewnić odpowiednie leczenie podtrzymujące⁸¹

  Czynność nerek

  Zaburzenia czynności nerek są istotnym powikłaniem terapii sunitynibem:

  • Obserwowano przypadki zaburzenia czynności nerek, niewydolności nerek i (lub) ostrej niewydolności nerek, które w niektórych przypadkach kończyły się zgonem⁸²

  Czynniki ryzyka zaburzeń czynności nerek u pacjentów otrzymujących sunitynib:

  • Podeszły wiek⁸³
  • Cukrzyca⁸⁴
  • Współistniejące zaburzenia czynności nerek⁸⁵
  • Niewydolność serca⁸⁶
  • Nadciśnienie tętnicze⁸⁷
  • Sepsa⁸⁸
  • Odwodnienie i (lub) hipowolemia⁸⁹
  • Rabdomioliza⁹⁰

  Bezpieczeństwo stosowania sunitynibu u pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim białkomoczem nie zostało odpowiednio zbadane⁹¹

  Opisywano przypadki białkomoczu oraz rzadkie przypadki zespołu nerczycowego. Zaleca się przeprowadzenie badania moczu na początku leczenia oraz monitorowanie pacjentów w kierunku wystąpienia lub nasilenia białkomoczu⁹²

  U pacjentów z zespołem nerczycowym należy przerwać stosowanie sunitynibu⁹³

  Przetoka

  W przypadku tworzenia się przetok, leczenie sunitynibem powinno zostać przerwane⁹⁴

  Dostępna jest ograniczona ilość informacji dotyczących kontynuacji stosowania sunitynibu u pacjentów z przetokami⁹⁵

  Nieprawidłowy proces gojenia się ran

  Podczas leczenia sunitynibem opisywano przypadki nieprawidłowego procesu gojenia się ran⁹⁶

  Zalecenia dotyczące stosowania sunitynibu w kontekście zabiegów chirurgicznych:

  • U pacjentów poddawanych dużym zabiegom chirurgicznym zaleca się, jako środek ostrożności, czasowe przerwanie leczenia sunitynibem⁹⁷
  • Decyzja o ponownym rozpoczęciu stosowania sunitynibu po dużych interwencjach chirurgicznych powinna być podejmowana w oparciu o kliniczną ocenę rekonwalescencji po zabiegu⁹⁸

  Martwica kości szczęki i (lub) żuchwy (ONJ)

  Zgłaszano przypadki martwicy kości szczęki/żuchwy u pacjentów leczonych sunitynibem⁹⁹

  Czynniki zwiększające ryzyko ONJ:

  • Wcześniejsze lub jednoczesne stosowanie dożylnych bisfosfonianów¹⁰⁰
  • Inwazyjne procedury dentystyczne¹⁰¹

  Zalecenia profilaktyczne:

  • Przed rozpoczęciem stosowania sunitynibu należy rozważyć przeprowadzenie badania stomatologicznego i wdrożyć odpowiednie działania zapobiegawcze¹⁰²
  • U pacjentów przyjmujących wcześniej lub stosujących obecnie bisfosfoniany dożylnie, w miarę możliwości należy unikać inwazyjnych procedur dentystycznych¹⁰³

  Nadwrażliwość i (lub) obrzęk naczynioruchowy

  W przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego spowodowanego nadwrażliwością, stosowanie sunitynibu powinno zostać przerwane, a pacjenci powinni zostać objęci standardową opieką medyczną¹⁰⁴

  Napady drgawkowe

  W badaniach klinicznych sunitynibu oraz w ramach nadzoru po wprowadzeniu go do obrotu zgłaszano występowanie drgawek¹⁰⁵

  U pacjentów z drgawkami i objawami wskazującymi na obecność zespołu odwracalnej tylnej leukoencefalopatii (RPLS), takimi jak:

  • Nadciśnienie¹⁰⁶
  • Ból głowy¹⁰⁷
  • Zmniejszona czujność¹⁰⁸
  • Zmiany psychiczne¹⁰⁹
  • Utrata wzroku, w tym ślepota korowa¹¹⁰

  Należy kontrolować występujące zaburzenia poprzez zastosowanie właściwego leczenia, w tym farmakologicznej kontroli nadciśnienia¹¹¹

  Zaleca się tymczasowe przerwanie stosowania sunitynibu. Po ustąpieniu objawów lekarz prowadzący może podjąć decyzję o kontynuacji leczenia¹¹²

  Zespół ostrego rozpadu guza

  W badaniach klinicznych oraz w ramach nadzoru po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów leczonych sunitynibem rzadko obserwowano przypadki zespołu ostrego rozpadu guza; niektóre z nich prowadziły do zgonu¹¹³

  Czynniki ryzyka zespołu ostrego rozpadu guza:

  • Duża wielkość guza¹¹⁴
  • Przewlekła niewydolność nerek w wywiadzie¹¹⁵
  • Skąpomocz¹¹⁶
  • Odwodnienie¹¹⁷
  • Niedociśnienie tętnicze¹¹⁸
  • Kwaśny odczyn moczu¹¹⁹

  Pacjentów z czynnikami ryzyka należy ściśle obserwować i podjąć leczenie w razie wystąpienia wskazań klinicznych. Należy rozważyć zastosowanie nawodnienia pacjenta jako profilaktyki¹²⁰

  Zakażenia

  Zgłaszano ciężkie zakażenia z neutropenią lub bez neutropenii, w tym niektóre zakończone zgonem¹²¹

  Zgłaszano nieliczne przypadki martwiczego zapalenia powięzi, w tym krocza, czasami prowadzące do zgonu¹²²

  U pacjentów, u których wystąpi martwicze zapalenie powięzi, należy przerwać stosowanie sunitynibu i niezwłocznie wdrożyć odpowiednie leczenie¹²³

  Hipoglikemia

  Podczas leczenia sunitynibem zgłaszano zmniejszenie stężenia glukozy we krwi, w niektórych przypadkach klinicznie objawowe i wymagające hospitalizacji z powodu utraty przytomności¹²⁴

  W przypadku objawowej hipoglikemii należy tymczasowo przerwać podawanie sunitynibu¹²⁵

  U pacjentów z cukrzycą należy regularnie sprawdzać stężenie glukozy we krwi w celu oceny, czy konieczne jest dostosowanie dawki leku przeciwcukrzycowego, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia hipoglikemii¹²⁶

  Encefalopatia hiperamonemiczna

  Podczas stosowania sunitynibu obserwowano encefalopatię hiperamonemiczną¹²⁷

  U pacjentów, u których wystąpi niewyjaśniona ospałość lub zmiany stanu psychicznego, należy oznaczyć stężenie amoniaku i wdrożyć odpowiednie postępowanie kliniczne¹²⁸

  Zawartość sodu

  Sunitinib G.L. Pharma zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”¹²⁹

  Kolejne rozdziały

  Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
  
  Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  • Dawkowanie i sposób podawania
  • Działania niepożądane
  • Interakcje leku
  • Profil bezpieczeństwa leku
  • Przeciwwskazania
  • Przedawkowanie
  • Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
  • Skład i postać leku
  • Specjalne ostrzeżenia
  • Właściwości farmakodynamiczne
  • Właściwości farmakokinetyczne
  • Wpływ na płodność, ciążę i laktację
  • Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
  • Wskazania do stosowania