Interakcje leku
Solitombo 6 mg + 0,4 mg

Interakcje leku Solitombo z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Solitombo, zawierający 6 mg solifenacyny bursztynianu i 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku, podlega licznym interakcjom z innymi produktami leczniczymi ze względu na swój złożony skład. Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z innymi substancjami, zwłaszcza wpływającymi na układ enzymatyczny cytochromu P450.¹

Interakcje z lekami cholinergicznymi

Produkty lecznicze o właściwościach cholinolitycznych mogą nasilać zarówno działanie terapeutyczne, jak i działania niepożądane Solitombo. Po zakończeniu terapii tym lekiem wskazane jest zachowanie około jednotygodniowej przerwy przed rozpoczęciem leczenia innym lekiem antycholinergicznym. Warto również zauważyć, że skuteczność terapeutyczna solifenacyny może ulec osłabieniu przy jednoczesnym stosowaniu z agonistami receptorów cholinergicznych.²

Interakcje z inhibitorami CYP3A4 i CYP2D6

Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z inhibitorami enzymów cytochromu P450, zwłaszcza izoenzymów CYP3A4 i CYP2D6, które uczestniczą w metabolizmie obu składników leku Solitombo.³

Silne inhibitory CYP3A4 (jak ketokonazol, rytonawir, nelfinawir, itrakonazol) mogą znacząco zwiększać ekspozycję na oba składniki Solitombo. Badania wykazały, że ketokonazol w dawce 200 mg/dobę powodował 1,4- i 2,0-krotny wzrost stężenia Cmax i AUC solifenacyny, a przy dawce 400 mg/dobę – 1,5- i 2,8-krotne zwiększenie tych parametrów. W przypadku tamsulosyny, jednoczesne podawanie z ketokonazolem (400 mg/dobę) powodowało 2,2- i 2,8-krotne zwiększenie Cmax i AUC. Z tego powodu nie zaleca się stosowania leku Solitombo jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A4, szczególnie u pacjentów z fenotypowo uwarunkowanym zaburzeniem metabolizmu przy udziale CYP2D6 lub u pacjentów przyjmujących inhibitory CYP2D6.⁴

Umiarkowanie silne inhibitory CYP3A4, takie jak werapamil, również mogą wpływać na farmakokinetykę Solitombo. Jednoczesne podawanie werapamilu z solifenacyną i tamsulosyną powodowało około 2,2-krotne zwiększenie Cmax i AUC tamsulosyny oraz około 1,6-krotne zwiększenie tych parametrów dla solifenacyny. Podczas stosowania Solitombo z umiarkowanie silnymi inhibitorami CYP3A4 należy zachować ostrożność.⁵

Słabe inhibitory CYP3A4, takie jak cymetydyna, mają mniejszy wpływ na farmakokinetykę – jednoczesne podawanie cymetydyny (400 mg co 6 godzin) z tamsulosyną powodowało 1,44-krotne zwiększenie AUC tamsulosyny, podczas gdy Cmax nie zmieniało się w sposób istotny. Solitombo może być stosowany jednocześnie ze słabymi inhibitorami CYP3A4.⁶

Inhibitory CYP2D6, jak paroksetyna (20 mg/dobę), powodowały 1,3- i 1,6-krotne zwiększenie odpowiednio Cmax i AUC tamsulosyny. Solitombo może być stosowany jednocześnie z inhibitorami CYP2D6.⁷

Interakcje z induktorami enzymatycznymi

Chociaż nie przeprowadzono konkretnych badań dotyczących wpływu induktorów enzymatycznych na farmakokinetykę solifenacyny i tamsulosyny, należy mieć na uwadze, że induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna) mogą zmniejszać stężenie obu składników Solitombo w osoczu, co potencjalnie może wpływać na skuteczność terapeutyczną leku.⁸

Inne interakcje solifenacyny

Solifenacyna może zmniejszać działanie leków stymulujących motorykę przewodu pokarmowego, takich jak metoklopramid i cyzapryd, co należy uwzględnić w planowaniu terapii.⁹

Badania in vitro wykazały, że w stężeniach terapeutycznych solifenacyna nie hamuje działania enzymów cytochromu P450: CYP1A1/2, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 lub 3A4. Dlatego nie należy się spodziewać interakcji pomiędzy solifenacyną a lekami metabolizowanymi przez te enzymy.¹⁰

Solifenacyna nie wpływa na farmakokinetykę R-warfaryny ani S-warfaryny, ani na ich wpływ na czas protrombinowy. Nie wykazano również wpływu solifenacyny na farmakokinetykę digoksyny, co jest istotną informacją przy stosowaniu Solitombo u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe czy preparaty naparstnicy.¹¹

Inne interakcje tamsulosyny

Jednoczesne stosowanie tamsulosyny z antagonistami receptorów adrenergicznych typu alfa może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego krwi.¹²

W badaniach in vitro stwierdzono, że diazepam, propranolol, trichlormetiazyd, chlormadynon, amitryptylina, diklofenak, glibenklamid, symwastatyna i warfaryna nie wpływają na stężenie wolnej frakcji tamsulosyny w ludzkim osoczu. Tamsulosyna również nie wpływa na stężenie wolnej frakcji diazepamu, propranololu, trichlormetiazydu i chlormadynonu. Należy jednak zauważyć, że diklofenak i warfaryna mogą zwiększać wydalanie tamsulosyny z organizmu.¹³

Jednoczesne stosowanie tamsulosyny z furosemidem powoduje zmniejszenie stężenia tamsulosyny w osoczu, jednak dopóki stężenie utrzymuje się w granicach normy, dopuszcza się ich jednoczesne stosowanie.¹⁴

Podobnie jak w przypadku solifenacyny, badania in vitro wykazały, że tamsulosyna w stężeniach terapeutycznych nie hamuje działania cytochromu P450: CYP1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 lub 3A4. Nie obserwowano również interakcji w przypadku jednoczesnego podawania tamsulosyny z atenololem, enalaprylem ani teofiliną.¹⁵

Interakcje leku Solitombo z alkoholem

Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego Solitombo nie ma bezpośrednich danych dotyczących interakcji z alkoholem, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego spożywania alkoholu z tym lekiem z kilku powodów:¹⁶

• Potencjalne nasilenie działania hipotensyjnego – tamsulosyna wykazuje działanie hipotensyjne, które może być nasilone przez alkohol prowadząc do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego
• Zwiększone ryzyko działań niepożądanych – alkohol może nasilać działania niepożądane solifenacyny, takie jak suchość w jamie ustnej czy senność
• Wpływ na metabolizm wątrobowy – alkohol może wpływać na aktywność enzymów cytochromu P450, które metabolizują składniki leku Solitombo

Z uwagi na powyższe, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia produktem Solitombo lub co najmniej ograniczenie jego spożycia do minimum.

Tabela interakcji leku Solitombo