Właściwości farmakokinetyczne metronidazolu w postaci żelu

Produkt leczniczy Rozetic zawierający metronidazol w stężeniu 7,5 mg/g w postaci żelu charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie kliniczne. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę parametrów farmakokinetycznych, w tym wchłaniania i dystrybucji substancji czynnej po aplikacji miejscowej, w porównaniu do podania doustnego.¹

Wchłanianie metronidazolu po aplikacji miejscowej

Po nałożeniu na skórę twarzy zdrowym osobom 1 g preparatu Rozetic w postaci żelu zawierającego 7,5 mg metronidazolu (0,75%), średnie stężenie metronidazolu w surowicy krwi osiągnęło wartość 32,9 ng/ml, z zakresem od 14,8 do 54,4 ng/ml. Jest to wartość znacząco niższa w porównaniu z parametrami farmakokinetycznymi obserwowanymi po podaniu doustnym.²

Przeprowadzone badania jednoznacznie wskazują, że stężenie osiągane po aplikacji miejscowej jest około 100-krotnie niższe od średniego stężenia metronidazolu w surowicy krwi oznaczonego u tych samych osób po podaniu pojedynczej dawki 250 mg metronidazolu doustnie, gdzie średnie Cmax wynosiło 7428 ng/ml (zakres od 4270 do 13970 ng/ml).³

Dystrybucja metronidazolu i jego metabolitów

Istotnym aspektem oceny właściwości farmakokinetycznych metronidazolu jest analiza jego głównego metabolitu – 2-hydroksymetylometronidazolu. Po podaniu doustnym 250 mg metronidazolu, maksymalne stężenie tego metabolitu (Cmax) wynosiło od 626 ng/ml do 1788 ng/ml, przy czym najwyższe wartości obserwowano między 4 a 12 godziną po podaniu.⁴

W przypadku miejscowej aplikacji produktu Rozetic w postaci żelu zawierającego 0,75% metronidazolu, średnie stężenia hydroksymetabolitu w surowicy krwi utrzymywały się na poziomie poniżej zakresu oznaczeń metody analitycznej (˂ 9,5 ng/ml) w większości punktów czasowych, osiągając maksymalnie Cmax na poziomie 17,5 ng/ml.⁵

Ekspozycja ogólnoustrojowa

Całkowita ekspozycja ogólnoustrojowa wyrażona jako pole pod krzywą stężenia w funkcji czasu (AUC) po miejscowym zastosowaniu 1 g produktu leczniczego w postaci żelu zawierającego 0,75% metronidazolu wyniosła zaledwie 1,36% wartości pola pod krzywą po zastosowaniu pojedynczej doustnej dawki 250 mg metronidazolu. W wartościach bezwzględnych, średnie AUC dla aplikacji miejscowej wynosiło około 912,7 ng/h/ml, podczas gdy dla podania doustnego osiągało wartość około 67107 ng/h/ml.⁶

Porównanie parametrów farmakokinetycznych metronidazolu po podaniu miejscowym i doustnym

Powyższe dane farmakoinetyczne jednoznacznie wskazują na znacząco mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową przy stosowaniu metronidazolu w postaci żelu do aplikacji miejscowej w porównaniu z podaniem doustnym. Zarówno maksymalne stężenia substancji czynnej, jak i jej głównego metabolitu oraz całkowita ekspozycja wyrażona wskaźnikiem AUC są wielokrotnie niższe po aplikacji miejscowej, co może przekładać się na lepszy profil bezpieczeństwa przy zachowaniu efektywności klinicznej w miejscu aplikacji.⁷