2-hydroksymetylometronidazol
2-hydroksymetylometronidazol jest głównym metabolitem metronidazolu, leku przeciwbakteryjnego i przeciwpierwotniakowego szeroko stosowanego w medycynie. Powstaje w wyniku hydroksylacji grupy metylowej metronidazolu w pozycji 2, co zachodzi głównie w wątrobie pod wpływem enzymów cytochromu P450.
Metabolit ten wykazuje działanie przeciwbakteryjne, choć jest ono słabsze niż w przypadku związku macierzystego. 2-hydroksymetylometronidazol posiada około 30-65% aktywności przeciwdrobnoustrojowej metronidazolu wobec bakterii beztlenowych i niektórych pierwotniaków. Ma to znaczenie kliniczne, ponieważ przedłuża działanie terapeutyczne po podaniu metronidazolu.
W badaniach farmakokinetycznych wykazano, że okres półtrwania 2-hydroksymetylometronidazolu jest dłuższy niż metronidazolu i wynosi około 12-14 godzin (w porównaniu do 8 godzin dla związku macierzystego). Metabolit ten jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z niewydolnością nerek może dochodzić do jego kumulacji, co należy uwzględnić podczas ustalania dawkowania metronidazolu.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Produkt leczniczy Rozetic w postaci żelu zawierający metronidazol w stężeniu 7,5 mg/g (0,75%) wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne po miejscowej aplikacji na skórę twarzy. Po zastosowaniu 1 g żelu u zdrowych osób średnie stężenie metronidazolu w surowicy wyniosło 32,9 ng/ml (zakres 14,8-54,4 ng/ml), co stanowi około 0,44% wartości Cmax po podaniu doustnym pojedynczej dawki 250 mg (7428 ng/ml, zakres 4270-13970 ng/ml). Stężenia głównego metabolitu 2-hydroksymetylometronidazolu po aplikacji miejscowej były minimalne, często poniżej granicy oznaczalności (<9,5 ng/ml), z maksymalnym Cmax na poziomie 17,5 ng/ml, podczas gdy po podaniu doustnym wynosiły od 626 do 1788 ng/ml. Całkowita ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC) po miejscowym zastosowaniu wyniosła 912,7 ng·h/ml, co stanowi jedynie 1,36% wartości AUC po podaniu doustnym (67107 ng·h/ml).
2-hydroksymetylometronidazol, aplikacja miejscowa, Cmax metabolitu, dystrybucja leku, ekspozycja ogólnoustrojowa, metabolit, parametry farmakokinetyczne, podanie doustne, pole pod krzywą stężenia, profil bezpieczeństwa, Rozetic, stężenie metronidazolu, stężenie substancji czynnej -
Leksykon leków
Farmakokinetyczne badania produktu leczniczego Rozex, emulsji na skórę zawierającej metronidazol 7,5 mg/g, wykazały minimalne wchłanianie substancji czynnej do krwiobiegu po miejscowej aplikacji 1 g emulsji na skórę twarzy. Średnie stężenie metronidazolu w surowicy wyniosło 34,4 ng/ml (zakres 19,7-63,8 ng/ml), co stanowi mniej niż 0,5% wartości Cmax po podaniu doustnym 250 mg (7428 ng/ml, zakres 4270-13970 ng/ml). Parametry czasowe wskazały na istotnie dłuższy Tlag i Tmax po aplikacji miejscowej, z Tmax opóźnionym o 7-8 godzin (95% CI: 3,6-12,1 h), co świadczy o wolniejszym wchłanianiu przez skórę. Metabolit 2-hydroksymetylometronidazol osiągał po miejscowym zastosowaniu maksymalne stężenie 17,3 ng/ml, znacznie niższe niż po podaniu doustnym (626-1788 ng/ml). Ekspozycja układowa (AUC) po aplikacji miejscowej wyniosła 971,1 ng·h/ml, co stanowi 1,4% wartości AUC po podaniu doustnym (67107 ng·h/ml).
2-hydroksymetylometronidazol, aplikacja miejscowa, AUC, Cmax, dystrybucja leku, ekspozycja układowa, emulsja na skórę, farmakokinetyka, granica oznaczalności, metabolit hydroksylowy, metabolizm metronidazolu, metronidazol, stężenie w surowicy krwi, Tmax, wchłanianie substancji czynnej
