Właściwości farmakokinetyczne
Regulon 0,03 mg + 0,15 mg
Produkt leczniczy Regulon zawiera 30 µg etynyloestradiolu oraz 150 µg dezogestrelu, które charakteryzują się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi. Dezogestrel jest szybko wchłaniany i przekształcany do aktywnego metabolitu etonogestrelu, osiągającego maksymalne stężenie w osoczu po 1,5 godziny, z biodostępnością 62-81%. Etonogestrel wiąże się głównie z albuminami i SHBG (40-70%), przy czym tylko 2-4% pozostaje w formie wolnej. Etynyloestradiol indukuje wzrost stężenia SHBG, co wpływa na dystrybucję etonogestrelu. Objętość dystrybucji dezogestrelu wynosi 1,5 l/kg, a klirens osocza około 2 ml/min/kg. Eliminacja etonogestrelu przebiega dwufazowo z okresem półtrwania około 30 godzin, a metabolity wydalane są w stosunku 60% z moczem i 40% z żółcią. Stan stacjonarny etonogestrelu osiągany jest w drugiej połowie cyklu stosowania, z dwukrotnie do trzykrotnie wyższymi stężeniami w surowicy.
- Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego Regulon
- Farmakokinetyka dezogestrelu
- Wchłanianie dezogestrelu
- Dystrybucja dezogestrelu
- Metabolizm dezogestrelu
- Eliminacja dezogestrelu
- Stan stacjonarny dezogestrelu
- Farmakokinetyka etynyloestradiolu
- Wchłanianie etynyloestradiolu
- Dystrybucja etynyloestradiolu
- Metabolizm etynyloestradiolu
- Eliminacja etynyloestradiolu
- Stan stacjonarny etynyloestradiolu
- Porównanie parametrów farmakokinetycznych składników produktu Regulon
Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego Regulon
Produkt leczniczy Regulon, zawierający 30 mikrogramów etynyloestradiolu i 150 mikrogramów dezogestrelu w postaci tabletek powlekanych, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi dla obu substancji czynnych. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę procesów farmakokinetycznych dezogestrelu oraz etynyloestradiolu.1
Farmakokinetyka dezogestrelu
Wchłanianie dezogestrelu
Po podaniu doustnym produktu Regulon, dezogestrel ulega szybkiemu wchłanianiu z przewodu pokarmowego, po czym następuje jego przekształcenie do aktywnego metabolitu – 3-keto-dezogestrelu (etonogestrelu). Maksymalne stężenie w osoczu krwi osiągane jest stosunkowo szybko – już po 1,5 godziny od momentu przyjęcia leku. Badania biodostępności wykazały, że całkowita biodostępność aktywnego metabolitu dezogestrelu wynosi od 62% do 81%.2
Dystrybucja dezogestrelu
Etonogestrel (aktywny metabolit dezogestrelu) w krwiobiegu wiąże się z białkami osocza: albuminami oraz globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG). Tylko niewielka część leku – od 2% do 4% całkowitego stężenia – pozostaje w formie niezwiązanej, natomiast znacząca frakcja (40-70%) wiąże się specyficznie z SHBG. Warto podkreślić, że etynyloestradiol, druga substancja czynna obecna w produkcie Regulon, indukuje zwiększenie stężenia SHBG w osoczu, co wpływa na dystrybucję dezogestrelu między poszczególnymi frakcjami białkowymi – zwiększa się frakcja związana z SHBG, a zmniejsza frakcja związana z albuminami. Objętość dystrybucji dezogestrelu wynosi 1,5 l/kg masy ciała.3
Metabolizm dezogestrelu
Etonogestrel podlega intensywnym przemianom metabolicznym charakterystycznym dla związków steroidowych. Procesy te zachodzą całkowicie, przekształcając substancję w metabolity. Klirens osocza dla etonogestrelu wynosi około 2 ml/min/kg masy ciała. W badaniach farmakokinetycznych nie stwierdzono żadnych istotnych interakcji metabolicznych pomiędzy etonogestrelem a jednocześnie podawanym etynyloestradiolem.4
Eliminacja dezogestrelu
Eliminacja etonogestrelu z osocza przebiega dwufazowo. Końcowa faza eliminacji charakteryzuje się okresem półtrwania wynoszącym około 30 godzin. Dezogestrel i jego metabolity są wydalane zarówno przez nerki (z moczem), jak i przez wątrobę (z żółcią) w stosunku 6:4, co oznacza, że 60% metabolitów jest wydalanych z moczem, a 40% z żółcią.5
Stan stacjonarny dezogestrelu
Na farmakokinetykę etonogestrelu znaczący wpływ ma stężenie SHBG w osoczu, które pod wpływem etynyloestradiolu ulega trzykrotnemu zwiększeniu. Kolejne podania produktu Regulon powodują stopniowe zwiększanie stężenia etonogestrelu w surowicy krwi, osiągając dwu do trzykrotnie wyższe wartości. Stan stacjonarny jest osiągany w drugiej połowie cyklu stosowania preparatu.6
Farmakokinetyka etynyloestradiolu
Wchłanianie etynyloestradiolu
Po doustnym podaniu, etynyloestradiol ulega szybkiemu i całkowitemu wchłanianiu z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane w czasie od 1 do 2 godzin po przyjęciu produktu. Biodostępność całkowita etynyloestradiolu wynosi około 60%, co wynika z przedsystemowego sprzęgania oraz efektu pierwszego przejścia, którym podlega ta substancja.7
Dystrybucja etynyloestradiolu
Etynyloestradiol w znacznym stopniu wiąże się z albuminami osocza poprzez wiązanie niespecyficzne (około 98,5% całkowitej ilości leku). Ponadto, etynyloestradiol powoduje zwiększenie stężenia globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG) w osoczu. Objętość dystrybucji etynyloestradiolu wynosi 5 l/kg masy ciała, co wskazuje na dobre rozprowadzenie leku w organizmie.8
Metabolizm etynyloestradiolu
Metabolizm etynyloestradiolu jest złożony i obejmuje wiele szlaków enzymatycznych. Badania in vitro wykazały, że etynyloestradiol jest:
- odwracalnym inhibitorem enzymów CYP2C19, CYP1A1 oraz CYP1A2
- nieodwracalnym inhibitorem (mechanizm zależny od mechanizmu reakcji) enzymów CYP3A4/5, CYP2C8 oraz CYP2J2
Etynyloestradiol podlega przedsystemowemu sprzęganiu zarówno w jelicie cienkim, jak i w wątrobie. Głównym szlakiem metabolicznym jest hydroksylacja aromatyczna, w wyniku której powstają liczne metabolity – pochodne hydroksylowe i metylowe. Metabolity te występują w organizmie w formie wolnej lub związanej z glukuronidami i siarczanami. Klirens osocza dla etynyloestradiolu wynosi około 5 ml/min/kg masy ciała.9
Eliminacja etynyloestradiolu
Eliminacja etynyloestradiolu z osocza, podobnie jak w przypadku dezogestrelu, przebiega dwufazowo. W fazie końcowej okres półtrwania wynosi około 24 godzin. Należy podkreślić, że etynyloestradiol w formie niezmienionej (bez przemian metabolicznych) nie jest wydalany z organizmu. Jego metabolity są wydalane z moczem i żółcią w stosunku 4:6 (40% z moczem, 60% z żółcią). Okres półtrwania wydalania metabolitów etynyloestradiolu wynosi około 1 doby.10
Stan stacjonarny etynyloestradiolu
Etynyloestradiol osiąga stężenie w stanie stacjonarnym po 3-4 dobach regularnego przyjmowania produktu Regulon. W stanie stacjonarnym stężenie etynyloestradiolu w osoczu jest o 30-40% wyższe w porównaniu z wartościami osiąganymi po podaniu pojedynczej dawki.11
Porównanie parametrów farmakokinetycznych składników produktu Regulon
| Parametr farmakokinetyczny | Dezogestrel (Etonogestrel) | Etynyloestradiol |
|---|---|---|
| Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia | 1,5 godziny | 1-2 godziny |
| Biodostępność | 62-81% | około 60% |
| Wiązanie z białkami osocza | 96-98% (2-4% w formie niezwiązanej) | około 98,5% (głównie z albuminami) |
| Objętość dystrybucji | 1,5 l/kg mc. | 5 l/kg mc. |
| Klirens osocza | około 2 ml/min/kg mc. | około 5 ml/min/kg mc. |
| Okres półtrwania (faza końcowa) | około 30 godzin | około 24 godziny |
| Droga eliminacji (mocz:żółć) | 6:4 | 4:6 |
| Czas osiągnięcia stanu stacjonarnego | druga połowa cyklu podawania | 3-4 doby |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania