Interakcje leku
Ramizek Plus 5 mg + 5 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Ramizek Plus (ramipryl + bisoprolol) może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne. Wynika to z mechanizmu działania obu substancji czynnych – ramiprylu (inhibitor ACE) oraz bisoprololu (selektywny beta-adrenolityk), które wpływają na różne układy fizjologiczne¹.

Interakcje związane z ramiprylową składową leku

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu prowadzi do zwiększonej częstości występowania działań niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (włącznie z ostrą niewydolnością nerek)².

Sakubitryl/walsartan – jednoczesne stosowanie z inhibitorami ACE jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Leczenie ramiprylem nie można rozpoczynać przed upływem 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki sakubitrylu/walsartanu. Podobnie, leczenia sakubitrylem/walsartanem nie wolno rozpoczynać przed upływem 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki ramiprylu³.

Procedury pozaustrojowe prowadzące do kontaktu krwi z powierzchniami o ładunku ujemnym (np. dializa lub hemofiltracja z zastosowaniem niektórych błon wysokoprzepływowych oraz afereza lipoprotein o małej gęstości) mogą prowadzić do zwiększonego ryzyka ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. W przypadku konieczności wykonania takich procedur należy rozważyć użycie innego typu błony dializacyjnej lub leku przeciwnadciśnieniowego z innej grupy⁴.

Leki wpływające na stężenie potasu: Stosowanie ramiprylu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (np. spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementami potasu lub zamiennikami soli kuchennej zawierającymi potas może prowadzić do znacznego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Podobne ryzyko występuje przy jednoczesnym stosowaniu z trimetoprimem i ko-trimoksazolem (trimetoprym/sulfametoksazol). Z tego względu nie zaleca się jednoczesnego stosowania ramiprylu z wyżej wymienionymi lekami, a jeśli jest to konieczne, należy regularnie kontrolować stężenie potasu w surowicy⁵.

Cyklosporyna i heparyna – podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami ACE mogą powodować hiperkaliemię, dlatego zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy⁶.

Sole litu – inhibitory ACE mogą zmniejszać wydalanie litu, co zwiększa ryzyko toksyczności, dlatego konieczne jest monitorowanie stężenia litu⁷.

Racekadotryl, inhibitory mTOR i wildagliptyna – jednoczesne stosowanie z inhibitorami ACE może zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego⁸.

Interakcje związane z bisoprolową składową leku

Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid) mogą zwiększać wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz nasilać działanie inotropowe ujemne⁹.

Antagoniści wapnia typu werapamilu i w mniejszym stopniu diltiazemu – mogą wywierać negatywny wpływ na kurczliwość mięśnia sercowego i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Dożylne podanie werapamilu pacjentom leczonym beta-adrenolitykami może prowadzić do głębokiego niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego¹⁰.

Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (np. felodypina, amlodypina) mogą zwiększać ryzyko niedociśnienia oraz pogorszenia czynności skurczowej komór serca u pacjentów z niewydolnością serca¹¹.

Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron) mogą zwiększać wpływ na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego¹².

Leki parasympatykomimetyczne mogą wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego i zwiększać ryzyko wystąpienia bradykardii¹³.

Beta-adrenolityki stosowane miejscowo (np. w kroplach do oczu w leczeniu jaskry) mogą nasilać ogólnoustrojowe działanie bisoprololu¹⁴.

Glikozydy naparstnicy – jednoczesne stosowanie może powodować zwolnienie częstości akcji serca i wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego¹⁵.

Meflochina może zwiększać ryzyko wystąpienia bradykardii¹⁶.

Inhibitory monoaminooksydazy (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B) mogą nasilać działanie hipotensyjne beta-adrenolityków, ale również zwiększać ryzyko przełomu nadciśnieniowego¹⁷.

Interakcje wspólne dla obu składowych leku

Leki przeciwnadciśnieniowe i inne substancje obniżające ciśnienie krwi – można spodziewać się nasilenia ryzyka niedociśnienia¹⁸.

Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (np. klonidyna, metyldopa, moksonidyna, rilmenidyna) mogą nasilać niewydolność serca poprzez zmniejszenie napięcia współczulnego (zmniejszenie częstości akcji serca i pojemności minutowej serca, rozszerzenie naczyń). Nagłe odstawienie tych leków, zwłaszcza przed zmniejszeniem dawki beta-adrenolityku, może zwiększyć ryzyko nadciśnienia „z odbicia”¹⁹.

Sympatykomimetyki – beta-sympatykomimetyki (np. izoprenalina, dobutamina) stosowane jednocześnie z bisoprololem mogą osłabiać działanie obu leków. Sympatykomimetyki pobudzające zarówno receptory beta-, jak i alfa-adrenergiczne (np. norepinefryna, epinefryna) mogą ujawniać działanie zwężające naczynia, prowadząc do zwiększenia ciśnienia tętniczego i zaostrzenia chromania przestankowego²⁰.

Leki przeciwcukrzycowe (włącznie z insuliną) – jednoczesne podawanie może nasilać działanie hipoglikemizujące z ryzykiem hipoglikemii. Bisoprolol może dodatkowo maskować objawy hipoglikemii (tachykardia, drżenie). Zaleca się kontrolowanie stężenia glukozy we krwi²¹.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i kwas acetylosalicylowy – mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie produktu Ramizek Plus. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i NLPZ może prowadzić do pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu we krwi. Pacjenci, szczególnie w podeszłym wieku, powinni być odpowiednio nawodnieni, a czynność nerek należy monitorować²².

Leki psychotropowe – trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne oraz leki znieczulające stosowane jednocześnie z inhibitorami ACE mogą powodować dalsze obniżenie ciśnienia tętniczego. Jednoczesne podawanie bisoprololu z lekami znieczulającymi może prowadzić do zmniejszenia odruchowej tachykardii i zwiększenia ryzyka niedociśnienia²³.

Interakcje z alkoholem

Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego Ramizek Plus nie ma bezpośrednich informacji o interakcji z alkoholem, należy wziąć pod uwagę, że alkohol może:

• Nasilać działanie hipotensyjne (obniżające ciśnienie tętnicze) leku poprzez własne działanie rozszerzające naczynia krwionośne
• Zwiększać ryzyko objawów niedociśnienia ortostatycznego (spadek ciśnienia przy zmianie pozycji ciała)
• Potęgować działanie sedatywne niektórych leków stosowanych równocześnie z Ramizek Plus
• Osłabiać skuteczność leczenia nadciśnienia tętniczego

Z powyższych względów zaleca się zachowanie ostrożności podczas spożywania alkoholu w trakcie terapii produktem Ramizek Plus. W przypadku pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca lub innymi chorobami układu sercowo-naczyniowego, wskazane może być znaczne ograniczenie lub całkowite unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia.

Tabela interakcji