Właściwości farmakokinetyczne
Probella 2 mg

Właściwości farmakokinetyczne dienogestu

Dienogest jest substancją czynną o dobrze określonym profilu farmakokinetycznym, stosowaną w dawce 2 mg w produkcie leczniczym Probella. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych tego związku z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji. ¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym dienogest charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie substancji w surowicy (Cmax) wynosi 47 ng/ml i jest osiągane stosunkowo szybko – po około 1,5 godziny od momentu przyjęcia pojedynczej dawki leku. Dostępność biologiczna dienogestu jest bardzo wysoka i wynosi około 91%, co świadczy o niewielkim efekcie pierwszego przejścia. Istotną cechą farmakokinetyki dienogestu jest jej liniowość – parametry farmakokinetyczne zmieniają się proporcjonalnie do podanej dawki w zakresie 1-8 mg. ²

Dystrybucja

Dystrybucja dienogestu w organizmie wykazuje specyficzny profil wiązania z białkami osocza. Substancja ta wiąże się głównie z albuminami surowicy, przy czym nie wykazuje powinowactwa do globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG) ani do globuliny wiążącej kortykosteroidy (CBG). Dystrybucja dienogestu w surowicy przedstawia się następująco:

• 10% całkowitej ilości leku występuje w postaci wolnego steroidu, biologicznie aktywnej frakcji dostępnej dla receptorów
• 90% substancji wiąże się nieswoiście z albuminami

Pozorna objętość dystrybucji (Vd/F) dienogestu wynosi 40 l, co wskazuje na dobrą penetrację tkankową substancji. ³

Metabolizm

Dienogest podlega całkowitemu metabolizmowi w organizmie. Procesy biotransformacji przebiegają znanymi szlakami metabolizmu związków steroidowych, prowadząc głównie do powstawania metabolitów niewykazujących aktywności endokrynologicznej. Głównym enzymem odpowiedzialnym za metabolizm dienogestu jest izoenzym CYP3A4 cytochromu P450, co zostało potwierdzone zarówno w badaniach in vitro, jak i in vivo. Charakterystyczną cechą farmakokinetyki dienogestu jest fakt, że metabolity są wydalane bardzo szybko, w związku z czym w osoczu dominującą frakcją pozostaje niezmieniony dienogest.

Klirens metaboliczny osocza (Cl/F) dla dienogestu wynosi 64 ml/min, co świadczy o sprawnym usuwaniu substancji z krążenia ogólnego. ⁴

Eliminacja

Profil eliminacji dienogestu z surowicy charakteryzuje się dwufazowym przebiegiem. Końcowa faza eliminacji odznacza się stosunkowo długim okresem półtrwania wynoszącym około 9-10 godzin. Dienogest jest wydalany z organizmu w postaci metabolitów, przy czym stosunek wydalania przez nerki do wydalania z kałem wynosi około 3:1 po podaniu doustnym w dawce 0,1 mg/kg masy ciała.

Okres półtrwania wydalania metabolitów dienogestu w moczu wynosi 14 godzin. Po podaniu doustnym około 86% podanej dawki jest eliminowane w ciągu 6 dni, przy czym:

• Większość dawki jest wydalana w ciągu pierwszych 24 godzin
• Główną drogą eliminacji jest wydalanie z moczem

⁵

Parametry farmakokinetyczne w stanie stacjonarnym

Przy regularnym, codziennym przyjmowaniu produktu leczniczego Probella obserwuje się kumulację dienogestu w organizmie. Stężenie leku w surowicy zwiększa się około 1,24-krotnie w porównaniu do pojedynczej dawki, osiągając stan stacjonarny po 4 dniach stosowania. Co istotne, stężenie globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG) nie wpływa na farmakokinetykę dienogestu, co jest konsekwencją braku wiązania substancji z tym białkiem transportowym.

Na podstawie parametrów farmakokinetycznych uzyskanych po podaniu pojedynczej dawki można z dużą dokładnością przewidzieć farmakokinetykę dienogestu po wielokrotnym podaniu produktu Probella. ⁶

Farmakokinetyka w populacjach specjalnych

Należy zauważyć, że dane dotyczące farmakokinetyki dienogestu w produkcie leczniczym Probella w niektórych populacjach pacjentów są ograniczone:

• Nie przeprowadzono szczegółowych badań u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
• Nie przeprowadzono badań u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

Brak tych danych może stanowić istotne ograniczenie przy stosowaniu produktu u pacjentów z wymienionymi zaburzeniami, gdyż nie można wykluczyć odmiennego profilu farmakokinetycznego dienogestu w tych grupach. ⁷

Parametry farmakokinetyczne dienogestu – zestawienie