Przedawkowanie
Pramatis 20 mg

Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej preparatu Pramatis, stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji, choć ciężkie objawy toksyczne są rzadkie przy dawkach do 400-800 mg (20-40-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej 20 mg). Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenie mięśniowe, pobudzenie psychoruchowe, rzadko zespół serotoninowy, drgawki i śpiączkę), układu pokarmowego (nudności, wymioty), sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca) oraz gospodarki wodno-elektrolitowej (hipokaliemia, hiponatremia). Przypadki śmiertelne dotyczą głównie jednoczesnego przedawkowania innych leków.

Przedawkowanie leku Pramatis

Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej preparatu Pramatis, stanowi potencjalnie poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Dane kliniczne dotyczące przedawkowania escytalopramu są jednak ograniczone, a w wielu raportowanych przypadkach obejmują jednoczesne przedawkowanie innych produktów leczniczych.1

Toksyczność escytalopramu

W większości opisanych przypadków przedawkowania escytalopramu, objawy były nieznacznie nasilone lub nie występowały wcale. Przypadki śmiertelne po przedawkowaniu wyłącznie escytalopramu raportowano rzadko, natomiast większość takich incydentów obejmowała jednoczesne przedawkowanie kilku substancji leczniczych.2

Warto zaznaczyć, że sam escytalopram przyjęty w dawkach od 400 do 800 mg (co stanowi 20-40 krotność maksymalnej dawki terapeutycznej 20 mg) zwykle nie powodował ciężkich objawów toksycznych.3

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania escytalopramu dotyczą kilku układów organizmu, z dominującym wpływem na ośrodkowy układ nerwowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy oraz gospodarkę wodno-elektrolitową.4

Układ/narząd Objawy przedawkowania Stopień nasilenia/Uwagi
Ośrodkowy układ nerwowy Zawroty głowy Często występujące, zwykle o umiarkowanym nasileniu
Drżenie mięśniowe Może dotyczyć różnych grup mięśniowych
Pobudzenie psychoruchowe Od łagodnego do znacznego
Zespół serotoninowy Rzadkie przypadki, potencjalnie zagrażające życiu
Drgawki i śpiączka Rzadkie przypadki, poważne powikłanie
Układ pokarmowy Nudności Często występujące
Wymioty Mogą być nasilone, prowadzące do zaburzeń elektrolitowych
Układ sercowo-naczyniowy Niedociśnienie tętnicze Może wymagać interwencji
Tachykardia Zwiększona częstość akcji serca
Wydłużenie odstępu QT Widoczne w EKG, zwiększa ryzyko arytmii
Zaburzenia rytmu serca Potencjalnie zagrażające życiu
Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej Hipokaliemia Obniżone stężenie potasu we krwi
Hiponatremia Obniżone stężenie sodu we krwi

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania escytalopramu nie istnieje swoista odtrutka. Leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący, z uwzględnieniem następujących procedur:5

  1. Zabezpieczenie funkcji życiowych – zapewnienie i utrzymywanie drożności dróg oddechowych, odpowiednia podaż tlenu i wsparcie czynności układu oddechowego.6
  2. Dekontaminacja przewodu pokarmowego – należy rozważyć wykonanie płukania żołądka i podanie węgla aktywnego. Płukanie żołądka powinno zostać przeprowadzone możliwie najszybciej po doustnym przyjęciu leku, co znacząco zwiększa skuteczność tej procedury.7
  3. Monitorowanie parametrów życiowych – zaleca się ciągłe monitorowanie czynności serca i innych istotnych funkcji organizmu.8
  4. Kontrola zapisu EKG – szczególnie wskazana u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka powikłań kardiologicznych, tj.:
    • pacjentów z zastoinową niewydolnością serca
    • pacjentów z bradyarytmią
    • pacjentów przyjmujących leki wydłużające odstęp QT
    • pacjentów z zaburzeniami metabolizmu, w tym z niewydolnością wątroby

    9

  5. Leczenie objawowe i podtrzymujące – dostosowane do indywidualnych objawów i stanu klinicznego pacjenta.10

Szczególne grupy ryzyka w przedawkowaniu

Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z obciążeniami kardiologicznymi oraz zaburzeniami metabolizmu. W tych grupach ryzyko powikłań, zwłaszcza arytmii na skutek wydłużenia odstępu QT, jest znacząco wyższe. Jak wspomniano powyżej, monitoring EKG jest szczególnie istotny u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, bradyarytmią, przyjmujących leki wydłużające odstęp QT oraz z zaburzeniami czynności wątroby.11

U pacjentów z objawami zespołu serotoninowego, który może wystąpić po znacznym przedawkowaniu escytalopramu, konieczne jest natychmiastowe wdrożenie intensywnego leczenia objawowego. Zespół ten jest potencjalnie zagrażającym życiu stanem klinicznym, charakteryzującym się triadą objawów neuropsychiatrycznych, autonomicznych i neuromięśniowych.12

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl