Właściwości farmakokinetyczne
Mestinon 60 mg
Bromek pirydostygminy charakteryzuje się niską i zmienną biodostępnością po podaniu doustnym, wynoszącą od 3,3% u pacjentów z miastenią do maksymalnie 18,9% przy dawkach dobowych 120-370 mg. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po dawce 60 mg wynosi 40-60 μg/ml, osiągane po 1-2 godzinach, a czas działania leku trwa od 3 do 6 godzin. Lek nie wiąże się z białkami osocza, a jego objętość dystrybucji różni się w zależności od stanu klinicznego pacjenta: od 0,53-1,1 l/kg u pacjentów po operacji do 1,76 l/kg u chorych na miastenię. W mleku kobiet karmiących stężenie pirydostygminy wynosi 36% stężenia w osoczu, co przekłada się na bardzo niską ekspozycję niemowląt (około 0,1% dawki matki/kg masy ciała).
Właściwości farmakokinetyczne bromku pirydostygminy (Mestinon)
Bromek pirydostygminy (Mestinon) wykazuje charakterystyczny profil farmakokinetyczny z wieloma parametrami zależnymi od drogi podania oraz stanu klinicznego pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące poszczególnych aspektów farmakokinetyki tego leku.1
Wchłanianie
Bromek pirydostygminy charakteryzuje się stosunkowo słabym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągającym zaledwie 22-25%. Istotną cechą jest znaczna zmienność międzyosobnicza zarówno w tempie, jak i zakresie wchłaniania substancji.2
Badania na zdrowych ochotnikach wykazały, że bezwzględna biodostępność bromku pirydostygminy po podaniu doustnym jest zmienna i zależna od dawki:
- przy dawce dobowej 120 mg – biodostępność wynosi 7,6% (Cmax: 40-80 μg/l, tmax: 3-4 godz.)3
- przy dawce dobowej 120-370 mg – biodostępność wynosi 18,9% (Cmax: 20-100 μg/l, tmax: 1,5-6 godz.)4
- przy dawce dobowej 180-1440 mg – biodostępność wynosi 3-4% (Cmax: 180 μg/l, tmax: 1,5 godz.)5
Uwagę zwraca fakt, że u pacjentów z miastenią bezwzględna biodostępność po podaniu doustnym może ulec dalszemu obniżeniu, osiągając wartość 3,3%.6
Po doustnym podaniu bromku pirydostygminy w postaci tabletek działanie leku pojawia się stosunkowo szybko, bo już po 30-60 minutach. Maksymalny efekt terapeutyczny jest osiągany po 1-2 godzinach, a całkowity czas działania wynosi od 3 do 6 godzin. Po standardowej dawce doustnej 60 mg, maksymalne stężenie w osoczu wynosi 40-60 μg/ml i jest osiągane po 1-2 godzinach od podania.7
Dystrybucja
Bromek pirydostygminy charakteryzuje się brakiem wiązania z białkami osocza, co odróżnia go od wielu innych substancji leczniczych.8 Pozorna objętość dystrybucji po podaniu dożylnym wykazuje zróżnicowanie w zależności od stanu klinicznego pacjenta:
- u osób zdrowych: 1,03-1,43 l/kg9
- u pacjentów z miastenią: 1,76 l/kg10
- u pacjentów po operacji: 0,53-1,1 l/kg11
W kontekście karmienia piersią istotny jest fakt, że stężenie pirydostygminy w mleku kobiet karmiących wynosi 36% w porównaniu do 113% stężenia występującego w osoczu. Przekłada się to na bardzo małą dawkę potencjalnie otrzymywaną przez karmione piersią niemowlę, szacowaną na około 0,1% dawki przyjmowanej przez matkę (w przeliczeniu na kilogram masy ciała).12
Metabolizm
Bromek pirydostygminy cechuje się ograniczonym metabolizmem. Lek ulega hydrolizie za pośrednictwem cholinoesteraz osoczowych. Głównym metabolitem pirydostygminy jest produkt hydrolizy – 3-hydroksy-N-metylo-pirydynium.13
Eliminacja
Pirydostygmina podawana ogólnoustrojowo (dożylnie) jest wydalana głównie przez nerki (75-90%). Eliminacja odbywa się zarówno w postaci niezmienionej, jak i w formie nieaktywnych metabolitów, w stosunku około 4:1.14
Po podaniu doustnym jedynie 5-15% całkowitej podanej dawki jest wydalane przez nerki w postaci niezmienionej. Ta stosunkowo niska wartość jest odzwierciedleniem małego stopnia wchłaniania bromku pirydostygminy z przewodu pokarmowego. Należy podkreślić, że proces eliminacji jest zależny od zastosowanej dawki.15
Klirens osoczowy bromku pirydostygminy charakteryzuje się szybkim tempem, jednak wykazuje zróżnicowanie w zależności od stanu klinicznego pacjenta:
- u osób zdrowych: 0,65 l/godz./kg16
- u pacjentów z miastenią: 0,29-1,0 l/godz./kg17
- u pacjentów po operacji: 0,52-0,98 l/godz./kg18
Okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji również różni się w zależności od drogi podania i populacji pacjentów:
| Droga podania | Grupa pacjentów | Okres półtrwania (godz.) |
|---|---|---|
| Dożylna | Zdrowi ochotnicy | 1,51-1,74 |
| Pacjenci z miastenią | 1,05 | |
| Pacjenci po operacji | 0,38-1,86 | |
| Doustna | Wszystkie grupy | 3-4 |
Powyższe dane wskazują, że po podaniu doustnym okres półtrwania jest wyraźnie dłuższy (3-4 godziny) w porównaniu do podania dożylnego, co może wynikać z przedłużonego wchłaniania leku z przewodu pokarmowego.19
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania