Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zastosowanie lewotyroksyny w terapii wymaga zachowania szczególnej ostrożności oraz przeprowadzenia odpowiedniej diagnostyki pacjenta. Przed rozpoczęciem leczenia hormonami tarczycy lub wykonaniem testu supresyjnego w diagnostyce tarczycy należy wykluczyć lub rozpocząć leczenie współistniejących chorób, takich jak: niewydolność wieńcowa, dławica piersiowa, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, niewydolność przysadki oraz niewydolność nadnerczy. Podobnie konieczne jest wykluczenie lub poddanie leczeniu autonomicznej czynności tarczycy przed włączeniem hormonu tarczycy.¹

Ryzyko zaburzeń psychotycznych

U pacjentów z ryzykiem wystąpienia zaburzeń psychotycznych zaleca się rozpoczynanie terapii lewotyroksyną od małych dawek z ich stopniowym zwiększaniem. Stan pacjenta powinien być dokładnie monitorowany, a w przypadku pojawienia się objawów psychotycznych należy rozważyć modyfikację dawkowania.²

Stosowanie u wcześniaków

Przy rozpoczynaniu leczenia lewotyroksyną u niemowląt przedwcześnie urodzonych z bardzo małą urodzeniową masą ciała konieczne jest monitorowanie parametrów hemodynamicznych ze względu na ryzyko zapaści krążeniowej wynikającej z niedojrzałej czynności nadnerczy.³

Pacjenci z chorobami układu krążenia

U pacjentów z niewydolnością wieńcową, niewydolnością serca lub zaburzeniami rytmu serca przebiegającymi z tachykardią należy bezwzględnie unikać nawet nieznacznej nadczynności tarczycy wywołanej stosowaniem lewotyroksyny. W tych przypadkach wskazane jest częste kontrolowanie stężenia hormonów tarczycy w surowicy.⁴

Wtórna niedoczynność tarczycy

W przypadku zdiagnozowania wtórnej niedoczynności tarczycy konieczne jest ustalenie jej przyczyny przed rozpoczęciem leczenia substytucyjnego lewotyroksyną.⁵

Zaburzenia czynności kory nadnerczy

U pacjentów z zaburzeniami czynności kory nadnerczy należy wdrożyć odpowiednią terapię zastępczą przed rozpoczęciem leczenia lewotyroksyną, aby zapobiec rozwojowi ostrej niewydolności nadnerczy.⁶

Diagnostyka autonomicznej czynności tarczycy

Jeśli istnieje podejrzenie autonomicznej czynności tarczycy, przed rozpoczęciem leczenia lewotyroksyną zaleca się wykonanie testu z TRH (tyreoliberyna) lub scyntygrafii supresyjnej.⁷

Kobiety z osteoporozą po menopauzie

U kobiet po menopauzie z niedoczynnością tarczycy oraz zwiększonym ryzykiem osteoporozy stosujących lewotyroksynę należy prowadzić ścisłą kontrolę parametrów czynności tarczycy, aby nie dopuścić do przekroczenia fizjologicznego stężenia lewotyroksyny w surowicy.⁸

Przeciwwskazania do stosowania lewotyroksyny

Lewotyroksyny nie należy podawać pacjentom w stanie hipertyreozy, z wyjątkiem przypadków, gdy jest stosowana jednocześnie z lekami przeciwtarczycowymi w trakcie leczenia nadczynności tarczycy.⁹

Stosowanie w celu redukcji masy ciała

Hormonów tarczycy nie należy stosować w celu zmniejszenia masy ciała. U pacjentów w stanie eutyreozy leczenie lewotyroksyną nie prowadzi do redukcji masy ciała. Podawanie dużych dawek leku może skutkować poważnymi lub nawet zagrażającymi życiu działaniami niepożądanymi, szczególnie w skojarzeniu z substancjami zmniejszającymi masę ciała, zwłaszcza z aminami sympatykomimetycznymi.¹⁰

Subkliniczna nadczynność tarczycy a metabolizm kostny

Subkliniczna nadczynność tarczycy może przyczyniać się do utraty masy kostnej. W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia osteoporozy, dawkę lewotyroksyny sodowej należy dostosować do możliwie najniższego skutecznego poziomu.¹¹

Zaburzenia wchłaniania lewotyroksyny

Jeżeli u pacjenta występuje konieczność stosowania wyższych niż zwykle dawek lewotyroksyny dla osiągnięcia efektu terapeutycznego, należy przeprowadzić diagnostykę w kierunku schorzeń powodujących zaburzenia wchłaniania, takich jak celiakia czy nieswoiste zapalenie jelit. Inne stany, które mogą upośledzać wchłanianie lewotyroksyny to sama niedoczynność tarczycy, a także zakażenie Helicobacter pylori, zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka lub nietolerancja laktozy.¹²

Zmiana preparatu zawierającego lewotyroksynę

Przy konieczności zmiany preparatu lewotyroksyny na inny produkt, wymagane jest prowadzenie ścisłej kontroli klinicznej i biochemicznej w okresie przejściowym ze względu na potencjalne ryzyko zaburzenia równowagi hormonalnej tarczycy. U części pacjentów może zaistnieć potrzeba dostosowania dawki.¹³

Jednoczesne stosowanie orlistatu i lewotyroksyny

Jednoczesne stosowanie orlistatu i lewotyroksyny może prowadzić do rozwoju niedoczynności tarczycy i/lub pogorszenia kontroli już istniejącej niedoczynności. Pacjenci przyjmujący lewotyroksynę powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem, przerwaniem lub zmianą schematu leczenia orlistatem. Może być konieczne rozdzielenie w czasie podawania orlistatu i lewotyroksyny oraz dostosowanie dawki lewotyroksyny. Zaleca się również regularną kontrolę stężenia hormonu tarczycy w surowicy.¹⁴

Pacjenci z cukrzycą i pacjenci przyjmujący leki przeciwzakrzepowe

Szczególnej ostrożności wymagają pacjenci z cukrzycą oraz osoby przyjmujące leki przeciwzakrzepowe. Szczegółowe informacje dotyczące interakcji lewotyroksyny z tymi grupami leków można znaleźć w punkcie dotyczącym interakcji.¹⁵

Zawartość sodu

Produkt leczniczy Levirox zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną dawkę, co oznacza, że praktycznie nie zawiera sodu.¹⁶