Działania niepożądane leku Lenalidomide Zentiva

Lenalidomid jest substancją czynną stosowaną w leczeniu szpiczaka mnogiego, dostępną w postaci kapsułek twardych w różnych dawkach (5 mg, 10 mg, 15 mg, 25 mg). Jako lek o szerokim spektrum działania przeciwnowotworowego, charakteryzuje się również specyficznym profilem działań niepożądanych, które powinny być dokładnie monitorowane przez personel medyczny sprawujący opiekę nad pacjentem.¹

Profil bezpieczeństwa w różnych grupach pacjentów

Profil bezpieczeństwa lenalidomidu został ustalony na podstawie wielu badań klinicznych, uwzględniających różne populacje pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę działań niepożądanych w poszczególnych grupach pacjentów.²

Pacjenci z noworozpoznanym szpiczakiem mnogim po ASCT otrzymujący leczenie podtrzymujące lenalidomidem

W badaniu CALGB 100104 odnotowano działania niepożądane zarówno po przeszczepieniu komórek macierzystych poprzedzonym wysokodawkową chemioterapią (HDM/ASCT), jak i w okresie leczenia podtrzymującego. Dodatkowa analiza wskazała, że faktyczna częstość działań niepożądanych w fazie podtrzymującej mogła być niższa niż pierwotnie raportowano. Z kolei w badaniu IFM 2005-02 uwzględniono wyłącznie działania niepożądane z okresu leczenia podtrzymującego.³

W tej grupie pacjentów, ciężkie działania niepożądane występujące częściej (≥5%) podczas terapii podtrzymującej lenalidomidem w porównaniu do placebo to:⁴

• Zapalenia płuc (10,6% – termin złożony) w badaniu IFM 2005-02
• Zakażenie płuc (9,4% – zarówno ogółem, jak i po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego) w badaniu CALGB 100104

W badaniu IFM 2005-02 zaobserwowano następujące działania niepożądane z większą częstością w grupie leczonej lenalidomidem w porównaniu do placebo:⁵

• Neutropenia (60,8%) – znaczące zmniejszenie liczby neutrofili
• Zapalenie oskrzeli (47,4%) – stan zapalny dróg oddechowych
• Biegunka (38,9%) – zwiększona częstość wypróżnień
• Zapalenie nosa i gardła (34,8%) – infekcja górnych dróg oddechowych
• Skurcze mięśni (33,4%) – mimowolne skurcze mięśni szkieletowych
• Leukopenia (31,7%) – zmniejszenie liczby białych krwinek
• Astenia (29,7%) – osłabienie, utrata sił
• Kaszel (27,3%) – odruch obronny dróg oddechowych
• Małopłytkowość (23,5%) – zmniejszenie liczby płytek krwi
• Zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit (22,5%) – stan zapalny przewodu pokarmowego
• Gorączka (20,5%) – podwyższona temperatura ciała

Z kolei w badaniu CALGB 100104 najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi przy stosowaniu lenalidomidu w porównaniu z placebo były:⁶

• Neutropenia (79,0% ogółem, 71,9% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego)
• Małopłytkowość (72,3% ogółem, 61,6% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego)
• Biegunka (54,5% ogółem, 46,4% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego)
• Wysypka (31,7% ogółem, 25,0% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego)
• Zakażenie górnych dróg oddechowych (26,8% – zarówno ogółem, jak i po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego)
• Zmęczenie (22,8% ogółem, 17,9% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego)
• Leukopenia (22,8% ogółem, 18,8% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego)
• Niedokrwistość (21,0% ogółem, 13,8% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego)

Pacjenci z noworozpoznanym szpiczakiem mnogim, otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu

W badaniu SWOG S0777 ciężkie działania niepożądane występujące częściej (≥5%) w przypadku stosowania schematu lenalidomid + bortezomib + deksametazon (RVd) w porównaniu do lenalidomidu + deksametazonu (Rd) to:⁷

• Niedociśnienie tętnicze (6,5%) – patologicznie obniżone ciśnienie krwi
• Zakażenie płuc (5,7%) – infekcja w obrębie tkanki płucnej
• Odwodnienie (5,0%) – niedobór wody w organizmie

Działania niepożądane występujące częściej w schemacie RVd (lenalidomid + bortezomib + deksametazon) w porównaniu do schematu Rd (lenalidomid + deksametazon):⁸

• Zmęczenie (73,7%) – uczucie osłabienia i wyczerpania
• Neuropatia obwodowa (71,8%) – zaburzenia funkcji nerwów obwodowych
• Trombocytopenia (57,6%) – obniżona liczba płytek krwi
• Zaparcie (56,1%) – trudności z wypróżnianiem
• Hipokalcemia (50,0%) – obniżone stężenie wapnia we krwi

Pacjenci z noworozpoznanym szpiczakiem mnogim niekwalifikujący się do przeszczepienia, otrzymujący lenalidomid w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu

Ciężkie działania niepożądane występujące częściej (≥5%) podczas stosowania lenalidomidu w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu (Rd i Rd18) w porównaniu do schematu melfalan + prednizon + talidomid (MPT):⁹

• Zapalenie płuc (9,8%) – stan zapalny tkanki płucnej
• Niewydolność nerek (6,3%, w tym ostra) – upośledzenie funkcji nerek

Działania niepożądane występujące częściej po zastosowaniu schematów Rd lub Rd18 w porównaniu do schematu MPT:¹⁰

• Biegunka (45,5%) – zwiększona częstość oddawania luźnych stolców
• Zmęczenie (32,8%) – utrzymujące się uczucie wyczerpania
• Ból pleców (32,0%) – dolegliwości bólowe w odcinku grzbietowym
• Astenia (28,2%) – osłabienie ogólne
• Bezsenność (27,6%) – zaburzenia zasypiania lub utrzymania snu
• Wysypka (24,3%) – zmiany skórne
• Zmniejszony apetyt (23,1%) – ograniczenie łaknienia
• Kaszel (22,7%) – odruch obronny dróg oddechowych
• Gorączka (21,4%) – podwyższona temperatura ciała
• Skurcze mięśni (20,5%) – nieprawidłowe skurcze mięśni szkieletowych

Tabela działań niepożądanych lenalidomidu

Powyższa tabela przedstawia główne działania niepożądane lenalidomidu raportowane w badaniach klinicznych. Częstość występowania określono jako bardzo często (≥1/10) lub często (≥1/100 do <1/10) na podstawie danych procentowych z badań klinicznych.¹¹