Dawkowanie i sposób podawania
Lenalidomide Pharmascience 10 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Pharmascience

Leczenie produktem Lenalidomide Pharmascience powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania leku w różnych wskazaniach.¹

Zasady ogólne dawkowania

We wszystkich wskazaniach należy modyfikować dawkę leku na podstawie obserwacji klinicznych i wyników laboratoryjnych. Dostosowanie dawki zaleca się w przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, a także innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia związanych z leczeniem lenalidomidem.²

W przypadku wystąpienia neutropenii, należy rozważyć włączenie czynników wzrostu w leczeniu pacjenta. Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki produktu upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę. Jeżeli upłynęło ponad 12 godzin, nie należy przyjmować pominiętej dawki, ale przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia.³

Dawkowanie w noworozpoznanym szpiczaku mnogim

Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia

Nie należy rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi < 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l.⁴

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu to 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1 do 21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu to 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie lenalidomidem i deksametazonem do progresji choroby lub nietolerancji.⁵

Modyfikacje dawki w przypadku trombocytopenii

W przypadku zmniejszenia liczby płytek krwi do < 25 × 10⁹/l należy przerwać leczenie lenalidomidem do końca cyklu. Po powrocie liczby płytek do ≥ 50 × 10⁹/l należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce o 1 poziom mniejszej przy następnym cyklu leczenia.⁶

Jeżeli toksyczność ograniczająca dawkę (DLT) wystąpi po 15. dniu cyklu, podawanie lenalidomidu zostanie przerwane przynajmniej do końca danego 28-dniowego cyklu.^{Modyfikacje dawki w przypadku neutropenii}

W przypadku zmniejszenia liczby bezwzględnej neutrofili (ANC) do < 0,5 × 10⁹/l należy przerwać leczenie lenalidomidem. Gdy ANC powróci do ≥ 1 × 10⁹/l i neutropenia jest jedyną obserwowaną toksycznością, można wznowić leczenie lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę.⁸

Jeśli ANC powróci do ≥ 0,5 × 10⁹/l i występują toksyczności hematologiczne zależne od dawki inne niż neutropenia, należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę. W przypadku ponownego spadku ANC poniżej 0,5 × 10⁹/l należy przerwać leczenie lenalidomidem i wznowić je w dawce na następnym niższym poziomie po powrocie ANC do ≥ 0,5 × 10⁹/l.⁹

Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymać dawkę lenalidomidu.¹⁰

Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem

Nie wolno rozpoczynać leczenia tym schematem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l.¹¹

Dawkowanie w terapii skojarzonej

Leczenie początkowe: Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 14. każdego 21-dniowego cyklu, w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. Bortezomib należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym (1,3 mg/m² powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1., 4., 8. i 11. każdego 21-dniowego cyklu.¹²

Zaleca się przeprowadzenie maksymalnie ośmiu 21-dniowych cykli leczenia (24 tygodnie leczenia początkowego).¹³

Kontynuacja leczenia: Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem do wystąpienia progresji. Kontynuowanie podawania lenalidomidu w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem. Leczenie należy kontynuować do wystąpienia progresji lub nieakceptowalnej toksyczności.¹⁴

Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem

Nie wolno rozpoczynać leczenia, jeśli wartość ANC wynosi < 1,5 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10⁹/l.¹⁵

Zalecana dawka: Lenalidomid w dawce 10 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli, przez nie więcej niż 9 cykli. Melfalan w dawce 0,18 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli. Prednizon w dawce 2 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli.¹⁶

Pacjenci, którzy ukończą 9 cykli lub którzy nie mogą ukończyć leczenia skojarzonego z powodu nietolerancji, leczeni są lenalidomidem w monoterapii: 10 mg raz na dobę doustnie w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli.¹⁷

Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT)

Leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpoczynać po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych po ASCT u pacjentów niewykazujących dowodów na progresję choroby. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10⁹/l.¹⁸

Zalecana dawka: Zalecana dawka początkowa lenalidomidu to 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach od 1 do 28 powtarzanych 28-dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji. Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli będzie dobrze tolerowany.¹⁹

Nie należy podawać dawki mniejszej niż 5 mg (dni od 1 do 21 co 28 dni).²⁰

Szpiczak mnogi u pacjentów leczonych uprzednio

Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10⁹/l lub < 30 × 10⁹/l, w zależności od nacieczenia szpiku kostnego przez komórki plazmatyczne.²¹

Zalecana dawka: Zalecana dawka początkowa lenalidomidu to 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu to 40 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 4., 9. do 12. i 17. do 20. każdego 28-dniowego cyklu przez pierwsze 4 cykle leczenia, a następnie 40 mg raz na dobę w dniach od 1. do 4. co 28 dni.²²

Zespoły mielodysplastyczne (MDS)

Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 0,5 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 25 × 10⁹/l.²³

Zalecana dawka: Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli.²⁴

Należy przerwać stosowanie lenalidomidu u pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 4 miesięcy od rozpoczęcia leczenia, objawiająca się przez przynajmniej 50% zmniejszeniem konieczności przeprowadzania przetoczeń lub, przy braku przetoczeń, zwiększonym o 1 g/dl stężeniem hemoglobiny.²⁵

Chłoniak grudkowy (FL)

Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniak.²⁶

Zalecana dawka: Zalecana dawka początkowa lenalidomidu to 20 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Zalecana dawka początkowa rytuksymabu to 375 mg/m² pc. dożylnie (iv.) co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2. do 5.²⁷

Postępowanie w zespole rozpadu guza w chłoniaku grudkowym

Wszyscy pacjenci powinni otrzymywać leczenie zapobiegające zespołowi rozpadu guza (TLS) – allopurynol, rasburykaza lub równoważne, zgodne z wytycznymi placówki, oraz odpowiednie nawodnienie (doustnie) w ciągu pierwszego tygodnia pierwszego cyklu lub dłużej, jeśli istnieją wskazania kliniczne.²⁸

Aby zapewnić monitorowanie w kierunku TLS, pacjentów należy poddawać badaniom biochemicznym co tydzień w czasie pierwszego cyklu i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.²⁹

Postępowanie w reakcji typu „tumour flare”

W zależności od uznania lekarza u pacjentów, u których wystąpiła reakcja typu „tumour flare” 1. lub 2. stopnia, lenalidomid można nadal stosować bez przerw i zmiany dawkowania. Podobnie w zależności od uznania lekarza można stosować leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), leczenie kortykosteroidami o ograniczonym czasie działania i/lub leczenie opioidowymi lekami przeciwbólowymi.³⁰

U pacjentów z reakcją typu „tumour flare” 3. lub 4. stopnia należy przerwać leczenie lenalidomidem i rozpocząć leczenie z zastosowaniem NLPZ, kortykosteroidów i/lub opioidowych leków przeciwbólowych. Gdy objawy „tumour flare” ulegną złagodzeniu do ≤ 1. stopnia, należy wznowić leczenie lenalidomidem w tej samej dawce do końca cyklu.³¹

Postępowanie w przypadku działań toksycznych dla wszystkich wskazań

Przy wystąpieniu działań toksycznych 3. lub 4. stopnia, których wystąpienie zostało uznane za związane ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i ponownie je rozpocząć w mniejszej dawce po ustąpieniu objawów toksyczności do poziomu ≤ 2, według uznania lekarza.³²

Przy wystąpieniu wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu. Stosowanie lenalidomidu należy przerwać w razie wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, wysypki związanej ze złuszczaniem się skóry, wysypki związanej z powstawaniem pęcherzy, lub w przypadku podejrzenia zespołu Stevensa-Johnsona (SJS), toksycznej rozpływnej martwicy naskórka (TEN) lub wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS). Jeżeli leczenie zostało przerwane z powodu wystąpienia tych objawów, nie należy go wznawiać po ich ustąpieniu.³³

Szczególne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież

Produktu Lenalidomide Pharmascience nie należy stosować u dzieci w wieku od 0 do 18 lat ze względu na bezpieczeństwo stosowania.³⁴

Osoby w podeszłym wieku

Ze względu na większe prawdopodobieństwo wystąpienia zmniejszonej rezerwy czynnościowej nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność podczas doboru dawki oraz kontrolować czynność nerek.³⁵

Pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych należy dokładnie zbadać przed decyzją o wdrożeniu leczenia.³⁶

U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu to 20 mg na dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28-dniowego cyklu.³⁷

U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki.³⁸

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki; u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie. Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane jest kontrolowanie czynności nerek.³⁹

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi, chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym nie jest wymagane dostosowanie dawki.⁴⁰

Po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem, dalsza modyfikacja dawki lenalidomidu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek powinna być oparta na indywidualnej tolerancji pacjenta na leczenie.⁴¹