Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Klimadynon 2,8 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Klimadynon, zawierającego suchy wyciąg z Cimicifuga racemosa (pluskwicy groniastej), dostarczają istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem tego produktu leczniczego. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane z badań toksykologicznych, genotoksycznych oraz badań wpływu na rozwój nowotworów.¹

Badania toksyczności krótkoterminowej

W 28-dniowym badaniu toksyczności przeprowadzonym na szczurach analizowano wpływ wyciągu z pluskwicy groniastej podawanego w dawkach 50, 200 i 1000 mg/kg masy ciała. Dawki te odpowiadają dawkom stosowanym u ludzi wynoszącym odpowiednio 8, 32 i 161 mg/kg, przy czym dawka kliniczna wynosi 0,11 mg/kg. Badania wykazały, że działania niepożądane dotyczące wielu klas narządów, takie jak zwiększenie masy wątroby, obserwowano nawet w grupie otrzymującej najniższą dawkę produktu leczniczego. W grupie otrzymującej najniższą dawkę zaobserwowane uszkodzenie wątroby było odwracalne, natomiast w grupie otrzymującej najwyższą dawkę, po 14 dniach rekonwalescencji masa wątroby nie powróciła do stanu wyjściowego.²

Badania prowadzone z wykorzystaniem mikroskopu elektronowego ujawniły zależne od dawki zmiany w strukturze komórek wątrobowych. Zaobserwowano zwiększenie objętości mitochondriów komórek wątrobowych (obrzęk mitochondrialny) oraz powiększenie kanalików żółciowych u szczurów otrzymujących wyciąg etanolowy z pluskwicy groniastej w dawkach od 10 do 1000 mg/kg masy ciała. Dawki te odpowiadają dawkom stosowanym u ludzi wynoszącym od 1,6 do 161 mg/kg masy ciała.³

Badania toksyczności długoterminowej

W sześciomiesięcznym badaniu przeprowadzonym na szczurach określono poziom niewywołujący obserwowalnego działania szkodliwego (NOEL – no-observed-effect-level) dla ekstraktu izopropanolowego (granulat) z pluskwicy groniastej. Wartość ta wynosiła 22,5 mg wyciągu natywnego/kg masy ciała.⁴

Wpływ na rozwój nowotworów

Wyniki badań farmakologicznych in vitro i in vivo sugerują, że wyciągi z pluskwicy groniastej nie wpływają na utajenie lub rozwój raka piersi. Należy jednak zaznaczyć, że podczas innych eksperymentów in vitro uzyskano sprzeczne wyniki, co wskazuje na potrzebę dalszych badań w tym zakresie.⁵

W badaniach na transgenicznych samicach myszy z nowotworami, które były leczone izopropanolowym wyciągiem z pluskwicy groniastej (odpowiadającym 40 mg korzenia i kłącza), zaobserwowano zwiększony odsetek myszy z wykrywanymi podczas sekcji zwłok przerzutami nowotworowymi do płuc w porównaniu do myszy otrzymujących dietę kontrolną. Co istotne, w tym samym modelu eksperymentalnym nie obserwowano wzrostu pierwotnego nowotworu gruczołu sutkowego. Na podstawie dostępnych danych nie można całkowicie wykluczyć wpływu wyciągu z pluskwicy groniastej na raka piersi lub na inne nowotwory zależne od hormonów.⁶

Badania genotoksyczności

Przeprowadzono cztery badania genotoksyczności z użyciem etanolowego wyciągu z pluskwicy groniastej:

• In vitro:
  • Test Amesa – służący do wykrywania mutacji genowych
  • Badanie chłoniaków na myszach – oceniające potencjał mutagenny
• In vivo (po podaniu doustnym):
  • Badanie nieplanowanej syntezy DNA – oceniające zdolność do naprawy DNA
  • Test mikrojąderkowy na myszach – wykrywający uszkodzenia chromosomów

Żadne z przeprowadzonych badań nie wykazało potencjalnego działania genotoksycznego wyciągu z pluskwicy groniastej.⁷

Ograniczenia badań przedklinicznych

Należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono odpowiednich badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu wyciągu z pluskwicy groniastej na rozród. Stanowi to istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa przedklinicznego tego produktu leczniczego.⁸

Podsumowanie danych toksykologicznych