Przedawkowanie
Klertis 12,5 mg

Przedawkowanie sunitynibu, substancji czynnej preparatu Klertis dostępnego w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. Brak swoistej odtrutki wymusza stosowanie standardowych procedur wspomagających, takich jak wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka, o ile od przyjęcia leku upłynął krótki czas. W przypadku przedawkowania obserwuje się nasilenie działań niepożądanych zgodnych z profilem bezpieczeństwa sunitynibu, w tym objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość, anemia), sercowo-naczyniowego (nadciśnienie, zaburzenia rytmu), metaboliczne (hipoglikemia, hiperkaliemia), neurologiczne (zawroty głowy, zaburzenia świadomości), a także zaburzenia czynności wątroby i nerek oraz zmiany skórne. Dawki wywołujące objawy są orientacyjne i zależą od indywidualnej ekspozycji, przy czym przekroczenie dawki terapeutycznej (>50 mg/dobę) zwiększa ryzyko powikłań.

Przedawkowanie leku Klertis

Przedawkowanie sunitynibu (substancji czynnej zawartej w preparacie Klertis) stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Należy podkreślić, że dla tego leku nie istnieje swoista odtrutka, dlatego postępowanie terapeutyczne opiera się na standardowych procedurach wspomagających stosowanych w przypadkach przedawkowania leków1.

Mechanizm przedawkowania

Sunitynib jest dostępny w postaci kapsułek twardych w trzech dawkach: 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg2. Przedawkowanie może nastąpić w wyniku jednorazowego przyjęcia zbyt dużej ilości leku lub kumulacji dawek w organizmie. W praktyce klinicznej odnotowano przypadki przedawkowania sunitynibu, z których część wiązała się z wystąpieniem działań niepożądanych zgodnych z rozpoznanym już profilem bezpieczeństwa tej substancji3.

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku podejrzenia przedawkowania sunitynibu, leczenie powinno opierać się na standardowych procedurach wspomagających, odpowiednich do stanu klinicznego pacjenta. Jeżeli od momentu przyjęcia leku upłynął krótki czas i istnieją ku temu wskazania kliniczne, należy rozważyć eliminację niewchłoniętej substancji czynnej. Można to osiągnąć poprzez:4

  • Wywołanie wymiotów – procedura ta jest skuteczna tylko w krótkim czasie po przyjęciu leku
  • Płukanie żołądka – metoda pozwalająca na mechaniczne usunięcie niewchłoniętej jeszcze substancji

Pacjent z przedawkowaniem sunitynibu wymaga ścisłego monitorowania parametrów życiowych oraz odpowiedniego leczenia objawowego ukierunkowanego na konkretne objawy kliniczne. W ciężkich przypadkach może być konieczna hospitalizacja w oddziale intensywnej terapii5.

Objawy przedawkowania

Na podstawie znanego profilu bezpieczeństwa sunitynibu, podczas przedawkowania mogą wystąpić działania niepożądane charakterystyczne dla tego leku, jednak o większym nasileniu6.

Objaw przedawkowania Opis Potencjalne dawki wywołujące objawy*
Objawy ze strony układu pokarmowego Nasilone nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha Przekroczenie dawki terapeutycznej (>50 mg/dobę)
Zaburzenia hematologiczne Nasilona neutropenia, małopłytkowość, anemia Przedłużona ekspozycja na podwyższone dawki
Zaburzenia układu sercowo-naczyniowego Nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca Dawki wielokrotnie przekraczające dawkę terapeutyczną
Zaburzenia metaboliczne Hipoglikemia, hiperkalemią, zaburzenia elektrolitowe Zależne od stanu klinicznego pacjenta
Zaburzenia neurologiczne Zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia świadomości Wysokie dawki jednorazowe
Zaburzenia czynności wątroby Podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, żółtaczka Przedłużona ekspozycja na lek
Zaburzenia czynności nerek Podwyższenie stężenia kreatyniny, białkomocz Przedłużona ekspozycja na lek
Zaburzenia skórne Nasilony zespół ręka-stopa, zmiany pigmentacyjne skóry Długotrwałe stosowanie podwyższonych dawek

* Uwaga: Dokładne wartości dawek wywołujących określone objawy przedawkowania nie zostały precyzyjnie ustalone w dostępnych danych źródłowych. Przedstawione dane mają charakter orientacyjny oparty na profilu farmakologicznym leku.

Monitorowanie po przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania sunitynibu zaleca się ścisłe monitorowanie pacjenta obejmujące:7

  • Regularne pomiary parametrów życiowych
  • Monitorowanie morfologii krwi
  • Kontrolę parametrów biochemicznych krwi, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji wątroby i nerek
  • Monitorowanie elektrokardiograficzne
  • Ocenę bilansu płynów i elektrolitów

Okres obserwacji powinien być dostosowany indywidualnie do stanu klinicznego pacjenta oraz szacowanej ilości przyjętego leku. Ze względu na długi okres półtrwania sunitynibu, monitorowanie pacjenta może być konieczne przez kilka dni8.

Uwagi dodatkowe

Należy podkreślić, że sunitynib jest dostępny w różnych dawkach (12,5 mg, 25 mg i 50 mg kapsułki twarde)9, dlatego przy ocenie przypadku przedawkowania istotne jest precyzyjne ustalenie, który preparat został przyjęty. Kapsułki różnią się nie tylko dawką, ale również wyglądem, co może ułatwić identyfikację:10

  • Klertis 12,5 mg – średnio pomarańczowe wieczko i intensywnie żółty korpus
  • Klertis 25 mg – średnio pomarańczowe wieczko i oliwkowozielony korpus
  • Klertis 50 mg – średnio pomarańczowe wieczko i średnio pomarańczowy korpus
  1. 25.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl