Specjalne ostrzeżenia
Klertis

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Klertis

Podczas leczenia produktem leczniczym Klertis (sunitynib) należy zachować szczególną ostrożność ze względu na możliwość wystąpienia licznych działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące potencjalnych zagrożeń oraz zalecanych środków ostrożności związanych z terapią tym lekiem.¹

Interakcje lekowe

Podczas stosowania sunitynibu należy uwzględnić potencjalne interakcje z innymi lekami. Szczególnie istotne są:

• Silne induktory CYP3A4 – należy bezwzględnie unikać ich jednoczesnego stosowania z sunitynibem, ponieważ mogą powodować zmniejszenie stężenia substancji czynnej w osoczu, co może skutkować obniżeniem skuteczności terapii
• Silne inhibitory CYP3A4 – ich jednoczesne podawanie z sunitynibem również jest przeciwwskazane, gdyż mogą prowadzić do zwiększenia stężenia sunitynibu w osoczu, potencjalnie nasilając działania niepożądane

²

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

W trakcie terapii produktem Klertis u pacjentów mogą wystąpić liczne zmiany skórne. Należy poinformować pacjenta o możliwości pojawienia się następujących objawów dermatologicznych:³

• Odbarwienie włosów lub skóry – symptom charakterystyczny dla terapii sunitynibem
• Suchość, zgrubienie lub pękanie skóry – częste zmiany wymagające odpowiedniej pielęgnacji
• Pęcherze lub wysypka na powierzchni dłoni i na podeszwach stóp – wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalny wpływ na codzienne funkcjonowanie pacjenta

Wymienione reakcje skórne zazwyczaj nie występują jednocześnie i w większości przypadków mają charakter odwracalny. Zwykle ich wystąpienie nie wymaga przerwania terapii. Wyjątkiem jest piodermia zgorzelinowa, której objawy najczęściej ustępują dopiero po odstawieniu leku.⁴

Szczególnie niebezpieczne są ciężkie reakcje skórne, które mogą wystąpić w trakcie stosowania sunitynibu, takie jak:⁵

• Rumień wielopostaciowy (EM) – charakteryzujący się symetrycznymi, rumieniowymi zmianami skórnymi
• Zespół Stevensa-Johnsona (SJS) – ciężka reakcja skórna z potencjalnymi powikłaniami ogólnoustrojowymi
• Martwica toksyczno-rozpływna naskórka (TEN) – zagrażająca życiu reakcja skórna

Niektóre z tych reakcji mogą mieć przebieg zagrażający życiu i prowadzić do zgonu. W przypadku pojawienia się objawów sugerujących SJS, TEN lub EM, takich jak postępująca wysypka skórna, często z towarzyszącymi pęcherzami lub zmianami na błonie śluzowej jamy ustnej, należy natychmiast przerwać leczenie sunitynibem. Jeśli diagnoza SJS lub TEN zostanie potwierdzona, leczenie sunitynibem nie może być ponownie wdrożone.⁶

Krwotoki i krwawienie z guza

U pacjentów przyjmujących sunitynib raportowano zdarzenia krwotoczne, które w niektórych przypadkach prowadziły do zgonu. Opisywane krwawienia dotyczyły różnych układów, w tym:⁷

• Przewodu pokarmowego – manifestujące się krwawieniami z górnego lub dolnego odcinka
• Układu oddechowego – krwioplucie, krwotok płucny
• Dróg moczowych – krwiomocz
• Mózgu – krwotok śródmózgowy lub podpajęczynówkowy

Istotną częścią monitorowania pacjenta podczas terapii sunitynibem jest rutynowa ocena zdarzeń krwotocznych, obejmująca regularne badania morfologii krwi oraz dokładne badanie fizykalne. Najczęściej występującym objawem krwotocznym jest krwotok z nosa, obserwowany u około połowy pacjentów z guzami litymi, u których wystąpiły powikłania krwotoczne. Chociaż większość krwawień z nosa ma przebieg łagodny, w niektórych przypadkach mogą one mieć charakter ciężki, choć bardzo rzadko prowadzą do zgonu.⁸

Szczególnie niebezpieczne są krwotoki z guza nowotworowego, które mogą wystąpić nagle i mieć poważne konsekwencje. W przypadku guzów płuc mogą manifestować się jako ciężkie, zagrażające życiu krwioplucie lub krwotok płucny. Epizody krwotoku płucnego odnotowano zarówno w badaniach klinicznych, jak i po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym (MRCC), nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST) oraz rakiem płuc leczonych sunitynibem. Niektóre z tych przypadków zakończyły się zgonem.⁹

Należy podkreślić, że Klertis nie jest zarejestrowany do stosowania u pacjentów z rakiem płuc.¹⁰

U pacjentów otrzymujących jednocześnie produkty przeciwzakrzepowe (np. warfarynę, acenokumarol) zaleca się wdrożenie ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia. Kontrola powinna obejmować:¹¹

• Regularną morfologię krwi z oznaczeniem liczby płytek krwi
• Badanie czynników krzepnięcia – czas protrombinowy (PT) i/lub wskaźnik INR
• Badanie przedmiotowe ze szczególnym uwzględnieniem objawów krwawienia

Zaburzenia żołądka i jelit

Podczas leczenia produktem Klertis mogą występować liczne działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego. Do najczęściej obserwowanych należą:¹²

• Biegunka – często wymagająca leczenia przeciwbiegunkowego
• Nudności i/lub wymioty – mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych
• Ból brzucha – mogący znacząco wpływać na jakość życia pacjenta
• Niestrawność – dyskomfort związany z trawieniem
• Zapalenie jamy ustnej i/lub ból w jamie ustnej – utrudniający przyjmowanie pokarmów
• Zapalenie przełyku – mogące powodować dysfagię i ból przy przełykaniu

W przypadku wystąpienia powyższych działań niepożądanych zaleca się wdrożenie odpowiedniego leczenia wspomagającego, które może obejmować:¹³

• Leki przeciwwymiotne – wskazane przy uporczywych nudnościach i wymiotach
• Leki przeciwbiegunkowe – stosowane w przypadku nasilonej lub przewlekłej biegunki
• Leki zobojętniające kwas żołądkowy – pomocne w przypadku dolegliwości związanych z nadkwaśnością

Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z nowotworami zlokalizowanymi w jamie brzusznej leczeni sunitynibem, ponieważ w tej grupie zgłaszano ciężkie, niekiedy prowadzące do zgonu powikłania ze strony przewodu pokarmowego, w tym perforacje ściany przewodu pokarmowego.¹⁴