Właściwości farmakokinetyczne
Karbis 32 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Karbis

Lek Karbis, zawierający substancję czynną kandesartan cyleksetylu w dawkach 8 mg, 16 mg lub 32 mg, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę procesów, jakim podlega lek po przyjęciu przez pacjenta.¹

Wchłanianie i dystrybucja

Po podaniu doustnym kandesartan cyleksetylu ulega przekształceniu do aktywnej formy – kandesartanu. Bezwzględna biodostępność kandesartanu w formie roztworu doustnego wynosi około 40%. W przypadku podania w formie tabletek, jego względna biodostępność w porównaniu z roztworem doustnym jest niższa i wynosi około 34%, z minimalną zmiennością między pacjentami. Szacowana bezwzględna biodostępność kandesartanu w formie tabletki wynosi tym samym około 14%.²

Maksymalne stężenie kandesartanu w surowicy (Cmax) jest osiągane po 3-4 godzinach od przyjęcia tabletki. W zakresie dawek terapeutycznych, stężenie kandesartanu w surowicy zwiększa się liniowo wraz ze zwiększaniem dawki. Nie zaobserwowano różnic farmakokinetycznych zależnych od płci pacjenta.³

Spożycie pokarmu nie wpływa w istotny sposób na biodostępność kandesartanu ani na pole pod krzywą zależności stężenia kandesartanu od czasu (AUC).⁴

Kandesartan charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, przekraczającym 99%. Pozorna objętość dystrybucji kandesartanu w organizmie wynosi 0,1 l/kg masy ciała.⁵

Biotransformacja i wydalanie

Kandesartan jest wydalany z organizmu głównie w formie niezmienionej poprzez mocz i żółć. Jedynie niewielka część substancji czynnej ulega metabolizmowi wątrobowemu przy udziale izoenzymu CYP2C9 cytochromu P450.⁶

Badania dotyczące interakcji wykazały brak wpływu kandesartanu na izoenzymy CYP2C9 i CYP3A4. Na podstawie badań in vitro nie przewiduje się interakcji in vivo z lekami, których metabolizm zależny jest od układu cytochromu P450 i jego izoenzymów: CYP1A2, CYP2A6, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 lub CYP3A4.⁷

Okres półtrwania kandesartanu w fazie eliminacji (t₁/₂) wynosi około 9 godzin. Po wielokrotnym podaniu dawek nie obserwuje się kumulacji substancji czynnej.⁸

Całkowity klirens osoczowy kandesartanu wynosi około 0,37 ml/min/kg masy ciała, w tym klirens nerkowy stanowi około 0,19 ml/min/kg masy ciała. Wydalanie kandesartanu przez nerki zachodzi zarówno poprzez proces przesączania kłębuszkowego, jak i poprzez mechanizm aktywnego wydzielania kanalikowego.⁹

Po doustnym podaniu kandesartanu cyleksetylu znakowanego izotopem 14C, obserwuje się następujący model wydalania:¹⁰

• w moczu: 26% dawki w formie niezmienionej kandesartanu oraz 7% w postaci nieaktywnych metabolitów
• w kale: 56% dawki w formie niezmienionej kandesartanu oraz 10% w postaci nieaktywnych metabolitów

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w wieku powyżej 65 lat obserwuje się zwiększenie maksymalnego stężenia kandesartanu w surowicy o około 50%, a pole pod krzywą stężeń (AUC) zwiększa się o około 80% w porównaniu z pacjentami młodszymi. Mimo tych różnic farmakokinetycznych, działanie przeciwnadciśnieniowe oraz częstość występowania działań niepożądanych są podobne u pacjentów młodych i w wieku podeszłym.¹¹

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

W przypadku pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek, przy wielokrotnym podawaniu dawek, obserwuje się:¹²

• zwiększenie maksymalnego stężenia w surowicy o około 50%
• zwiększenie pola pod krzywą stężeń o około 70%
• okres półtrwania pozostaje niezmieniony w porównaniu z pacjentami o prawidłowej czynności nerek

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek:¹³

• maksymalne stężenie w surowicy zwiększa się o około 50%
• pole pod krzywą stężeń zwiększa się o około 110%
• okres półtrwania w fazie eliminacji jest około dwukrotnie dłuższy

Warto zaznaczyć, że pola pod krzywą stężeń kandesartanu u pacjentów poddawanych hemodializie są podobne jak u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.¹⁴

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, uczestniczących w dwóch badaniach, średnie pole pod krzywą stężeń kandesartanu (AUC) zwiększało się o około 20% w jednym badaniu i o około 80% w drugim badaniu. Brak danych dotyczących stosowania kandesartanu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.¹⁵

Populacja pediatryczna

Właściwości farmakokinetyczne kandesartanu oceniano u dzieci z nadciśnieniem tętniczym w dwóch badaniach farmakokinetycznych z zastosowaniem dawki pojedynczej, obejmujących grupy wiekowe:<sup data-drug="Karbis" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Właściwości farmakokinetyczne kandesartanu były oceniane u dzieci z nadciśnieniem tętniczym w wieku od 1 do <6 lat oraz od 6 do 16

1. Dzieci w wieku od 1 do <6 lat:<sup data-drug="Karbis" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="U dzieci w wieku od 1 do <6 lat, 10 dzieci o masie ciała od 10 do 17
   • W badaniu uczestniczyło 10 dzieci o masie ciała od 10 do <25 kg
   • Podawano pojedynczą dawkę 0,2 mg/kg w formie zawiesiny doustnej
   • Nie zaobserwowano korelacji między Cmax a AUC w zależności od wieku lub masy ciała dziecka
   • Brak danych dotyczących klirensu, co uniemożliwia ocenę potencjalnej korelacji między klirensem a masą ciała/wiekiem w tej grupie wiekowej
2. Dzieci w wieku od 6 do <17 lat:<sup data-drug="Karbis" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="U dzieci w wieku od 6 do 18
   • W badaniu uczestniczyło 22 dzieci
   • Podawano pojedynczą dawkę 16 mg w formie tabletki
   • Nie zaobserwowano korelacji pomiędzy Cmax a AUC w zależności od wieku
   • Wykazano istotną statystycznie korelację pomiędzy masą ciała a Cmax (p=0,012) oraz AUC (p=0,011)
   • Brak danych dotyczących klirensu, co uniemożliwia ocenę potencjalnej korelacji między klirensem a masą ciała/wiekiem w tej grupie wiekowej

U dzieci w wieku powyżej 6 lat ekspozycja na kandesartan była podobna jak u osób dorosłych, którym podawano taką samą dawkę leku. Nie prowadzono badań farmakokinetycznych kandesartanu cyleksetylu u pacjentów pediatrycznych poniżej 1 roku życia.^{6 lat stwierdzono ekspozycję podobną jak u dorosłych, którym podawano taką samą dawkę leku. Farmakokinetyka kandesartanu cyleksetylu nie była badana u pacjentów pediatrycznych w wieku 19}