Właściwości farmakokinetyczne
Ibured 50 mg/g (5%)

Ibuprofen w postaci żelu o stężeniu 50 mg/g (5%) charakteryzuje się specyficzną farmakokinetyką wynikającą z miejscowej aplikacji. Po nałożeniu na skórę substancja czynna przenika przez naskórek i skórę właściwą w ciągu 24 godzin, przy czym absorpcja ogólnoustrojowa wynosi około 5% dawki podawanej doustnie. Tak ograniczona biodostępność systemowa jest korzystna, gdyż minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z ekspozycją ogólnoustrojową. Ibuprofen dystrybuuje się głównie w tkankach podskórnych, miękkich, stawach oraz płynie maziowym, osiągając tam stężenia terapeutyczne, podczas gdy stężenia w osoczu pozostają niskie i rzadko wywołują działania niepożądane, z wyjątkiem pacjentów z nadwrażliwością na lek.

Właściwości farmakokinetyczne leku Ibured

Produkt leczniczy Ibured w postaci żelu zawierający ibuprofen w stężeniu 50 mg/g (5%) charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi wynikającymi z miejscowej drogi podania. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości z uwzględnieniem absorpcji, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji substancji czynnej.1

Absorpcja

Ibuprofen po miejscowym zastosowaniu na skórę wykazuje zdolność do przenikania przez warstwę naskórka. Proces wchłaniania przez skórę rozpoczyna się bezpośrednio po aplikacji, a substancja czynna przenika do naskórka i skóry właściwej w ciągu 24 godzin od nałożenia preparatu.2

Istotnym aspektem miejscowej aplikacji ibuprofenu jest fakt, że absorpcja substancji czynnej po aplikacji na skórę wynosi tylko około 5% dawki, którą uzyskuje się po podaniu doustnym. Ta znacznie ograniczona biodostępność ogólnoustrojowa stanowi kluczową zaletę miejscowego stosowania leku.3

Dystrybucja

Po wchłonięciu przez skórę, ibuprofen ulega dystrybucji osiągając terapeutyczne stężenie w tkankach znajdujących się bezpośrednio pod miejscem aplikacji. Substancja czynna wnika głębiej docierając do tkanek miękkich, stawów oraz płynu maziowego, gdzie osiąga stężenia o znaczeniu terapeutycznym.4

Jednocześnie po aplikacji miejscowej ibuprofenu, stężenie substancji czynnej w osoczu jest na tyle niskie, że w większości przypadków nie wywołuje działań ogólnoustrojowych. Wyjątek mogą stanowić osoby z nadwrażliwością na ibuprofen, u których nawet niewielkie stężenia ogólnoustrojowe mogą wywołać reakcje niepożądane.5

Metabolizm i eliminacja

W przypadku ibuprofenu aplikowanego miejscowo nie zaobserwowano różnic w zakresie procesów metabolicznych i wydalniczych w porównaniu do podania doustnego. Lek podlega tym samym szlakom metabolicznym i jest wydalany tymi samymi drogami, niezależnie od drogi podania.6

Stężenie terapeutyczne

Kluczowym aspektem farmakokinetyki miejscowo stosowanego ibuprofenu jest fakt, że terapeutyczne stężenie substancji czynnej występuje wyłącznie w miejscu aplikacji i okolicznych tkankach. Ta lokalna dystrybucja zapewnia działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe w obrębie objętych stanem zapalnym tkanek, minimalizując jednocześnie ekspozycję ogólnoustrojową.7

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl